Με αφορμή την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί σήμερα το απόγευμα στην Κύμη με θέμα την ενδοοικογενειακή βία, ο ειδικός ερευνητής που συντονίζει αυτή την εκδήλωση, ο Γιώργος Τσούκαλης μίλησε αποκλειστικά στη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη στην εκπομπή «ταδε εφη», στο ραδιο ΕΥΡΙΠΟΣ την Τετάρτη 8 Μαϊου τονίζοντας ότι θα πρέπει αυτά τα περιστατικά να καταγράφονται και τα θύματα να μιλάνε, αποκαλύπτοντας ότι τα ποσοστά οικογενειακής βίας με βάση τα στατιστικά που ο ίδιος έχει στα χέρια του, για το 2024, τα ποσοστά τον τρομάζουν!

«Αξίζουν συγχαρητήρια στο Αστυνομικό Τμήμα της Κύμης και την Ιερά Μητρόπολη Καρυστίας και Σκύρου γι αυτή την πρωτοβουλία» δήλωσε ο κ.Τσουκαλης και συνέχισε:

«Έχουμε πλέον ανάγκη από μηνύματα και όχι από διαπιστώσεις που είναι καθημερινές. Υπάρχει μία αύξουσα γεωμετρική πρόοδος σε αυτή, την ενδοοικογενειακή βία και στην παραβατικότητα, γενικά στα ζευγάρια. Αλλά τι κάνουμε σαν κοινωνία;

Εδώ έρχεται το τοπικό Τμήμα της Κύμης, με την Ιερά Μητρόπολη, να περάσουν κάποια μηνύματα. Και πιστεύω ότι θα είναι πάρα πολύ σημαντικά τα μηνύματα, και όσοι μας ακούνε θα πρέπει να παραβρεθούν στην Κύμη γιατί υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι ομιλητές.

Θα πρέπει να δούμε τις αιτίες. Θα πρέπει να δούμε πως θα τα αντιμετωπίσουμε. Καλά κάνετε και σεις και αναδεικνύετε τα θέματα.»

Ποιος είναι ο ρόλος της εκκλησίας και της αστυνομίας;

Είναι πάρα πολύ σημαντικός ο ρόλος. Σε αυτή την εξίσωση υπάρχουν πολλοί παράγοντες. Και θα πρέπει να πούμε ότι οι πυλώνες της εκκλησίας και της αστυνομίας είναι πολλοί σημαντικοί. Πρέπει να τα αναλύσουμε για να αναδείξουμε, εγώ δε λέω να μειώσουμε, να μηδενίσουμε. Δεν είναι δυνατόν στον 21^ο αιώνα να χάνονται ζωές έτσι.

Η γυναίκα είναι η μάνα μας, η αδερφή μας, η σύζυγος. Πρέπει να τη σεβόμαστε περισσότερο και από τον εαυτό μας, επιτρέψτε μου να πω ρητορικά. Υπηρετώ την ευνομία περίπου 40 χρόνια, και αυτό που έχω δει ειδικά το 2024 στατιστικά με φοβίζει.

Γιατί;

Ξεκινήσαμε με παραβατικότητα αυτής της μορφής που δεν μπορεί να τη συλλάβει ανθρώπινος νους. Και να λάβετε υπόψιν σας ένα πράγμα: Δεν καταγγέλλονται όλες οι περιπτώσεις. Εκείνες οι οποίες καταγγέλλονται, λυπάμαι που το λέω γιατί έχω την τρέλα της στατιστικής, και μιλάω πίσω από τις κουρτίνες με κάποιους πελάτες, με κάποιες πελάτισσες, με γονείς που έχουν τα παιδιά τους, συνήθως καταγγέλλεται το 5% - 10%. Καταλαβαίνετε ποιος είναι ο πραγματικός αριθμός.

Αντιλαμβάνεται κανείς τί γίνεται πίσω από τις πόρτες σπιτιών που είναι ερμητικά κλειστές με τις γυναίκες να φοβούνται ή να εξαρτώνται και να μην καταγγέλλουν περιστατικά βίας, σωστά;

Ακριβώς, είτε γιατί εξαρτώνται οικονομικά, είτε γιατί υπάρχουν παιδιά, είτε για το τι θα πει η κοινωνία. Στις μικρές πόλεις, υπάρχει και αυτή η παράμετρος. Αυτός ο πυλώνας ο αρνητικός: Τι θα πει η κοινωνία. Θα πρέπει να ανοίξουν στόματα. Θα πρέπει και οι πολίτες να ανοίξουμε τα στόματα μας διότι όταν υπάρχουν τέτοια περιστατικά, κάποιοι ακούν, κάποιοι μαθαίνουν, κάποιοι ξέρουν. Το να μένουν στον καναπέ αμέτοχοι, αυτό τους κάνει, συνένοχους. Διότι το να γνωρίζεις κάτι και να μην το καταγγέλλεις, είναι παραβατική συμπεριφορά.

Ακόμα όμως και όταν καταγγέλλεις πολλές φορές, δεν έχουν εμπιστοσύνη στο τι θα ακολουθήσει μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία. Αν αυτός δε δικαστεί, συλληφθεί και αφεθεί ελεύθερος ίσως θέτει σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο το θύμα. Λειτουργούν σα συγκοινωνούντα δοχεία αυτά, έτσι δεν είναι κ. Τσούκαλη;

Έτσι ακριβώς. Έχουμε πάρα πολλές περιπτώσεις που έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές, που μπορεί να είναι η μάνα μας, η κόρη μας, η αδερφή μας, η γειτόνισσα μας, η φίλη μας, η συγγενής μας.

Πραγματικά θυμώνω εγώ που έχω την τρομακτική εμπειρία με υποθέσεις, με φονικά, με εξαφανίσεις, με πυροβολισμούς, με χίλιες δυο καταστάσεις. Και τρομάζω! Έχω τρομάξει τα τελευταία χρόνια!

Ειδικά από την πανδημία και ύστερα, βλέπουμε τα στατιστικά ν’ ανεβαίνουν. Το δε 2024, τρομακτικά! Γι’ αυτό, πολύ σωστά πρέπει να αναδεικνύετε τα θέματα όπως πολύ σωστά κάνετε κι εσείς, οι δημοσιογράφοι, αλλά πρέπει να περνάμε και κάποια μηνύματα.

Και έχω να κάνω και μία παρατήρηση, εγώ που είμαι ευεργετημένος από τα ΜΜΕ. Θα προτιμούσα, να υπάρχουν περισσότερες εκπομπές που να περνάνε μηνύματα και να ασχολούνται με την παιδική παραβατικότητα.

Έχω βαρεθεί να βλέπω, και το λέω εγώ που λέω και ένα ευχαριστώ στα ΜΜΕ που έχουν αναδείξει το έργο μου, αλλά δεν είναι δυνατόν να έχουμε 20 εκπομπές φαγητού, ή διάφορα Realities, και να μην έχουμε εκπομπές.

Με αυτά τα βασικά θέματα, να περνάνε μηνύματα. Και γιατί το λέω: Γιατί ο γονιός για παράδειγμα, δεν είναι παιδαγωγός. Μπορεί κάποια πράγματα να του ξεφύγουν. Θα μπορούσε να τα ακούσει από την τηλεόραση. Θα μπορούσε να δει κάποιες λεπτομέρειες, πως μπορεί να ξεκλειδώσει κάποια πράγματα.

Δεν είναι δυνατόν, να μην υπάρχουν εκπομπές πολιτισμού. Αυτές είναι κάποιες παρατηρήσεις που πραγματικά τις κάνω και τις εννοώ. Θέλω να δω μία εκπομπή που να ασχολείται με αυτό το θέμα, της ενδοοικογενειακής βίας, σε μόνιμη βάση. Δεν αρκεί μία εκπομπή μιας ώρας. Πρέπει να υπάρχει μία εκπομπή μόνιμη. Είτε στην Κρατική τηλεόραση είτε στα ιδιωτικά κανάλια, είτε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Κάτι να κάνουμε! Και παράλληλα να σκύψουμε πολιτεία, κοινωνία, οργανώσεις που ασχολούνται με αυτό το θέμα, να δουμε τι φταίει για να μπορέσουμε να το διορθώσουμε.

Γιατί το να τα καταγράφουμε είναι ωραία. Αν όμως δε δούμε τις αιτίες που προκαλούνται αυτές οι δολοφονίες, τότε δε θα κάνουμε κάτι.

Η πρόληψη παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο, σωστά;

Το πιο σημαντικό πράγμα. Και να μιλάμε. Έχω ζήσει, εδώ στο γραφείο μου, ήρθε μάνα με την κόρη. Την κόρη δεν την αναγνώριζες. Πρησμένα μάτια…Κατάφερα να τους πείσω να πάμε στο αστυνομικό τμήμα μαζί με ένα δικηγόρο, δέχτηκε να υποβάλλει μήνυση και ενδιάμεσα μίλησα με τον πατέρα. Και ήρθε ο πατέρας και με έβριζε και μένα και τον δικηγόρο και μου έλεγε: Γιατί επεμβαίνεις στα οικογενειακά μου. Και τους πήρε και φύγανε. Και γύρισε και της είπε την ώρα που βγαίναμε από το αστυνομικό τμήμα, «αυτόν παντρεύτηκες, αυτόν θα φας στη μάπα», συγνώμη για τη φράση. Που οδηγείς λοιπόν το παιδί σου για το τι θα πει η κοινωνία;

Και όπως λέει ο λαός: «Ο κόσμος είναι πολύς…και η ζωή μας λίγη…»

Έτσι ακριβώς.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ