Στο χαιρετισμό του ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης στο «Επετειακό Συμπόσιο 2026» της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς με θέμα «Η Ιστορία μας - Η Στρατηγική μας - Οι Νέοι Ορίζοντές μας», επεσήμανε μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

«Έρχομαι σήμερα ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών σε έναν ανεξάρτητο θεσμό όπως η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, η οποία -όπως είπε και η κυρία Λαζαράκου- κλείνει 35 χρόνια ζωής, από το 1991 που ιδρύθηκε. Είναι σημαντικό να το αναδείξουμε διότι αυτό που μας λείπει πολύ συχνά στην Ελλάδα, όπως γνωρίζετε, είναι η συνέχεια και η συνέπεια.

Σε αυτήν την πρώτη 35ετία της ωρίμανσης, θα έλεγα, η Επιτροπή πέρασε μέσα από πολλές δίνες ακολουθώντας αναγκαστικά τον κύκλο μιας οικονομίας που έφθασε αρχικά να τρέξει γρήγορα έως και να απογειωθεί σε ρυθμούς ανάπτυξης, και μετά το 2010 να καταβαραθρωθεί, πριν επιστρέψει πρόσφατα με πολύ κόπο στην κανονικότητα και στην ανάπτυξη. Αλλά και η ίδια η Επιτροπή χρειάστηκε να πέσει από νωρίς στα βαθιά έχοντας να διαχειριστεί, αυτές τις τέσσερις δεκαετίες, μεγάλες χρηματιστηριακές κρίσεις στο εσωτερικό, τεράστιες ανατροπές και παλινωδίες στο εξωτερικό. Και οι τόσο άστατοι αυτοί καιροί ανέδειξαν ακριβώς τη θεμελιώδη σημασία τέτοιων ανεξάρτητων θεσμών για το κράτος. Οι θεσμοί είναι αυτοί οι οποίοι φτιάχνουν κουλτούρα και η κουλτούρα εκείνη η οποία αλλάζει τα κράτη και τις κοινωνίες.

Δεν έρχομαι πάντως σε έναν θεσμό ο οποίος -στενά μιλώντας- «ελέγχει την αγορά». Έρχομαι σε έναν θεσμό που η βασική του μέριμνα είναι να προστατεύει την εμπιστοσύνη. Και χωρίς εμπιστοσύνη -το ξέρετε όλες και όλοι πολύ καλά- δεν υπάρχει κεφαλαιαγορά. Η αποστολή σας συνεπώς είναι διαρκής και ακατάπαυστη και αυτός είναι και ο λόγος που πιστεύουμε στη σταθερότητα και τη συνέχεια, διότι στο τέλος της ημέρας ενδυναμώνουν την εμπιστοσύνη.

Τι καλείται να διασφαλίσει μια σοβαρή κεφαλαιαγορά σε μια χώρα;

• Πρώτον, διοχετεύει τις αποταμιεύσεις σε πραγματικές επενδύσεις έτσι ώστε οι επιχειρήσεις να μην εξαρτώνται μόνο από τραπεζικό δανεισμό.
• Να φροντίζει για τη διαφάνεια και την εμπιστοσύνη των επενδυτών, κάτι που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να προσελκύσουμε ξένο κεφάλαιο.
• Να προστατεύει τον μικρό αποταμιευτή/επενδυτή απέναντι σε καταχρηστικές πρακτικές και τη χειραγώγηση. Συνδέει εξάλλου την ελληνική οικονομία με τις διεθνείς κεφαλαιαγορές.
• Και να ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και το βάθος της αγοράς - οδηγώντας, εντέλει, μια οικονομία στην ανάπτυξη.

Όλα αυτά και άλλα ακόμη τα οποία έκανε πράγματι η Επιτροπή τα τελευταία χρόνια, κάτι που αποτυπώνεται στον απολογισμό της Διοίκησης την περίοδο 2019-2026, η οποία ταυτίζεται χρονικά με τη διακυβέρνηση της χώρας από τις κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο απολογισμός αυτός, ας μου επιτραπεί να πω, είναι εντυπωσιακός:

• 25,3 δισ. ευρώ κεφάλαια αντλήθηκαν μέσω 94 ενημερωτικών δελτίων
• Το ενεργητικό αμοιβαίων κεφαλαίων υπερτετραπλασιάστηκε, από 6,1 δισ. ευρώ το 2019, σε 25,6 δισ. ευρώ σήμερα.
• Μηδενίστηκαν οι εκκρεμείς υποθέσεις άνω της 5ετίας.
• Αναδιοργανώθηκε εσωτερικά η ίδια η Επιτροπή.
• Προχώρησε ο ψηφιακός μετασχηματισμός.
• Ενισχύθηκε η προληπτική εποπτεία.
• Δόθηκαν οι πρώτες άδειες παρόχων κρυπτοστοιχείων υπό το ευρωπαϊκό πλαίσιο MiCA.
• Και τέλος, η Επιτροπή εμφάνισε πλεόνασμα χρήσης του 2025, 11,4 εκατ. ευρώ, ισοσκελίζοντας τον προϋπολογισμό της, χωρίς επιβάρυνση του δημοσίου.

Τέτοιες επιδόσεις δεν είναι αυτονόητες. Και δεν είναι αυτονόητες πανευρωπαϊκά. Και δεν γίνονται νομοτελειακά χωρίς ικανούς ανθρώπους, χωρίς σωστές αποφάσεις και χωρίς το κατάλληλο πλαίσιο λειτουργίας και εποπτείας. Να το πω, δηλαδή, πολύ κατηγορηματικά: η εποπτεία είναι πράξη. Γι’ αυτό και ενισχύουμε θεσμικά και ουσιαστικά την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Γι’ αυτό προβλέψαμε επιτόπιους ελέγχους. Ο επενδυτής δεν προστατεύεται με εγκυκλίους. Προστατεύεται όταν κάποιος αρμόδιος μπαίνει στο κατάστημα ή στην πλατφόρμα και ελέγχει αν αυτό που πωλείται, είναι αυτό που δηλώνεται. Έτσι, η Ελλάδα μπόρεσε να περάσει από την εποχή που το Χρηματιστήριο ήταν σύμβολο κρίσης, στην εποχή του σήμερα που το Χρηματιστήριο γίνεται υποδομή ανάπτυξης. Μάλιστα, η ένταξή του στο δίκτυο της Euronext είναι μια τέτοια αναβάθμιση, συνολικότερα, σε εθνικό επίπεδο διότι θα μπορέσει να δράσει ως καταλύτης στις ελληνικές επιχειρήσεις δίνοντάς τους πρόσβαση σε μεγαλύτερη ρευστότητα, σε περισσότερους επενδυτές και -πρακτικά- σε μια αγορά χωρίς σύνορα.

Το σημαντικότερο ίσως όφελος, κυρίες και κύριοι, από αυτό είναι ότι οι ελληνικές εισηγμένες θα αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερη ορατότητα. Το ATHEX εντάσσεται σε ένα δίκτυο άνω των 1.800 εισηγμένων εταιρειών, με συνολική κεφαλαιοποίηση περίπου 7 τρισ. ευρώ και ευρεία διεθνή επενδυτική βάση. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα παύει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως μια μικρή, περιφερειακή χρηματιστηριακή αγορά και αποκτά θέση μέσα σε ένα μεγάλο πανευρωπαϊκό δίκτυο.

Και όλα αυτά γίνονται με κανόνες, έτσι ώστε να μην επανεμφανιστούν οι κακοδαιμονίες του παρελθόντος. Είμαστε μια κυβέρνηση η οποία θέλει να δίνει φορολογικά και θεσμικά κίνητρα, αλλά όλα αυτά έχουν νόημα μόνο αν συνοδεύονται από αξιόπιστους ισολογισμούς, από έγκυρη πληροφόρηση και από λογοδοσία, από την πλευρά των διοικήσεων. Η εισαγωγή στο Χρηματιστήριο δεν είναι για εμάς παιχνίδι δημοσίων σχέσεων. Είναι δέσμευση διαφάνειας. Όποιος θέλει να αντλήσει κεφάλαια από εκεί, οφείλει να αντέχει το φως και τον έλεγχο.

Όταν έχεις πάντως θέσει τόσο ψηλά τον πήχη, η πρόκληση και οι προσδοκίες να πας ακόμη καλύτερα, προφανώς πολλαπλασιάζονται. Τι επιδιώκουμε λοιπόν από εδώ και πέρα; Όπως είδατε και στην περίπτωση της ένταξης του Χρηματιστηρίου στο δίκτυο της Euronext, η βασική ιδέα μας η οποία αφορά την οικονομία συνολικά είναι η εξής και είναι απλή: να ενεργείς εθνικά αλλά να σκέφτεσαι πανευρωπαϊκά. Και επίσης, να σκέφτεσαι με όρους προοπτικής και μέλλοντος, όχι κοντόφθαλμα. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να κοιτάζουμε -γενικά ως χώρα, εμείς ασκούμαστε σε αυτό- πέρα από τον εκλογικό κύκλο που μας έχει παγιδεύσει στο παρελθόν σε πολύ συγκεκριμένους ορίζοντες οι οποίοι ήταν αυστηρά περιορισμένοι.

Ο πρωθυπουργός έθεσε ήδη από τη ΔΕΘ τον στόχο των επενδύσεων για την Ελλάδα του 2030 προκειμένου να φθάσουμε στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, είναι κάπου στο 21% ως προς το ΑΕΠ. Όταν αναλάβαμε ήταν στο 11%, το 2019. Ο στόχος μας είναι το ‘30 να φτάσουμε το 20%. Σε ονομαστικούς όρους, οι επενδύσεις πρέπει να έχουν ξεπεράσει τα 60 δισ. ευρώ μέχρι τότε από τα 46 δισ. ευρώ που είναι σήμερα. Και η κεφαλαιαγορά είναι απολύτως «υπαρξιακό» μέσο για να το πετύχουμε αυτό. Πρέπει όμως παράλληλα να ενισχύσουμε την επενδυτική κουλτούρα και σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα, σε κάθε νοικοκυριό. Προσωπικά ελπίζω ότι η μεταρρύθμιση του Ειδικού Επενδυτικού Λογαριασμού, του «κουμπαρά» για τα νεογέννητα παιδιά που ανακοίνωσε στη ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης να λειτουργήσει προς αυτή την κατεύθυνση, «εκπαιδεύοντας» κάθε οικογένεια όχι απλώς στην αποταμίευση αλλά και στην επένδυση -κάτι που γίνεται σε πολλές ακόμη προηγμένες χώρες στον κόσμο. Όταν λέμε ότι πρέπει να επενδύουμε στο μέλλον των παιδιών μας, πρέπει να κυριολεκτούμε.

Πρέπει ωστόσο προηγουμένως να άρουμε κι εμείς κάποια εμπόδια τα οποία δεν είναι μόνο εσωτερικά ως προς τις μεγάλες επενδύσεις. Στο Eurogroup, για παράδειγμα, παρατηρούμε κοινά εθνικά προβλήματα τα οποία έχουν μετατραπεί κατ' αυτόν τον τρόπο σε ευρωπαϊκά προβλήματα ανάπτυξης.

• Η ευρωπαϊκή αποταμίευση παραμένει παγιδευμένη στα εθνικά πλαίσια - κατακερματίζεται η ρευστότητα, οι αγορές γίνονται πιο ρηχές, η χρηματοδότηση της καινοτομίας καθίσταται ανεπαρκής. Γι' αυτό και μιλάμε σε όλους τους τόνους για την ανάγκη της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU) η οποία δεν είναι μια τεχνοκρατική μεταρρύθμιση που αφορά τους ειδικούς ή τους ισχυρούς. Μας αφορά όλες και όλους γιατί είναι εργαλείο ανάπτυξης καθώς ο σκοπός της είναι να διοχετεύσει την ευρωπαϊκή αποταμίευση σε επενδύσεις εντός της ευρωπαϊκής οικονομίας. Με άλλα λόγια, τα κεφάλαια αντί να φύγουν αλλού, επειδή εμείς οι ίδιοι τα έχουμε αφήσει να λιμνάζουν, να χρηματοδοτούν κάθε μεγέθους ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, την καινοτομία, την πράσινη, την ψηφιακή μετάβαση. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εξέλιξης θα το βλέπαμε όλοι με πολύ απτό τρόπο στην κοινωνία, σε κάθε ευρωπαϊκή κοινωνία, διότι τα αναξιοποίητα κεφάλαια είναι θηριώδη. Ξεπερνούν τα 10 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Βεβαίως, αυτό το τανγκό θέλει δύο. Χρειάζεται δηλαδή και η παράλληλη ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης - η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων είναι Ένωση Κεφαλαιαγορών και Τραπεζική Ένωση- και αυτό συνδέεται με τη διεθνή θέση του ευρώ , καθώς όσο πιο βαθιές και ενοποιημένες είναι οι κεφαλαιαγορές, τόσο ισχυρότερο είναι και το νόμισμα διεθνώς.

Έχει γίνει πλέον σαφές -ειδικά σε ό,τι αφορά την κεφαλαιαγορά- ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικά ενοποιημένη κεφαλαιαγορά με 27 διαφορετικές εποπτικές προσεγγίσεις. Και μια Ένωση Κεφαλαιαγορών χωρίς επαρκή ευρωπαϊκή εποπτεία είναι σαν μια Νομισματική Ένωση χωρίς Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τα διασυνοριακά σχήματα, για παράδειγμα οι μεγάλοι πάροχοι υπηρεσιών κρυπτοστοιχείων, χρειάζονται κοινή εποπτεία εκεί που ο κίνδυνος είναι συστημικός. Οι εθνικές αρχές δεν θα ισχυριστώ ότι εξαφανίζονται, κάθε άλλο. Παραμένουν το μάτι της αγοράς στο πεδίο. Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς είναι αυτό το μάτι στην Ελλάδα. Ο ρόλος σας δεν μειώνεται με την ευρωπαϊκή εμβάθυνση. Γίνεται πιο κρίσιμος. Και η τεχνολογία μπορεί να είναι ο απόλυτα καθοριστικός παράγοντας ως προς αυτό.

Δεν θα μετατρέψουμε φυσικά την καινοτομία σε άλλοθι ασυδοσίας. Ούτε όμως θα πνίξουμε την καινοτομία με κανόνες που γράφτηκαν για έναν κόσμο ο οποίος δεν υπάρχει πια. Η ισορροπία αυτή είναι δουλειά δική σας, ακολουθώντας τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.

Υπάρχει όμως ακόμη μια θεμελιώδης προϋπόθεση για την προσέλκυση κεφαλαίων. Θα έλεγα, η σημαντικότερη όλων: η πολιτική σταθερότητα. Μιλήσαμε για την αξία της εμπιστοσύνης σε μια οικονομία. Όμως χωρίς πολιτική σταθερότητα, χωρίς αυτήν την προοπτική, η εμπιστοσύνη του επενδυτή υπονομεύεται διότι το μέλλον φαντάζει θολό. Οι οικονομίες δεν λειτουργούν εν κενώ. Είναι αντανακλάσεις της κοινωνίας, και όταν μια κοινωνία κυριαρχείται από την ανασφάλεια και ζει με το άγχος μιας πιθανής ακυβερνησίας, αυτό επηρεάζει αρνητικά και τις οικονομικές της συμπεριφορές.

Πολιτική, οικονομία και κοινωνία διαμορφώνουν μια τριγωνική σχέση που παραμένει λειτουργική μόνο σε ένα τέτοιο σταθερό περιβάλλον.

Κλείνω με αυτό που θεωρώ τον πυρήνα της σχέσης μας. Η πολιτική βάζει τις προτεραιότητες. Εσείς από την πλευρά σας εγγυάστε ότι οι κανόνες εφαρμόζονται στην πράξη. Αν η πολιτική προσπαθήσει να υποκαταστήσει την εποπτεία, η αγορά χάνει σε αξιοπιστία. Αν η εποπτεία γίνει αυτοσκοπός χωρίς αναπτυξιακό ορίζοντα, η αγορά στεγνώνει. Χρειαζόμαστε και τα δύο: αγορά που λειτουργεί και κράτος που σχεδιάζει στρατηγικά.

Εσείς είστε ο θεματοφύλακας του πρώτου σκέλους. Εμείς οφείλουμε να σας δίνουμε τα εργαλεία για να κάνετε πιο αποτελεσματικά τη δουλειά σας στη βάση ενός εθνικού σχεδίου. Αμφότεροι προστατεύουμε έτσι το δημόσιο συμφέρον που είναι και η βασική αποστολή μας για να ενδυναμώσουμε την κοινωνία και τη χώρα. Με λειτουργικούς κανόνες και με το βλέμμα στραμμένο σταθερά στην ανάπτυξη.

Σας διαβεβαιώ ότι διαθέτουμε τη γνώση, την υπευθυνότητα και την εμπειρία για να το πετύχουμε μαζί! »

Απάντηση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη σε ερώτηση σχετικά με τη νομοθετική ρύθμιση που ανακοινώθηκε σήμερα για δάνεια του Νόμου Κατσέλη στο πλαίσιο του «5ου Cantina Academy» που διοργανώνουν το Πρώτο Θέμα και το Cantina Magazine

«Θεωρούσα αυτονόητο ότι θα ξεκινούσαμε από αυτό, γιατί βλέπω από το πρωί την ειδησεογραφία και εκ των πραγμάτων αφορά δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση στην οποία προβαίνουμε. Και αυτό ακριβώς είναι το οποίο είχαμε πει, ότι μελετούσαμε και θα εφαρμόζαμε πάρα πολύ γρήγορα.

Συνεπώς, αυτό που κάνει αυτή η ρύθμιση, τι είναι;

Πρώτον, παίρνει την απόφαση του Αρείου Πάγου και λέει «την εφαρμόζω καθολικά». Δηλαδή, ισχύει για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις.

Αλλά δεν κάνουμε μόνο αυτό. Αυτό ακριβώς δηλαδή είναι το οποίο είχαμε πει. Δεν ερχόμαστε μόνο να πούμε τι σημαίνει η καθολική εφαρμογή. Πρακτικά τι σημαίνει; Σημαίνει ότι ο τόκος θα εφαρμόζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνόλου του ποσού. Θα πω και ένα συγκεκριμένο παράδειγμα τι σημαίνει αυτό.

Δεν κάνουμε μόνο αυτό. Ερχόμαστε και λέμε ότι για όσους έχουν ενεργές ρυθμίσεις, για όσους έχουν ήδη πληρώσει δηλαδή και βρίσκονται σε ενεργή ρύθμιση, υπάρχει αναδρομικότητα, στο πλαίσιο του νόμου Κατσέλη.

Σε όσους έχουν ενεργή ρύθμιση, ερχόμαστε και λέμε ότι όσα έχουν ήδη καταβάλει, τα καταβάλλουν στο πλαίσιο της συγκεκριμένης απόφασης και της συγκεκριμένης τροπολογίας που καταθέτουμε και ισχύουν αναδρομικά. Αυτό να πω, δεν μας το επιβάλλει η δικαστική απόφαση. Αυτό ερχόμαστε και το κάνουμε μόνοι μας. Και να προσθέσω ότι αυτό ερχόμαστε να το κάνουμε στο πλαίσιο ενός νομοσχεδίου -θα κατατεθεί σήμερα η τροπολογία, θα ψηφιστεί με το καλό αύριο στη Βουλή- το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από ρυθμίσεις για το ιδιωτικό χρέος και αποτυπώνει μια ολόκληρη και μια ενιαία φιλοσοφία για το πώς αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να δίνεις ανάσα στον κόσμο, ειδικά σε όσους έχουν περισσότερο ανάγκη.

Και απλώς να κάνω και ένα πολιτικό σχόλιο.

Εκεί που το τελευταίο διάστημα άκουγα τα σχόλια της αντιπολίτευσης και η αντιπολίτευση βρήκε ακόμα μια ευκαιρία για πολιτική εκμετάλλευση, εμείς το αντιλαμβανόμαστε ως υποχρέωση πολιτικής ευθύνης και όχι ως ευκαιρία πολιτικής εκμετάλλευσης. Και αυτό είναι που μας διαχωρίζει και που θα μας διαχωρίζει.

Αλλά να πω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για να μιλάμε με αριθμούς.

Τι σημαίνει αυτή η αλλαγή;

Δανειολήπτης -πάρτε ένα παράδειγμα, Ιανουάριος του ‘24- που είχε υπόλοιπο οφειλής 144.500 ευρώ.

Με την προηγούμενη μέθοδο υπολογισμού θα πλήρωνε μηνιαία δόση 731 ευρώ για 300 μήνες. Τι κάνουμε τώρα; Με τη νέα μέθοδο υπολογισμού η δόση γίνεται 483 ευρώ.

Το οποίο τι είναι; Είναι 482 ευρώ αποπληρωμή κεφαλαίου χρεολύσιο και 1 ευρώ τόκος μόλις. Εάν δηλαδή κατέβαλε ποσό 731 από τον Ιανουάριο του ‘24 μέχρι τώρα, μέχρι τον Ιούνιο του ‘26 θα έχει πληρώσει υπερβάλλον ποσό για 30 μήνες ίσο με τη διαφορά. 731 μείον 483 επί 30. Αυτό είναι 7.500 ευρώ περίπου. 7.440 ευρώ.

Συνεπώς, αντί να του απομένουν σήμερα 270 δόσεις για την αποπληρωμή του δανείου αυτό το ποσό αφαιρείται από τις δόσεις που έχει να καταβάλει. Και θα πληρώσει τελικά 255 δόσεις των 483 ευρώ. Δηλαδή, εκεί που ο δανειολήπτης, για να πω το μεγάλο νούμερο, το τελευταίο νούμερο, το τελικό, είχε να πληρώσει 74.852 ευρώ σε τόκους θα καταβάλει 411 ευρώ για να καταλάβετε τη διαφορά.

Και αυτό θα ισχύει και για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις. Πόσους αφορά αυτό; Πάνω από 100.000 συμπολίτες μας.

Ερ : Είπατε ότι αυτή η ρύθμιση έχει και γενικότερα στοιχεία που αφορούν το ιδιωτικό χρέος. Το νομοσχέδιο. Το οποίο είναι κάτι ανακοινώσιμο;

Είναι ήδη γνωστά τα περισσότερα. Το τελευταίο στοιχείο που δεν ήταν ανακοινώσιμο ήταν ακριβώς αυτή η επεξεργασία που κάναμε αναφορικά με την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Όλα τα υπόλοιπα αφορούν, κύριε Κούτρα, τις 72 δόσεις, την αύξηση του ορίου στο ακατάσχετο, τον εξωδικαστικό μηχανισμό. Που εδώ να πω ότι για εμάς, για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ο εξωδικαστικός μηχανισμός είναι ένα πολύ καλύτερο εργαλείο. Μειώνουμε το όριο υπαγωγής στον εξωδικαστικό από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ και μετατρέπουμε τον εξωδικαστικό σε πραγματικό εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας.

Άρα, όλα αυτά μαζί είναι το μεγαλύτερο πλαίσιο στήριξης της κοινωνίας ως προς το ιδιωτικό χρέος μετά την κρίση. Και εδώ απλώς να επαναλάβω ότι το ιδιωτικό χρέος είναι χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στην Ελλάδα. Στην Ευρώπη είναι 121% του ΑΕΠ... Είναι 94% το ελληνικό ιδιωτικό χρέος. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 121%.

Άρα, δεν είναι συστημικό πρόβλημα. Όμως, όσο και ένας άνθρωπος, όσο και μια οικογένεια συνεχίζει και έχει πρόβλημα, συνεχίζει και χρειάζεται μια ανάσα, μια στήριξη για χρέη τα οποία συσσωρεύτηκαν κατά τα χρόνια της κρίσης, το πρόβλημά τους είναι πρόβλημά μας.

Οφείλω να σας απαντήσω ποιο είναι το δυνητικό κόστος. Το δυνητικό κόστος είναι 500 εκατ. ευρώ σε ό,τι αφορά την καθολικότητα. Τι σημαίνει καθολικότητα; Πήραμε μία δικαστική απόφαση η οποία εκ των πραγμάτων αφορά εκείνον, εκείνη που προσφεύγει, άρα εσύ τι έρχεσαι να κάνεις ως Πολιτεία; Δεν χρειάζεται πια να προσφύγεις στα δικαστήρια, το δέχομαι ότι ισχύει για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις. Αυτό κοστίζει μισό δισεκατομμύριο. Η αναδρομικότητα κοστίζει άλλα 200 εκατομμύρια, το μισό δις. ευρώ αφορά αμιγώς τον «Ηρακλή», γιατί έχουμε τις τιτλοποιήσεις του «Ηρακλή» όλο αυτό το διάστημα. Τα 200, ο τρόπος που θα κάνουμε τον επιμερισμό θα αφορά στο μεγαλύτερο βαθμό περίπου ισοκατανεμημένα τις τράπεζες και τον «Ηρακλή», άρα, σύνολο 700 εκατομμύρια ευρώ».