Από τους επιχειρηματίες που έχουν συμβάλει ουσιαστικά με τις ενέργειες τους για την κατάργηση του φόρου πολυτελείας 10%, στα κοσμήματα και τα ρολόγια αλλά και στη διαφύλαξη των Ελληνικών σχεδίων, γνωρίζοντας ότι το κόσμημα είναι στοιχείο της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς, είναι ο Πρόεδρος Χρυσοχόων –Κοσμηματοπωλών Περιφερειακής Ενότητας Πειραιώς, Θανάσης Κανάκης.

Σε συνέντευξη του την Παρασκευή 17 Απριλίου, στη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, τεκμηρίωσε τους λόγους που θα πρέπει ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα και τα ρολόγια να καταργηθεί, θεωρώντας τον αφενός υπαίτιο για τη συρρίκνωση του κλάδου, σε συνδυασμό σήμερα, με την εκτόξευση των τιμών στα μέταλλα που δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, στέλνοντας μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, ό,τι ο κλάδος δεν έχει να δώσει πλέον τίποτε άλλο, αναλύοντας τα οικονομικά στοιχεία.

Παράλληλα, με νύχια και με δόντια, προσπαθούν να κρατήσουν ανοιχτά τα εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας ζητώντας να ληφθούν σοβαρά υπόψιν από το Κεντρικό Κράτος, οι προτάσεις που έχουν κατατεθεί από όλους τους φορείς και από το Σύλλογο, που ο ίδιος είναι Πρόεδρος, για την επιβίωση του κλάδου, αλλά και για να μπορέσει η αργυροχρυσοχοΐα να συμβάλει ουσιαστικά στην οικονομική ανάπτυξη της Χώρας.

«Νομίζω ότι όλοι προσπαθούμε, όσο μπορούμε κατά το μέτρο του δυνατού, όμως πράγματι ο Πειραιάς έχει πρωτοστατήσει, και πρώτα απ’ όλα γιατί έχουμε Πειραιώτη Πρόεδρο Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων και Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Πειραιώς τον κ. Βουτσινά, ο οποίος προς τιμήν του και πριν βγει Πρόεδρος στην Κεντρική Ένωση τήρησε την υπόσχεσή του και ασχολείται πάρα πολύ με το θέμα του φόρου πολυτελείας.

Αλλά και γιατί, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο έκανε και πρόσφατα ένα επίσημο ψήφισμα που το έστειλε και στο Υπουργείο, τους λόγους και τη γνωμάτευση που τεκμηριώνει γιατί πρέπει να καταργηθεί ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα.

Και να ευχαριστήσω σε αυτό το σημείο, και όλα τα Επιμελητήρια που το έχουν κάνει αυτό, όπως το Επιμελητήριο Μαγνησίας, το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου που και αυτό πρωτοστάτησε και είναι από τα πρώτα που έκανε αυτά τα ψηφίσματα.»

Πλέον, οι επαγγελματίες του κλάδου, θεωρούν ότι έχει ωριμάσει ο χρόνος επανεξέτασης του μέτρου, που αφορά το φόρο πολυτελείας στα προϊόντα αργυροχρυσοχοΐας. Όπως αναφέρουν είναι επιτακτική ανάγκη σε μία εποχή που εκτοξεύτηκε και η τιμή των πολύτιμων μετάλλων, να καταργηθεί, γιατί απειλεί ακόμα και με την κατάρρευση του κλάδου.

«Ο χρυσός από τις 55.000€, που ήταν την περίοδο του Covid, έχει φτάσει σήμερα τις 140.000€. Όμως να ξέρουμε ότι η τιμή των 80.000€ είναι ένα σημείο που από κει και πάνω δε μπορεί να σηκώσει το φόρο πολυτελείας.

Η αργυροχρυσοχοΐα πειθάρχησε, το 2012 που ψάχνανε όλοι για φόρους, λόγω των μνημονίων να βρουν έσοδα. Δε διαμαρτυρήθηκε τόσο καιρό, όμως αυτή τη στιγμή, κινδυνεύουν οι βιοτεχνίες, γιατί οι περισσότερες επιχειρήσεις στην αργυροχρυσοχοΐα είναι μικρές, ατομικές και Ο.Ε από ένα έως 6 άτομα και κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Και αυτό το είδαμε, για να συμπληρώσω και αυτό που σας είπα πριν, και με τον Πρόεδρο της Κεντρικής Ένωσης, τον κ. Βουτσινά, με επίσημα στοιχεία που πήρε από τη ΓΣΕΒΕΕ και με τον Πρόεδρο του ΒΕΠ κ. Μαστρονικόλα, γι’ αυτό και έγινε ένα ψήφισμα πολύ εμπεριστατωμένο και κατατέθηκε.

Άκουσα και τους άλλους συναδέλφους που τοποθετηθήκαν πάρα πολύ σωστά, και για τις προτάσεις που έχουμε να κάνουμε ώστε να γίνει ο κλάδος μας μοχλός ανάπτυξης για την οικονομία της Χώρας» είπε ο κ. Κανάκης και συνέχισε:

«Υπάρχουν έτοιμες, κατατεθειμένες προτάσεις. Με την κατάργηση του φόρου πολυτελείας, μέσω της ανάπτυξης θα βοηθήσουμε στα έσοδα. Και τι λέμε εμείς, και στον Πειραιά; Ό,τι πρέπει να έχουμε την επίβλεψη των προγραμμάτων Σπουδών εμείς και η Ομοσπονδία, που ξέρουμε ποιος θα βγει αργυροχρυσοχόος.

Θέλουμε να μπει η αργυροχρυσοχοΐα στη Σχολή Καλών Τεχνών, που θα φέρει πολύ μεγάλη ανάπτυξη στον κλάδο γιατί θα δώσει άλλο κύρος γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πολιτιστικό στοιχείο. Όπως ήδη έχει γίνει στα Γιάννενα, το ανακοινώνουμε γιατί είναι κάτι πολύ ωραίο και ώριμο.

Θέλουμε μικρές χρηματοδοτήσεις για τα μέταλλα, όπως γίνεται σε άλλες Χώρες, όπως η Ιταλία. Και θέλουμε φυσικά προγράμματα ΔΥΠΑ, έτσι ώστε να εργαστήρια να μπορούν να πάρουν εξειδικευμένους εργαζόμενους και να τους εξειδικεύσουμε ακόμα περισσότερο, στις παραδοσιακές τέχνες, εκτός από τις σύγχρονες.»

Σημαντικό όμως είναι να προστατευτούν τα σχέδια κοσμημάτων καθώς αποτελούν μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αφενός και αφετέρου, είναι τραγικό να τα βλέπεις να τα υιοθετούν άλλες Χώρες σα να είναι δικά τους.

«Βεβαίως. Και να σας πω ότι ήταν ένα από τα κύρια θέματα του πρώτου Πανελλήνιου Συνεδρίου Αργυροχρυσοχοΐας που έγινε το Γενάρη. Σε συνεργασία του Συλλόγου Αργυροχρυσοχόων Πειραιώς και του Συλλόγου Αργυροχρυσοχόων Αθηνών, που ήταν οι πρώτη απόπειρα να κάνουμε ένα συνέδριο και εκεί αναλύθηκε πλήρως αυτό το πολύ σημαντικό θέμα που λέτε, διότι από αυτό δε θα έχει μόνο έσοδα αν θέλετε αυτός που φτιάχνει το σχέδιο, αλλά μπορούν να δημιουργηθούν και κρατικά έσοδα για όλα αυτά τα Αρχαιοελληνικά ή τα σχέδια τα Βυζαντινά ή τα σχέδια του Κυκλαδίτικου Πολιτισμού, που χρησιμοποιούνται κατά κόρον, από ξένες εταιρίες.

Πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε όλοι, και οι Σύλλογοι και οι Ομοσπονδίες, πρώτοι απ’ όλους. Διότι, η αργυροχρυσοχοΐα πέρασε και άλλη άνοδο, το 1974 με την πετρελαϊκή κρίση και το 1978, αλλά θα σας πω ότι οι παλιοί σημερινοί 80αρηδες, μας διαβεβαιώνουν ότι η σημερινή κρίση είναι πολύ πιο σφοδρή. Και έχει φέρει πολύ χειρότερα αποτελέσματα για την αργυροχρυσοχοΐα.

Εμείς είμαστε οικογενειακή επιχείρηση. Ο πατέρας μου είναι από το 1960 στο χώρο. Και αυτά που βλέπει πραγματικά δεν τα έχει ξαναδεί. Παρόλο όπως σας είπα που πέρασε τη μεγάλη κρίση με το Embargo και την πετρελαϊκή κρίση. Έζησε όμως και τις καλές εποχές του 1960.

Πλέον είμαστε έρμαια των Διεθνών πιέσεων που δέχεται το μέταλλο. Του οποίου η άνοδος, δεν πρέπει να εξηγείται πλέον με τις κλασσικές οικονομικές εξηγήσεις. Υπάρχουν πάντα, πάρα πολλά όπως κερδοσκοπικές επιθέσεις που το πηγαίνουν τα funds όπου θεωρούν ότι θα βγάλουν τα κέρδη τους.

Εμείς, τι ζητάμε; Αυτή την προστασία. Δεν μπορεί να έχουμε και επιπλέον ένα φόρο πολυτελείας, και να μην μας προστατεύει το ίδιο μας το Κράτος. Απέναντι σε μία τέχνη, σε μία βιοτεχνία, στη μεταποίηση, σε μία λιανοπώληση, η οποία παράγει πολιτισμό» επισημαίνει ο Πρόεδρος.

Αντί να αποδίδουμε μέσα από την τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους εκείνους που μας άφησαν πλούσια παρακαταθήκη από την αρχαιότητα, μέχρι και σήμερα δεν έχει γίνει κάτι ουσιαστικό για την διασφάλιση των σχεδίων αυτών.

«Έχετε δίκιο και αυτό ήταν και το θέμα του 1^ου Πανελλήνιου Συνεδρίου, και πρέπει να συνεργαστούμε με το Υπουργείο Πολιτισμού, όπως και έχουμε ξεκινήσει διαδικασίες. Είμαστε υποχρεωμένοι πρώτοι εμείς του κλάδου» είπε ο κ. Κανάκης.

Σε ότι αφορά στο φόρο πολυτελείας, ο Πρόεδρος επισημαίνει: «Σε ότι αφορά το φόρο, από δω και πέρα το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μόνο εμμονή είναι η μη κατάργηση του. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις ούτε οικονομοτεχνικά, ούτε οικονομολογικά, ούτε χωρίς καμία λογική. Δε θέλουν απλά να το καταργήσουν.»

Να σημειωθεί εδώ ότι ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια εφαρμόστηκε για πρώτη φόρα το 2010, με την κυβέρνηση να προσδοκά έσοδα από την φορολογία ύψους 150εκ ευρώ ετησίως. Αντ’ αυτού, σύμφωνα με σχετική έρευνα άγγιξε περίπου τα 5εκ ετησίως. Συνεπώς ο συγκεκριμένος φόρος στο πέρασμα των χρόνων δεν απέδωσε τα προσδοκόμενα, γι’ αυτό και είναι επιτακτική η κατάργηση του.

«Να σας ανακοινώσω ένα πιο τραγικό στοιχείο που συνδέει και το φόρο πολυτελείας. Το 2008, οι συνολικοί εργαζόμενοι στην αργυροχρυσοχοΐα, από αυτόν που είναι σε έναν πάγκο, μέχρι αυτόν που είναι στη λιανική πώληση και έχει και 5 εργαζόμενους, όλοι-όλοι ήμαστε 22.000-23.000» είπε ο κ. Κανάκης και συνέχισε:.

«Σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα στοιχεία της ΓΣΕΒΕΕ, και μάλιστα πριν 1,5 χρόνο, σήμερα είμαστε 12.500. Αυτό σημαίνει ότι ο φόρος συνέβαλε στη συρρίκνωση του κλάδου, διότι έρχεται και συνάδει και πέφτει στο ίδιο διάστημα. Και πλέον ο κλάδος δεν έχει να δώσει αυτό που ζητάνε. Και δεν έχουν κάνει και σωστό υπολογισμό. Είναι πέραν κάθε λογικής όλο αυτό.

Μπορεί η αργυροχρυσοχοΐα να συμβάλει πολύ περισσότερο στο ΑΕΠ της Χώρας. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν προγράμματα τα οποία τα έχουμε φέρει και εμείς σα σύλλογος με την Enterprise Greece, και δεν τα χρησιμοποιούν τα εργαστήρια γιατί δεν μπορούν με αυτό που υπάρχει με το φόρο πολυτελείας να το χρησιμοποιήσουν σωστά. Δεν είμαστε ανταγωνιστικοί.»

Εκτόξευση της τιμής των μετάλλων, έλλειψη χρηματοδοτήσεων, φόρος στην αγορά της πρώτης ύλης, φόρος πολυτελείας και επιπλέον Φ.Π.Α στο κόσμημα για να μπει στο κοσμηματοπωλείο προς πώληση. Πόσο να αντέξει ο κλάδος;

«Θα κάνω μία αντιπαραβολή. Πηγαίνετε να αγοράσετε μία τηλεόραση 1.000 ευρώ, 2.500 ευρώ, 10.000 ευρώ και φόρο πολυτελείας δεν πληρώνετε. Μπαίνεις σε ένα κοσμηματοπωλείο να πάρεις ένα σταυρό για βάπτιση. Δεν έχεις επιλογή στο σταυρό.

Εκεί που έχουμε την επιλογή να πάρουμε το πιο ακριβό, και το πιο πολυτελές, δεν υπάρχει φόρος πολυτελείας. Στην αργυροχρυσοχοΐα πλέον με την αύξηση της πρώτης ύλης, την άνοδο των λειτουργικών εσόδων, που δεν την έχουμε βάλει, το φόρο επί της πρώτης ύλης, και όλο αυτό που είπαμε, του επιβάλλεις φόρο πολυτελείας. Είναι σα να θέλεις να καταργήσεις έναν κλάδο από την αλυσίδα», είπε ο Πρόεδρος.

Μέσα από όλη αυτή την κατάσταση κινδυνεύει στις αγορές του και ο καταναλωτής. Προκειμένου να μην πέσει θύμα επιτήδειων καλό είναι να απευθύνεται σε κοσμηματοπωλεία που είναι εγγεγραμμένα σε συλλόγους και να κάνει τις αγορές του. Καθώς στο πλαίσιο της παραοικονομίας υπάρχουν επιτήδειοι στην αγορά που πωλούν κοσμήματα αμφιβόλου προελεύσεως κ.λ.π.

«Οι καταναλωτές πρέπει να επιλέγουν τα καταστήματα που έχουν ταμπέλα καταστήματος λιανικής πώλησης κοσμήματος. Είναι μέλη των Συλλόγων, και οι Σύλλογοι είναι αυτοί που μπορούν είτε να διαγράψουν είτε να επιβραβεύσουν ένα κατάστημα που κάνει σωστά την πορεία του στο χώρο. Γιατί όλοι πρέπει να είμαστε εξασφαλισμένοι» είπε ο κ. Κανάκης.

Τέλος, ο Πρόεδρος ξεκαθαρίζει για πολλοστή φορά γιατί μιλάμε για κατάργηση του φόρου πολυτελείας και όχι να αύξηση του χρηματικού ποσού, επισημαίνοντας: «Δεν έχει κανένα νόημα να μιλάμε σήμερα για την αύξηση του ορίου στο φόρο πολυτελείας. Πρέπει να απελευθερωθεί ο κλάδος, να απελευθερωθούν δυνάμεις, να πάμε σε μοντέλο ανάπτυξης.

Να κάτσουμε μαζί με τα Υπουργεία Ανάπτυξης και Οικονομικών, να τους δείξουμε τα δικά μας σχέδια για το πώς θέλουμε να αναπτυχθεί ο κλάδος, και έτσι θα δουν και μέσα από την έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ που δείχνει την ανελαστικότητα του φόρου, ότι καταργώντας το φόρο πολυτελείας, τα έσοδα θα είναι πολυπληθέστερα, μέσω του Φ.Π.Α και των έμμεσων φόρων.»

Να αναφέρουμε χαρακτηριστικά στο σημείο αυτό, ότι υπάρχουν και εκείνοι που αγοράζουν γούνες των 100.000€ στην Ελλάδα και κοσμήματα αντίστοιχης αξίας. Γιατί στη μία περίπτωση δε θα φορολογηθούν και στην άλλη, θα αναγκαστούν για να μην πληρώσουν το φόρο να μετακινηθούν σε άλλες Χώρες του εξωτερικού για να αγοράσουν το κόσμημα; Γιατί αυτά τα χρήματα να μην μείνουν στην Ελλάδα; Και σύμφωνα με τα στοιχεία, αξίζει να σημειωθεί ότι είναι και πολλοί τουρίστες σε αυτή την κατηγορία.

«Δε μπορεί όταν κατεβαίνει ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο πλέον στον Πειραιά που μπορεί να υποδεχθεί τα κρουαζιερόπλοια και να προσπερνάει ο επισκέπτης το κοσμηματοπωλείο. Και να λέει όχι θα με πάει και σε άλλο προορισμό που θα βρω φτηνότερο κόσμημα. Πρέπει να ξέρουμε ότι το κοσμηματοπωλείο είναι έτοιμο να προσφέρει εισροή συναλλάγματος, προς την Ελληνική Οικονομία» επισημαίνει ο κ. Κανάκης και συνεχίζει:

«Είναι απλά τα πράγματα. Θέλουμε να είμαστε συνοδοιπόροι με την εκάστοτε Κυβέρνηση για να δίνουμε και εμείς τις λύσεις μέσα από τον κλάδο μας. Δε θέλουμε να υπεκφεύγουμε, ούτε να αποφεύγουμε. Θέλουμε να προσφέρουμε.»

Το κόσμημα, αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού. Ο κ. Κανάκης επισημαίνει την αναγκαιότητα διαφύλαξης των σχεδίων μέσα από ενέργειες που έχει εκκινήσει ο ίδιος και το Δ.Σ του Συλλόγου που είναι Πρόεδρος και αποτέλεσε θέμα προς συζήτηση στο 1^ο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο.

«Ήδη έχει ξεκινήσει η προσπάθεια από τον Ιανουάριο και θα συνεχίσουμε πάνω σ’ αυτό. Και θα πάμε και ένα βήμα πιο πέρα. Εννοείται ότι είναι πολιτιστικής σημασίας το κόσμημα και πρέπει να διαφυλάξουμε πλήρως τα σχέδια μας, τα οποία προέρχονται από τα Αρχαϊκά χρόνια, τα Βυζαντινά χρόνια. Έχουμε Κυκλαδίτικο κόσμημα, Πελοποννησιακό κόσμημα, Γιαννιώτικο κόσμημα κ.α. Κάθε περιοχή έχει τη δική της ιστορία.

Θέλω να πω για τη βλάβη που έχει κάνει οριζόντια ο φόρος πολυτελείας, όχι μόνο σε αυτό. Γιατί κοιτάξτε, πολλοί εισαγωγείς, είχαν την έμπνευση να φέρουν πρωτότυπες ιδέες στην Ελλάδα. Μη κατοχυρωμένες. Και τις πήραν να Ελληνικά εργαστήρια και τις πήγαν ακόμα παραπέρα.

Δηλαδή, μεταποιήσαν σχέδια και μεταμορφώσανε σχέδια που ήρθαν απ’ έξω. Ακόμα και σ’ αυτό, είναι εμπόδιο ο φόρος πολυτελείας για να αναπτυχθεί.

Στις προτάσεις μας, που είναι να μπει στα Πανεπιστήμια, όπως μπήκε ήδη στα Γιάννενα, όπως θέλουμε να μπει και στη Σχολή Καλών Τεχνών, είναι ένα πολύ μεγάλο σκαλοπάτι στο να βοηθηθεί στην κατοχύρωση όλο αυτό μαζί με το Υπουργείο Πολιτισμού. Γιατί πλέον δε θα υπάρχει καμία δικαιολογία.»

Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτό το κόσμημα που φοράμε, μας αντιπροσωπεύει. Είναι κομμάτι της προσωπικότητάς μας. Και γι’ αυτό επιλέγουμε κάθε φορά που αγοράζουμε κοσμήματα, κάτι πιο ιδιαίτερο, και γιατί όχι, κάτι μοναδικό!

Πόσο μάλλον, όταν μέσα στον κλάδο αυτό υπάρχουν άντρες με ωραίο γούστο, πετυχημένοι επαγγελματίες στο πέρασμα του χρόνου, που συμβουλεύουν τους πελάτες τους για να αγοράσουν τα καλύτερα.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια τέθηκε σε ισχύ πριν από 16 χρόνια και στόχευε σύμφωνα με τη μελέτη που έχει εκπονήσει το Ινστιτούτο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, στην αύξηση των Κρατικών εσόδων, μέσω της φορολόγησης των αποκαλούμενων ειδών πολυτελείας. Σε αυτά τα είδη συμπεριλαμβάνονταν και τα γουναρικά, τα οποία εξαιρέθηκαν στη συνέχεια.

Σε ότι έχει να κάνει με το κόσμημα, υπολόγιζαν να εισπράξουν με το φόρο αυτό 120εκ ευρώ ετησίως, ενώ τα έσοδα τελικά κυμάνθηκαν στα 5εκ ευρώ. Αυτή η απόκλιση έθεσε και υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα του φόρου. Ο φόρος απείχε στην πραγματικότητα παρασάγγας από την πραγματικότητα καθώς δεν απέφερε τα προσδοκώμενα έσοδα στο Κράτος.

Για το θέμα μίλησε την Παρασκευή 17 Απριλίου στην εκπομπή «τάδε έφη» και στη δημοσιογράφο Εφη Ντίνη στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, ο Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων (ΓΣΕΒΕΕ) Γιώργος Καββαθάς, ο οποίος έχει ασχοληθεί πάρα πολύ υποστηρίζοντας με επιχειρήματα ότι αυτός ο φόρος πρέπει να καταργηθεί γιατί δεν αποφέρει τα προσδοκόμενα έσοδα στο Κράτος και γιατί με τα νέα δεδομένα και την αύξηση των πολύτιμων μετάλλων γίνεται «βρόχος» για τους επαγγελματίες- επιχειρηματίες που ασχολούνται με την αργυροχρυσοχοΐα. Με συνέπειες τραγικές και για τον τουρισμό. Προκαλώντας έντονο εγχώριο ανταγωνισμό, αλλά και αυξάνοντας τον ανταγωνισμό με άλλες χώρες.

«Κα Ντίνη, αυτό που δεν κάνουμε σα Χώρα είναι μελέτη μετά την εφαρμογή ενός Νόμου. Δηλαδή, τι στόχο είχε ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα και στα ρολόγια; Ο φόρος είχε στόχο να εισπράξουν 150 εκ ευρώ, το χρόνο.. Όταν βλέπεις εδώ και 15 χρόνια, ότι αυτός ο φόρος είναι αναποτελεσματικός με τα κέρδη να είναι μηδαμινά.

Και ταυτόχρονα δημιουργώ αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των γύρω Χωρών, οι οποίες έχουν φθηνότερο κόσμημα. Και οδηγώ τον πελάτη –επισκέπτη της Χώρας να αγοράζει κοσμήματα από διπλανές Χώρες, ανταγωνιστικές της Ελληνικής Οικονομίας, σε ένα είδος μάλιστα όπως είναι το κόσμημα, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Πολιτισμό. Και είναι και ένα προϊόν που στη χώρα μας, στον τόπο μας παράγεται από τα χρόνια τα προϊστορικά.

Και αντί η Αργυροχρυσοχοΐα να είναι μία Ναυαρχίδα στα έσοδα του Κράτους, συμβάλλοντας στη βελτίωση της κατάστασης της οικονομίας, αλλά και της επιχειρηματικότητας, με τέτοιους φόρους, θεωρώ ότι την οδηγούν στην καταστροφή.»

Στη συνέχεια, ο κ. Καββαθάς επισημαίνει πως τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με τη μελέτη του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ έχουμε και συρρίκνωση του κλάδου στις κατασκευές κοσμημάτων, και έτσι χάνεται σιγά σιγά και κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στα Ελληνικά κοσμηματοπωλεία που έχουν καταστήματα σε όλο τον κόσμο και ουσιαστικά προβάλλουν τον Ελληνικό Πολιτισμό. Και έχουν ιδιαίτερη απήχηση, στις τοπικές κοινωνίες. Και ούτε αυτό δε μπορούμε να εκμεταλλευτούμε» είπε ο Πρόεδρος.

Να σημειωθεί εδώ, ότι το 1950 παρουσιάζονται κοσμήματα από καταξιωμένους κατασκευαστές. Αυτή την περίοδο παρουσιάζεται και μεγαλύτερη ανάπτυξη του κλάδου, κυρίως το 1960 γιατί συνδέθηκε άρρηκτα και πάρα πολύ έντονα με την αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα. Σε συνδυασμό με την ύπαρξη του ΕΟΜΕΧ. Το 1960 μάλιστα ξεκινά και η ζήτηση των Ελληνικών κοσμημάτων, η παραγωγή «εικαστικών κοσμημάτων» και αντιλαμβάνεται κανείς ότι μας αφορά όλους όλο αυτό.

«Σαφώς. Αφορά τον Ελληνικό Πολιτισμό. Αφορά την Ελληνική Οικονομία και τις θέσεις απασχόλησης στη Χώρα» είπε ο κ. Καββαθάς και συνέχισε: «Το κόσμημα είναι Ελληνική δημιουργία, κατά κύριο λόγο και έχει και δυνατότητες ανάπτυξης αρκεί να στηριχτεί ο κλάδος της Αργυροχρυσοχοΐας.»

Σε ερώτηση της δημοσιογράφου, τι δεν έχει πάει καλά μέχρι σήμερα και φτάσαμε έως εδώ, ο κ. Καββαθάς απαντά: «Αυτό που πρέπει να τονίσω είναι ότι μαζί με την ΠΟΒΑΚΩ και τον κ. Καλπακίδη, κάναμε μία μελέτη στο Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕΕ και αναδείξαμε με στοιχεία, όχι απλά πως το βιώνει ο αργυροχρυσοχόος ή ο καθένας μας το συγκεκριμένο μέτρο, ότι η κατάργηση του ειδικού φόρου πολυτελείας στα κοσμήματα και τα ρολόγια, θα φέρει πολλαπλάσια έσοδα στο Κράτος και θα αυξήσει και τις πωλήσεις ιδιαίτερα στους ξένους επισκέπτες.

Αυτή είναι μία μελέτη την οποία δεν την κάναμε για να κάνουμε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση. Αυτή τη μελέτη την κάναμε για να δώσουμε τη δυνατότητα τεκμηριωμένα να αποδείξουμε την αναγκαιότητα κατάργησης του φόρου πολυτελείας, στο κόσμημα.»

Και βέβαια, μιλάμε για κατάργηση του φόρου γιατί ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν κόσμημα αρκετών χιλιάδων ευρώ, γιατί θα πρέπει να πηγαίνουν να αγοράσουν πιο οικονομικά σε μία άλλη Χώρα και να μην μένουν τα χρήματα στην Ελλάδα.

«Ο φόρος πολυτελείας, στο κόσμημα αποτελεί μία μορφή έμμεσης φορολογίας, που θα είχε νόημα αν έφερνε αποτέλεσμα. Και βεβαίως ένας Νόμος του 2010, υπο άλλες συνθήκες στα οικονομικά της Χώρας, που θα μπορούσε και κάποιος να δικαιολογήσει και τα αδικαιολόγητα.

Αλλά σήμερα, 16 χρόνια μετά δεν έχει κανένα νόημα να υπάρχει αυτός ο φόρος πολυτελείας, γιατί αποδείχθηκε στην πράξη, ότι είναι αναποτελεσματικός. Δημιουργεί προβλήματα και στην οικονομία των μικρών επιχειρήσεων. Και πέραν του κλεισίματος των επιχειρήσεων έχουν χαθεί περίπου και 3.000 θέσεις εργασίας, κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Εργασίας, εξειδικευμένου προσωπικού που ασχολείτο με την παραγωγή κοσμήματος στη Χώρα.»

Σε ότι αφορά στην μη κατάργηση του φόρου και στην εκτέλεση αυτού σε μεγαλύτερο ποσό άνω των 1000 ευρώ που ισχύει σήμερα ο κ. Καββαθάς είπε: «Δεν υπάρχει ολίγον έγκυος… Ο συγκεκριμένος φόρος κρίθηκε στην πράξη ότι είναι αναποτελεσματικός. Η μόνη λύση είναι η κατάργηση του. Έτσι ώστε, να ενισχύσουμε την Ελληνική παραγωγή σε επίπεδο κοσμημάτων για να μπορέσουμε να ξανακερδίσουμε το χαμένο έδαφος, που χάθηκε τα τελευταία 16 χρόνια.»

Να επισημάνουμε δε μεταξύ όλων των άλλων ότι οι κατασκευαστές κοσμημάτων στην Ελλάδα πληρώνουν φόρο για την αγορά πρώτης ύλης από το εξωτερικό όταν για παράδειγμα στην Ιταλία, οι τεχνίτες αγοράζουν πρώτη ύλη χωρίς φόρο και επιδοτούνται από το Κράτος.

«Τέτοιες πολιτικές ακολουθούν οι Ευρωπαϊκές Χώρες, οι οποίες έχουν στην Προμετωπίδα των πολιτικών τους, τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων. Το κάνουν σήμερα οι Ισπανοί. Για να στηρίξουν τον τουρισμό τους, πριμοδοτούν τους tour operators. Για να μη χάσουν κομμάτι του τουρισμού και να κερδίσουν περισσότερους επισκέπτες, όταν εμείς στην Ελλάδα, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα σε αυτόν τον τομέα» επισημαίνει ο Πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ.

Και μετά τα παραπάνω αναρωτιέται κάποιος, μα η Ελλάδα δεν είναι Χώρα Κράτος –Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μάλιστα ανήκει και στις «Μεσογειακές Χώρες» του Νότου λόγω γεωγραφικής θέσης; Εφαρμόζεται σε άλλη Ευρωπαϊκή Χώρα ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια; Για να αισθανθούμε κι εμείς επιτέλους Ευρωπαίοι…

«Είμαστε Ευρωπαίοι a la cart. Δεν είμαστε Ευρωπαίοι. Όπου συμφέρει τις Κυβερνήσεις διαχρονικά, είμαστε Ευρώπη, και όπου δεν τις συμφέρει, είμαστε Ελλάδα με ιδιαίτερα προβλήματα και μέσα στα ιδιαίτερα προβλήματα βάζω και την επιβολή φόρων, αδίκων όχι μόνο στους επαγγελματίες και τους βιοτέχνες αλλά και σε όλη την κοινωνία» επισημαίνει ο κ. Καββαθάς.

Σχήμα οξύμωρο…Την ίδια ώρα που κάποιοι για να αγοράσουν ένα κόσμημα που κοστίζει 100.000€ θα πληρώσουν επιπλέον φόρο 10% συν 24% Φ.Π.Α., κάποιοι στην ίδια Χώρα, στην Ελλάδα, αγοράζουν γούνες αξίας 100.000€ χωρίς επιπλέον φόρο! Τελικά το ένα είναι είδος πολυτελείας και το άλλο δεν είναι; Γιατί στη γούνα καταργήθηκε ο συγκεκριμένος φόρος;

«Γιατί είχαν τεράστια έσοδα: 5εκ.ευρω με προϋπολογισμό 150εκ.ευρώ, είναι για γέλια» είπε ο κ. Καββαθάς και συνέχισε επισημαίνοντας το τι έχουν εισπράξει για το θέμα από τους πολιτικούς: «Όταν είμαστε σε δημόσια έκθεση, όπως αυτές που γίνονται κοσμήματος, πάντα υπάρχει μία συγκαταβατικότητα από τους πολιτικούς. Οι πολιτικές όμως κρίνονται στην πράξη. Τι κάνουμε για το κόσμημα; Το συζητάμε; Ο κ. Αυτιάς κάνει μία προσπάθεια. Αυτή η προσπάθεια σε επίπεδο Κυβέρνησης που βρίσκεται; Έχουμε κάνει και συναντήσεις στα Υπουργεία και είμαστε στο ναι μεν αλλά…

Κα Ντίνη, αν οι Κυβερνήσεις έκαναν αποδεκτές τις προτάσεις των κοινωνικών εταίρων, θα είχαμε λύσει πάρα πολλά προβλήματα. Και θυμίζω ότι πριν δύο μήνες, πέρασε ο Νόμος για την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία. Γιατί; Γιατί το Υπουργείο Εργασίας, η κα Κεραμέως ήρθε και συζήτησε με τους εθνικούς κοινωνικούς εταίρους από μηδενική βάση, και βγάλαμε ένα αποτέλεσμα ουσιαστικό. Και είναι ένα δείγμα καλής νομοθέτησης. Τέτοιες πολιτικές πρέπει να ακολουθούν τα Υπουργεία.»

Ο κλάδος όμως της Αργυρχρυσοχοϊας δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο το συγκεκριμένο φόρο, αλλά και την εκτόξευση στις τιμές των μετάλλων τα τελευταία χρόνια.

«Εάν οι τεχνοκράτες του Υπουργείου Οικονομικών είχαν σχέση με την πραγματικότητα, θα είχαν καταργήσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης πριν από τον πόλεμο. Και την εκτόξευση της τιμής του χρυσού που δεν είναι αποτέλεσμα του πολέμου μόνο, αλλά διεθνούς συγκυρίας. Πρέπει να στηριχτεί το παραγωγικό μοντέλο και τις θέσεις απασχόλησης που έχει ο κλάδος» είπε ολοκληρώνοντας, ο κ. Καββαθάς.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Με τον κλοιό να στενεύει όλο και περισσότερο για τον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας, λόγω και της εκτόξευσης στην τιμή των πολύτιμων μετάλλων, ο κλάδος ασφυκτιά πλέον με το φόρο πολυτελείας που συνεχίζει εδώ και μία δεκαετία να επιβαρύνει το κόσμημα και το ρολόι, χωρίς ουσιαστικό όφελος για το Κράτος, ενισχύοντας τον ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά αλλά και στο εξωτερικό. Και ενώ είναι και άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτιστική μας κληρονομιά, τη δεδομένη στιγμή «απειλείται» το κόσμημα και ως τουριστικό προϊόν.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Βιοτεχνών Αργυροχρυσοχόων Κοσμηματοπωλών Ωρολογοπωλών (ΠΟΒΑΚΩ), αλλά και κατά τόπους Επιμελητήρια, με αποκορύφωμα την προσπάθεια της ΓΣΕΒΕΕ, με έγγραφά και εμπεριστατωμένες έρευνες έχουν αποταθεί στους αρμόδιους ζητώντας την κατάργηση του συγκεκριμένου φόρου που ουσιαστικά δε φέρει τα έσοδα που είχαν ως στόχο. Την ίδια ώρα απειλεί τον κλάδο, που «πνέει τα λοίσθια», με τους επιχειρηματίες να βρίσκονται σε απόγνωση.

Σε συνέντευξη του στην εκπομπή «ταδε έφη»,με τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στο ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, ο Πρόεδρος της ΠΟΒΑΚΩ Πέτρος Καλπακίδης, μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, επισημαίνοντας τις προσπάθειες που γίνονται για κατάργηση του φόρου πολυτελείας.

«Ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα δε μπορεί να προσδιοριστεί και εννοιολογικά. Από την αρχή της ανθρωπότητας, ο άνθρωπος πρώτα στολίστηκε και μετά ενδύθηκε. Κατά συνέπεια ένα στόλισμα, ένα μπιζού, ένα κόσμημα, δε θεωρείται πολυτέλεια. Ο Έλληνας και το κόσμημα, αποτελούν ένα πολύ ωραίο ταιριαστό ζευγάρι, διότι η Ελληνική αργυροχρυσοχοΐα, και αργυροχοΐα στον τόπο μας μετράει 6.000 χρόνια ιστορία. Συνεπώς, δε νομίζω ότι τηρείται ο εννοιολογικός προσδιορισμός ότι είναι πολυτέλεια» είπε ο κ. Καλπακίδης και συνέχισε:

«Όπως είπατε πολύ σωστά, ο φόρος πολυτελείας εφαρμόστηκε την εποχή των μνημονίων, το 2010 με το Νόμο 3833, που είχε ψηφιστεί το Μάρτιο του 2010, για αντικείμενα αξίας άνω των 1000€. Τότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα 1000 ευρώ ήταν για πιο βαριά κοσμήματα, καθώς η τιμή του χρυσού ήταν γύρω στις 25.000 το κιλό. Σήμερα έχει 132.000€, σε 14 καράτια, δηλαδή, ένα κόσμημα κατασκευασμένο από ένα κράμα 14 καρατιών χρυσού, της τάξεως των 2γρμ βάρους, τα κοσμήματα δεν πωλούνται φυσικά με το γραμμάριο, την τέχνη δεν μπορείς να τη βάλεις στο ζύγι.

Μόνο την πρώτη ύλη αν κανείς πάρει, έχεις πιάσει τα 700 ευρώ, με το καλημέρα. Και μιλάμε για απλά κοσμηματάκια. Για ένα ματόχαντρο, για ένα σταυρουδάκι. Για ένα ζευγάρι βέρες. Και ρωτάω, και ρητορικό είναι το ερώτημα, ένα ζευγάρι βέρες για να παντρευτεί ένα ζευγάρι νέων, είναι είδος πολυτελείας; Ένας σταυρός για να τον πάρει ένας νονός να βάλλει ένα παιδάκι στο μαντρί του Θεού, είναι είδος πολυτελείας; Ένα Κωσταντινάτο αποτελεί είδος πολυτέλειας; Φυσικά και δεν αποτελεί. Και όπως σας είπα και προηγουμένως, αν ανατρέξουμε στην ιστορία μας, θα δούμε ότι τα κοσμήματα, ήταν συνυφασμένα με όλες τις εκφάνσεις της Ελληνικής κοινωνίας, σε όλες τις ιστορικές μας περιόδους.

Αυτό δείχνει ότι δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται ως είδη πολυτελείας πράγματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα μας και επίσης θα πω ότι επιβαρύνονται τα κοσμήματα με φόρο πολυτελείας, αυτόν τον δυσβάσταχτο φόρο και επιβαρύνουν και τους τουρίστες.»

Στη συνέχεια ο κ. Καλπακίδης, ανέφερε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προστιθέμενης αξίας με το φόρο πολυτελείας 10% στην αγορά ενός κοσμήματος και πως αυτό με την επιπλέον επιβάρυνση του 24% Φ.Π.Α. «Ένα κόσμημα που παράγεται και κοστίζει στην παραγωγή του 1000€, όταν θα το δώσει στο κατάστημα λιανικής πώλησης ο παραγωγός, θα βάλει στο τιμολόγιο 10% φόρο πολυτελείας. Δηλαδή, το 1.000€ θα γίνει 1.100€+ 24% Φ.Π.Α. Και αυτός που στην τελική το πληρώνει όλο αυτό είναι ο καταναλωτής.»

Στο κόσμημα όμως στηρίζεται και ο τουρισμός. «Το τουριστικό κομμάτι μας λέει, ότι έρχονται πληροφορίες και είναι αληθείς αυτές, από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Χίο, Μυτιλήνη, Ρόδο, και μας λένε ότι έρχονται οι τουρίστες εδώ το καλοκαίρι, διανυκτερεύουν στα νησιά μας, παίρνουν τα ημερόπλοια, που κάνουν εκδρομές στα Παράλια της Μικράς Ασίας, τους διαφημίζουν και τους προτρέπουν να πάρουν κοσμήματα από εκεί διότι δεν έχουν φόρους πολυτελείας, και αυτό αληθεύει, δεν έχουν φόρους, και προτιμούν οι ξένοι τουρίστες, οι οποίοι ενδεχομένως είναι και ανενημέρωτοι ως προς την ποιότητα και ως προς τον τρόπο κατασκευής του κοσμήματος, γιατί τα Ελληνικά κοσμήματα ξεχωρίζουν και για την ποιότητα αλλά και για τα σχέδια, και αυτό δεν είναι φιλαρέσκεια, είναι γεγονός στα Ελληνικά κοσμήματα.

Και έτσι περνούν απέναντι, ψωνίζουν από εκεί τα κοσμήματα, τα οποία να σημειώσουμε ότι είναι προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, που θα έπρεπε να μείνουν τα χρήματα των τουριστών εδώ στην Ελλάδα, και δυστυχώς αυτά τα καρπώνονται οι γείτονές μας. Αντιλαμβάνεστε τον ανταγωνισμό και ότι πρόκειται για αντιεθνικό φόρο.

Σημαντικό όμως είναι να δούμε τι γίνεται και με τις εισαγωγές κοσμημάτων στην Ελλάδα, από Χώρες του εξωτερικού. Για την αγορά ενός ρολογιού επώνυμου οίκου, η εισαγωγή γίνεται χωρίς ο εισαγωγέας να πληρώσει φόρο πολυτελείας, τον οποίο όμως προσθέτει δραστηριοποιούμενος στην Ελλάδα, στην πώληση του προϊόντος στην Χώρα μας.

«Σε ένα ρολόι επώνυμο μεν, χωρίς πολύτιμα μέταλλά που μπορεί να στοιχίζει και 15.000€ και 20.000 ευρώ, δεν πληρώνουμε φόρο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι ο φόρος πολυτελείας μπαίνει σε αντικείμενα που έχουν πολύτιμα μέταλλα όπως ο χρυσός, ο άργυρος (ασήμι), πλατίνα και παλάδι ή είναι επιχρυσωμένα. Αλλά όπως είπατε, ένα αντικείμενο είτε ρολόι είτε κόσμημα, το οποίο είναι μίας φίρμας και μπορεί να στοιχίζει και 4.000€. Εκεί δε μπαίνει φόρος πολυτελείας.

Αλλά ξέρετε κα Ντίνη, με αυτή τη λογική αν πάμε, όλοι μας στη ζωή μας και γύρω μας, και ένα καλό γραφείο που έχουμε θεωρείται πολυτέλεια. Το Ελληνικό κόσμημα είναι Πρεσβευτής της Ελληνικής Κουλτούρας και του Ελληνικού Πολιτισμού.»

Μετά και τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν είναι μόνο ο πρόσθετος φόρος πολυτελείας που επιβαρύνει τον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας και του ρολογιού, είναι και το γεγονός ότι το κόσμημα δεν προστατεύτηκε μέχρι και σήμερα ούτε ως στοιχείο πολιτισμού. Παράλληλα δεν «θωρακίστηκαν» ούτε τα εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας. Σχετικά με την τύχη των τεχνιτών του κοσμήματος ο κ. Καλπίδης είπε:

«Ακόμα περνάμε περιόδους κρίσεων. Δεν έχει περάσει η κρίση ακόμα, από το 2010. Είχαμε τη δημοσιονομική κρίση, την υγειονομική κρίση, έχουμε την ενεργειακή κρίση τώρα. Δηλαδή, έχουμε τώρα εδώ και 15 χρόνια, συνεχώς έχουμε θέματα λειτουργίας των επιχειρήσεων. Μην ξεχνάμε ότι οι επιχειρήσεις κοσμηματοποιίας δεν είναι τεράστιες επιχειρήσεις. Κατά κύριο λόγο είναι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Και θα έλεγα και οικογενειακές. Δεν είναι μόνο ο φόρος πολυτελείας που δημιουργεί πρόβλημα. Είναι το ενεργειακό κόστος, είναι η αύξηση της πρώτης ύλης όπως είπατε, ασφαλιστικές εισφορές κ.α. Ο χρυσός έχει φτάσει 131.000€ το κιλό όταν πριν από 4 χρόνια, το 2022 είχε 48.000€. Όλα αυτά δυσκολεύουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων παρόλα αυτά οι συνάδελφοι επιστρατεύοντας τη σοφία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε στις σημερινές δύσκολες καταστάσεις.

Στα αιτήματα μας για βοήθεια που θέλουμε από το Κράτος είναι η κατάργησή αυτού του φόρου πολυτελείας που δεν αποδίδει και τίποτα. Και αυτό έχει αποδειχθεί και από ειδική μελέτη που έχουμε αναθέσει και έχει εκπονήσει το Ινστιτούτο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, την έχουμε στείλει στα αρμόδια όργανα, αποδεδειγμένα λέει ότι θα πρέπει να καταργηθεί αυτός ο φόρος. Ο ίδιος φόρος ίσχυε και για τα γουναρικά και καταργήθηκε πριν λίγα χρόνια.»

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο πλευρό της ΠΟΒΑΚΩ για την κατάργηση του φόρου πολυτελείας συντάσσονται εκτός από τη ΓΣΕΒΕΕ, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο της Θεσσαλονίκης που έχω την τιμή και το προνόμιο του Α’ Αντιπροέδρου.

Αλλά και πολλά άλλα Επιμελητήρια και της Δωδεκανήσου και ειδικά των περιοχών που έχουν τουριστικό ενδιαφέρον, έχουν υποβάλλει και υπομνήματα, και η Ομοσπονδία, έχουμε ενοχλήσει για να καταργηθεί αυτός ο φόρος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Υπουργός Οικονομικών ο κ. Πιερρακάκης τιμήθηκε στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης το 2025, όπου επίσης του ζητήθηκε να δει το θέμα της κατάργησης του συγκεκριμένου φόρου.

«Εμείς σαν Ομοσπονδία πάντοτε σε όλες μας τις εκφάνσεις, σε όλες μας τις εκδηλώσεις πάντοτε τονίζουμε την κατάργηση του φόρου πολυτελείας. Είναι ένα μνημονιακό κατάλοιπο που θα πρέπει να φύγει από την αγορά. Δημιουργεί προβλήματα και στις εξαγωγές λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού» είπε ο Πρόεδρος επισημαίνοντας και το θεσμικό ρόλο των Επιμελητηρίων που είναι να σύμβουλοι του Κράτους και συμβουλεύουν προς την κατάργηση του φόρου πολυτελείας σε κόσμημα και ρολόι.

Τέλος, ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στη διατήρηση της παράδοσης της κοσμηματοποιίας και πως αυτή μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο ανάπτυξης, εφόσον γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες για την προστασία και την προώθηση του κλάδου.

«Θα πρέπει να γνωρίζει επίσης ο κόσμος ότι από πέρυσι η Γιαννιώτικη Αργυροχοΐα, έχει ενταχθεί στο ευρετήριο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Και ο μήνας Μάιος έχει ανακηρυχθεί ως μήνας της Γιαννιώτικης Αργυροχοΐας. Άρα βλέπουμε ότι η αργυροτεχνία και η αργυροχρυσοχοΐα γενικότερα, είναι ένα πεδίο λαμπρό για τη Χώρα μας. Κατά τόπους έχουμε τεχνοτροπίες έχουμε το Ροδιακό κόσμημα, το Λεσβιακό κόσμημα, το Γιαννιώτικο κόσμημα.

Στην Ελλάδα, έχουμε αστείρευτες πηγές έμπνευσης. Έχουμε εξαιρετικά χέρια, τεχνίτες, που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους ξένους. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Μας αντιγράφουν και μας μιμούνται. Αυτό το προϊόν με υψηλή προστιθέμενη αξία θα πρέπει να το προστατέψουμε.

Να πω απευθυνόμενος σε όλους τους ακροατές και στον κόσμο ότι για τις αγορές του που σχετίζονται με τα κοσμήματα, να επιλέγουν κοσμήματα Ελλήνων δημιουργών, κατασκευαστών και σχεδιαστών, και επίσης να επιλέγουν τα καταστήματα που είναι μέλη στους κατά τόπους συλλόγους, μέλη της Ομοσπονδίας μας.

Εμείς σαν Ομοσπονδία κάνουμε ότι μπορούμε για να προωθήσουμε το Ελληνικό κόσμημα και μιας και αναφερθήκατε στα Νησιά, έχουμε δημιουργήσει δύο ταινίες μικρού μήκους, μπορεί κάποιος να μπει στη σελίδα της ΠΟΒΑΚΩ και να τα δει. Έχουν παιχτεί και στο Ελευθέριος Βενιζέλος και στα καράβια που πηγαίνουν στα νησιά έτσι ώστε να βλέπει ο τουρίστας το Ελληνικό κόσμημα και να το επιλέγει.»

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ