Τα λόγια είναι περιττά όταν νέοι άνθρωποι γίνονται θυσία στο βωμό της ασφάλτου... Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου ένα παλληκάρι, καμάρι για τον Άγιο Λουκά και την ποδοσφαιρική οικογένεια της Εύβοιας, μόλις 29 ετών έχασε τη ζωή του όταν τραυματίστηκε θανάσιμα σε τροχαίο ατύχημα στο Αλιβέρι.

Η είδηση για τον ξαφνικό θάνατο του Αντώνη Κουκουβάου από τον Άγιο Λουκά έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στην ευρύτερη περιοχή. Κανείς δε μπορεί να πιστέψει ό,τι το γελαστό γεμάτο ζωντάνια παιδί ταξίδεψε για την γειτονιά των αγγέλων με την αγαπημένη του μηχανή κατά τη διαδρομή για τη δουλειά του.

Σύμφωνα με πληροφορίες του eviakosmos.gr ήταν λίγο πριν από τις 4 το απόγευμα όταν ο 29χρονος κατευθυνόταν από το Αλιβέρι προς την Αμάρυνθο προκειμένου να πάει στο μπαρ που διέθετε στην παραλία του Ποντικού, στο Αλιβέρι. Λίγα μόλις μέτρα από τη διασταύρωση για το Κέντρο Υγείας Αλιβερίου προπορευόμενο όχημα έστριβε αριστερά σε μία κάβα. Ο άτυχος Αντώνης συγκρούσθηκε με το όχημα κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες που ερευνώνται από τους αστυνομικούς.

Ο Αντώνης ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός δίχρονου κοριτσιού. Γιος του Χρήστου Κουκουβάου, του Γραμματέα του Κινήματος Αλλαγής στο Δήμο Κύμης –Αλιβερίου. Στις τραγικές φιγούρες εκτός από τους παραπάνω έρχονται να προστεθούν η μητέρα του Ελένη και η μικρότερη αδερφή του Δήμητρα.

Μάχιμος, αγαπητός σε όλους, ο Αντώνης έπαιζε και στην ομάδα του Αγίου Λουκά από την ίδρυσή της. Ο πόνος βουβός και τα λόγια λίγα και απλά να περιγράψουν το μεγαλείο ψυχής του 29χρονου. Η τελευταία σκηνή του δράματος θα παιχτεί την Τετάρτη στις 2:30 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά, στο χωριό του.

Η διοίκηση και οι συμπαίχτες του στην ομάδα του Αγίου Λουκά εξέδωσαν την παρακάτω ανακοίνωση ως ελάχιστο φόρο τιμής για τον Αντώνη που αποτέλεσε τον κορμό της ομάδας στο χωριό….

“Σύσσωμη η ομάδα του ΑΟ ΑΓ. ΛΟΥΚΑ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του αδικοχαμένου Αντώνη Κουκουβάου, όπου σήμερα το μεσημέρι άφησε την τελευταία πνοή έπειτα από θανατηφόρο ατύχημα με την μηχανή του.

Αντώνη, φίλε μας καλέ, αγαπημένε μας συμπαίκτη, είναι αδιανόητο ότι η επόμενη προπόνηση θα γίνει χωρίς εσένα, δεν το χωράει ο νου μας ότι δεν θα σε περιμένουμε στο γήπεδο για να φύγουμε όλοι μαζί να πάμε στον αγώνα. Η μπλούζα του λιγνιτωρύχου με το νούμερο 4 θα μείνει άδεια, αυτή που τίμησες από τα παιδικά σου χρόνια μέχρι σήμερα. Πως θα βγάλουμε φωτογραφία ενδεκάδας και εσύ δεν θα είσαι εκεί; Πως δώσουμε όρκο νίκης και εσύ δεν θα φωνάξεις μαζί μας; Ποιος θα μας εμψυχώνει όταν στραβώσει το ματς; Άνοιξαν οι πύλες του ουρανού για σένα το μεσημέρι της Δευτέρας, δέκατη τέταρτη μέρα του Μάη. Μοιάζει σαν κακόγουστο αστείο ότι την Τετάρτη θα σε δούμε για τελευταία φόρα ώστε να σε αποχαιρετήσουμε. Αδύνατον. Αρνούμαστε να το πιστέψουμε.

Καλό παράδεισο αδερφέ μας!”