Η Πρόεδρος του Συλλόγου Αργυροχρυσοχόων –Ωρολογοποιών Ρόδου Αναστασία Αργυρού, δεν συνεχίζει απλά την οικογενειακή παράδοση, στο κοσμηματοπωλείο της οικογένειας της στη Ρόδο, «φιλοτεχνεί» και η ίδια κοσμήματα από πολύτιμα μέταλλα και λίθους, εμπνευσμένη από την Αρχαιότητα και τη φύση, τα οποία πουλά και στο εξωτερικό. Μία τέχνη, η τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας που αγάπησε από μικρό παιδί, τέχνη, που της μεταλαμπάδευσαν οι γονείς της και έχει φτάσει σε σημείο αυτή της την αγάπη να την περικλείει στα εικαστικά μοναδικά χειροποίητα κοσμήματα που «νοηματοδοτεί» κοσμήματα με τέχνη, δίνοντας πολλή αγάπη και μεράκι.

Σε συνέντευξη της στην εκπομπή «τάδε έφη», με τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm την Παρασκευή 17 Απριλίου, το πρωί μίλησε για το φόρο πολυτελείας και τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον κλάδο στα τουριστικά νησιά όπως είναι η Ρόδος, επισημαίνοντας αφενός τον ανταγωνισμό με τους ξένους, που ενώ διαμένουν στα Ελληνικά νησιά, πηγαίνουν στην Τουρκία να αγοράσουν κοσμήματα πιο οικονομικά. Αλλά και τον εσωτερικό ανταγωνισμό με άλλα νησιά κοντινά στη Ρόδο, που απαλλάσσονται από τους φόρους και επίσης πουλούν φτηνότερα κοσμήματα.

Επίσης, ως τεχνίτρια, η Αναστασία Αργυρού, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μας μέσα από τα σχέδια της αρχαιότητας που ταξιδεύον ανά τον κόσμο, χωρίς κανείς μέχρι σήμερα να έχει φροντίσει για την προστασία τους.

Γιατί το κόσμημα είναι… πολιτισμός. Το 1960 απογείωσε και τον τουρισμό, δίνοντας επιπλέον υπεραξία στο συγκεκριμένο τομέα.

«Στο Νησί μας, τη Ρόδο, είχαμε πολύ μεγάλη παράδοση στο κόσμημα και από την Ιταλοκρατία, που είχε 50 εργαστήρια ενεργά και έκαναν απίστευτες εξαγωγές στην Ιταλία. Αλλά και μετά, όταν ήρθε ο τουρισμός είχαμε 13% φορολογία. Και η Ρόδος το 1950, ήταν προορισμός για να αγοράσουν κοσμήματα. Είχε σχολές εδώ πέρα, ήταν αναπτυγμένο. Τώρα, μετά την αύξηση του Φ.Π.Α, δεν είμαστε πια προορισμός για να αγοράσεις κόσμημα. Έχουμε πολλές τρικλοποδιές βάλει σε αυτό τον τομέα» είπε η κα Αργυρού.

Τι και αν το κόσμημα αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον τομέα του Τουρισμού; Πώς διασφαλίζονται εκείνοι που φιλοτεχνούν κοσμήματα και εν συνεχεία τα πουλούν με επιπλέον φόρο, ακόμα και στη εγχώρια αγορά. Όταν στα ακριτικά νησιά δεν υπάρχει φορολόγηση και στους άμεσους τουριστικούς προορισμούς όπως είναι η Ρόδος, πληρώνουν και φόρο πολυτελείας και Φ.Π.Α;

Την ίδια ώρα πιο φθηνά πωλούνται τα κοσμήματα στην Τουρκία την Ιταλία, την Ισπανία και σε άλλες Χώρες του εξωτερικού. Και πως γίνεται μεγαλύτερη ζημιά σε ότι αφορά στον Τουρισμό; Τα ημερόπλοια μεταφέρουν τους τουρίστες από τα ελληνικά νησιά στα Παράλια της Μικράς Ασίας για να αγοράσουν πιο φθηνά κοσμήματα, καθώς δεν φορολογούνται.

«Αν η Ελλάδα είναι σε κάτι καλή στον πρωτογενή τομέα, ένα από αυτά είναι τα κοσμήματα. Είμαστε πάρα πολλοί καλοί τεχνίτες και έχουμε βαθιές γνώσεις στην τέχνη αυτή. Καινοτόμα σχέδια και άψογα παραδοσιακά κοσμήματα» είπε η κα Αργυρού και συνέχισε περιγράφοντας αυτά που βιώνουν οι επιχειρηματίες του κλάδου στη Ρόδο, που δεν συμπεριλαμβάνεται στα νησιά με την απαλλαγή φόρου:

«Είμαστε στη Ναυαρχίδα του Ελληνικού Τουρισμού. Έχουμε το συν 10% φόρο πολυτελείας στο κόσμημα, συν 24% Φ.Π.Α και όχι μόνο. Οι τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες που έχουμε, επειδή είναι οικονομικοί γίγαντες, αντέχουν.

Αλλά, οι οικογενειακές επιχειρήσεις παλεύουμε να τα βγάλουμε πέρα. Η σεζόν μας είναι 6 μήνες. Και σύμφωνα με έρευνα του ΚΕΦΙΜ, πρέπει να δουλεύει μία επιχείρηση 175 μέρες για να καλύψει τους φόρους και τις εισφορές προς το Κράτος. Εμείς είμαστε ανοιχτά 182 μέρες. Πρέπει να αναδείξουμε και τα προβλήματα της Νησιωτικότητας.»

Γιατί όμως και οι επιχειρηματίες του κλάδου Αργυροχρυσοχοϊας και Ωρολογοποιίας στα Νησιά, ζητούν κατάργηση του φόρου πολυτελείας στα κοσμήματα και τα ρολόγια;

«Πρέπει να καταργηθεί τελείως, είναι παράλογος σαν φόρος. Γιατί ανεβάζει το κόστος του κοσμήματος. Γινόμαστε μη ανταγωνιστικοί. Γιατί το 24% του φόρου το βάζουμε από τα μέταλλα που αγοράζουμε. Από πέρσι τον Απρίλιο 140% πάνω η τιμή στο ασήμι» επισημαίνει η Πρόεδρος αποκαλύπτοντας ότι στην Ελλάδα αγοράζουν πρώτη ύλη με Φ.Π.Α., ενώ στην Ιταλία την ίδια ώρα αγοράζουν πρώτη ύλη από το εξωτερικό χωρίς Φ.Π.Α, καθώς και πέτρες αλλά και πολύτιμους λίθους.

Το κόσμημα είναι τελικά κομμάτι της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς; Και πόσο δύσκολο είναι για τους επιχειρηματίες να κρατήσουν όρθιες τις επιχειρήσεις τους, στην πλειοψηφία τους οικογενειακές, την ώρα μάλιστα που έρχονται αντιμέτωποι, με την τιμή των πολύτιμων μετάλλων που έχει εκτοξευθεί;

«Εγώ, δεν έχω βιοτεχνία, φτιάχνω πολύ λίγα κοσμήματα. Αλλά, επειδή έχω μπει στο ρόλο του τεχνίτη, γιατί είμαι διπλωματούχος, μιλάω και για τους ανθρώπους που κατασκευάζουν, έχοντας γνώση, το πόσο δύσκολο είναι. Μία άλλη Ροδίτισσα νεαρή που έχει κατέβει και σε εκθέσεις, δεν έχει συνεχίσει τη δραστηριότητα της».

Συνεπώς, μετά τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κάποιος ότι για ένα κόσμημα που το τίμημα στο τέλος το πληρώνει ο καθένας από εμάς, συμπεριλαμβάνεται φόρος 24% για την πρώτη ύλη του κοσμήματος, συν 10% φόρος πολυτελείας, συν 24% Φ.Π.Α., συν το κέρδος του κοσμηματοπώλη…

Γιατί θα πρέπει να στερηθεί κάποιος ένα Ελληνικό κόσμημα ή να πληρώσει τα μισά χρήματα της συνολικής αξίας, σε φόρους; Όταν μάλιστα, την ίδια ώρα πωλούνται γουναρικά αξίας 100.000€ στην Ελλάδα χωρίς κανένα επιπλέον φόρο πολυτελείας. Σχήμα οξύμωρο, η πολυτέλεια και πως κοστολογείται από κάποιους στην Ελλάδα, χωρίς καν να αποδίδει ο επιπλέον φόρος πολυτελείας, τα προσδοκώμενα, στο Κράτος.

Ωστόσο, δε φτάνουν τα όσα γίνονται στην Ελλάδα. Η κα Αργυρού μας καταθέτει τι αντιμετωπίζουν καθημερινά με τις ημερήσιες κρουαζιέρες και τους τουρίστες που ενώ παραθερίζουν στα Ελληνικά νησιά, αγοράζουν κοσμήματα από την Τουρκία.

«Δυστυχώς, δεν είναι μόνο οι ημερήσιες. Είναι η Κρουαζιέρα, Κρουαζιέρα. Εμείς, είμαστε ένας προορισμός, ή προηγούμαστε της Τουρκίας ή είμαστε μετά. Οπότε, η γραμμή από τα Κρουαζιερόπλοια είναι, κόσμημα να αγοράσετε από την Τουρκία. Γιατί όντως είναι φθηνότερο, χωρίς όμως να είναι η ίδια ποιότητα. Ο κόσμος όμως, δεν έχει την ευκαιρία να συγκρίνει από κοντά. Θα μπει στο ίντερνετ να συγκρίνει τιμές. Και κάποια προϊόντα τα οποία είναι επώνυμα, στην Ελλάδα είναι πιο ακριβά. Και αυτόματα κάνει σύγκριση, ότι το κόσμημα στην Ελλάδα είναι πιο ακριβό» τονίζει η κα Αργυρού η οποία ως Πρόεδρος έχει κάνει σχετικές παρεμβάσεις για όλα τα παραπάνω.

«Το Επιμελητήριο μας βοηθά. Είναι μαζί μας. Το θέμα είναι να περάσει και στον κρατικό μηχανισμό. Εμείς θέλουμε να μας βοηθήσουν και να συμβαδίσουν μαζί μας για να μπορέσουμε όλοι μαζί να αναδείξουμε το κόσμημα ως εξαγώγιμο είδος, όπως πολύ καλά ανέφερε ο ομιλητής πριν, από την Κέρκυρα. Γιατί είμαστε πάρα πολύ δυνατοί στις εξαγωγές. Μπορούμε να βελτιώσουμε την οικονομία του Κράτους, αλλά θέλουμε να είναι αρωγός ο κρατικός μηχανισμός.»

Για να πάρουν σάρκα και οστά τα παραπάνω θα πρέπει να υιοθετηθούν από τους αρμόδιους οι προτάσεις που έχει κάνει ο κλάδος. Κάπως έτσι, το 1960 το κόσμημα που είναι ταυτισμένο από την αρχαιότητα με τον Ελληνικό Πολιτισμό, έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα.

Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου κλάδου σύμφωνα με σχετική έρευνα, συνδέθηκε με την αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα, και τα νησιά συνέβαλαν το μέγιστο σε αυτό. Αν δε γνωρίζεις την ιστορία του, δεν μπορείς να εξασφαλίσεις το μέλλον του κλάδου. Και αυτό είναι ευθύνη αμφότερων.

«Δεν υπάρχει πρόθεση του Κράτους για προώθηση του Ελληνικού κοσμήματος. Να υπάρχει προβολή και να υπάρχουν εργαλεία που να μας βοηθούν και στην παραγωγή. Να υπάρχουν επιδοτήσεις για τα εργαστήρια και να μας βοηθήσουν και στην πώληση.

Θα πρέπει σε όλες αυτές τις εκθέσεις που κάνουν για τους ξενοδόχους, και προωθούν τον τουρισμό, να υπάρχει διαφημιστικό για το κόσμημα.»

Δεν υπάρχει μόνο ο ανταγωνισμός στην πώληση με τις ξένες Χώρες. Όπως καταγγέλλει η Πρόεδρος, υπάρχει και εσωτερικός ανταγωνισμός μεταξύ των Ελληνικών νησιών.

«Σε μας υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα. Η Ρόδος, εξαιρείται του μειωμένου Φ.Π.Α. Τα υπόλοιπα νησιά Πάτμος, Λέρος, Σύμη, έχουν 17% φόρο. Οπότε, ένας Έλληνας μπορεί να πάει απέναντι με τις ημερήσιες εκδρομές, στην Κω και να αγοράσει κόσμημα πολύ φθηνότερο από μένα. Μιλάμε για εσωτερικό ανταγωνισμό, μεταξύ μας. »

Πολιτιστική κληρονομιά, που έρχεται από αρχαιοτάτων χρόνων, το κόσμημα. Τι έχουμε κάνει για να το διασφαλίσουμε; Σχέδια και κοσμήματα που φιλοξενούνται σε Μουσεία στη Ελλάδα… Τίποτα. Χαρακτηριστική η ιστορία που περιγράφει η κα Αργυρού:

«Εμείς ως Σύλλογος Χρυσοχόων Ρόδου, θέλαμε να προωθήσουμε σε διαφήμιση ότι το Ελληνικό κόσμημα της Ρόδου. Το Ροδίτικο κόσμημα, το πρώτο που βρέθηκε ήταν τον 7^ο αιώνα π.Χ. Αυτό βρέθηκε στην Κάμιρο. Βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Πήγαμε στην Αρχαιολογία εδώ στη Ρόδο και ρωτήσαμε πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φωτογραφία. Και μας απάντησαν ότι είναι ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου και θα πρέπει να πληρώσετε το Βρετανικό Μουσείο. Για να χρησιμοποιήσεις την εικόνα του Ροδίτικου Κοσμήματος.

Εμείς, σε τελευταία ενημέρωση που είχαμε είναι ότι θα έπρεπε να κατοχυρώσουμε τα σχέδια στον ΟΒΙ (Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας). Αυτό απαιτεί πάρα πολλή δουλειά. Πρέπει να κάνεις φάκελο. Πρέπει να εντάξουμε όλα μας τα κοσμήματα στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά. Είμαστε πάρα πολύ πίσω. Πρέπει να διασφαλίσουμε τα σχέδια.

Πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι μαζί. Το Υπουργείο Πολιτισμού και όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτές τις διαδικασίες και να συντάξουμε φακέλους να διασφαλίσουμε τα σχέδια.»

Δεν έχουμε προστατέψει το κόσμημα που θεωρούμε κομμάτι της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς και Ναυαρχίδα του Τουρισμού. Αφού το κάνουμε ίσως να έχουμε δικαίωμα να μιλάμε για «πολυτέλεια» στο κόσμημα, με την έννοια του ακριβού είδους για λίγους.

«Το κόσμημα είναι πολύτιμο αγαθό που συντροφεύει όλες τις γενιές. Και έχει συμβολικό χαρακτήρα. Άρρηκτα συνδεδεμένο και με τον ψυχικό μας κόσμο. Είναι σημαντικό και για την οικονομία της Χώρας, να συμπορευτούμε με τους αρμόδιους. Και να σημειώσω, ότι τα εικαστικά κομμάτια, μέχρι 10 στην Ιταλία έχουν πολύ χαμηλό φόρο» είπε τέλος, η κα Αργυρού.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ