100 Χρονια από την Ελευση του Οσιου Ιωαννη του Ρωσσου στην Ευβοια
Σε κλάσματα του δευτερολέπτου , η βόλτα με το δίκυκλο που φέρεται να είχε δανειστεί από φίλο του, οδήγησε στο θάνατο, νεαρό δικυκλιστή, το βράδυ της Παρασκευής στη διασταύρωση του κεντρικού δρόμου με το Κέντρο Υγείας Αλιβερίου, μετά από σύγκρουση με ασθενοφόρο του Κέντρου Υγείας Αλιβερίου .
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το ασθενοφόρο του Κέντρου Υγείας Αλιβερίου, επέστρεφε στο Κέντρο Υγείας από τη Χαλκίδα που είχε πάει σε διακομιδή, περιστατικό. Στη διασταύρωση έστριψε αριστερά από τον κεντρικό δρόμο του Αλιβερίου για το Κέντρο Υγείας, και συγκρούσθηκε πλαγιομετωπικά με το διερχόμενο μηχανάκι που οδηγούσε 17χρονος.
Η σύγκρουση ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα ο νεαρός δικυκλιστής, να πεταχτεί στον αέρα, να χτυπήσει στο παρμπρίζ του ασθενοφόρου και να βρεθει στην άσφαλτο και να βρει ακαριαίο θάνατο, με το μοτοποδήλατο να έχει μετατραπεί σε άμορφη μάζα σιδερικών. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα διερευνώνται από το Α.Τ. Αλιβερίου. Πληροφορίες αναφέρουν ότι το μοτοποδήλατο δεν είχε φώτα, με αποτέλεσμα να μη γίνει αντιληπτό από τον οδηγό του ασθενοφόρου.
Ο 17χρονος, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν μέχρι αργά με φίλους του στον Κάραβο με τα δίκυκλα. Στη συνέχεια, πήγαν παρέα όλοι σε ένα σημείο που ήταν και το στέκι τους πολύ κοντά στο σημείο που έγινε το δυστύχημα. Ο νεαρός οδηγός, ο οποίος δεν είχε δίπλωμα οδήγησης και δε φορούσε κράνος, φέρεται να δανείστηκε το μοτοποδήλατο από φίλο του που το είχε πάρει εν αγνοία των γονιών του προκειμένου να κάνει μία μικρή βόλτα. Το κακό δεν άργησε να συμβεί λίγα μόλις μέτρα από το στέκι των φίλων του και οι χαρές και τα γέλια μετατράπηκαν σε λίγα λεπτά σε θρήνο.
Ο νεαρός δικυκλιστής με καταγωγή από την Αλβανία, ζούσε με τους γονείς του, και τα άλλα τρία αδέρφια του στο Αλιβέρι χρόνια καθώς ο πατέρας του εργάζεται σαν εργολάβος οικοδομών στην περιοχή. Η είδηση για τον ξαφνικό χαμό του, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία σε όσους τον γνώριζαν που κάνουν λόγο για ένα πολύ καλό και ήσυχο παιδί. Ακόμα μία θυσία στην άσφαλτο! Έρευνα για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος κάνει το Α.Τ Αλιβερίου.
Η Πρόεδρος του Συλλόγου Αργυροχρυσοχόων –Ωρολογοποιών Ρόδου Αναστασία Αργυρού, δεν συνεχίζει απλά την οικογενειακή παράδοση, στο κοσμηματοπωλείο της οικογένειας της στη Ρόδο, «φιλοτεχνεί» και η ίδια κοσμήματα από πολύτιμα μέταλλα και λίθους, εμπνευσμένη από την Αρχαιότητα και τη φύση, τα οποία πουλά και στο εξωτερικό. Μία τέχνη, η τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας που αγάπησε από μικρό παιδί, τέχνη, που της μεταλαμπάδευσαν οι γονείς της και έχει φτάσει σε σημείο αυτή της την αγάπη να την περικλείει στα εικαστικά μοναδικά χειροποίητα κοσμήματα που «νοηματοδοτεί» κοσμήματα με τέχνη, δίνοντας πολλή αγάπη και μεράκι.
Σε συνέντευξη της στην εκπομπή «τάδε έφη», με τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm την Παρασκευή 17 Απριλίου, το πρωί μίλησε για το φόρο πολυτελείας και τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον κλάδο στα τουριστικά νησιά όπως είναι η Ρόδος, επισημαίνοντας αφενός τον ανταγωνισμό με τους ξένους, που ενώ διαμένουν στα Ελληνικά νησιά, πηγαίνουν στην Τουρκία να αγοράσουν κοσμήματα πιο οικονομικά. Αλλά και τον εσωτερικό ανταγωνισμό με άλλα νησιά κοντινά στη Ρόδο, που απαλλάσσονται από τους φόρους και επίσης πουλούν φτηνότερα κοσμήματα.
Επίσης, ως τεχνίτρια, η Αναστασία Αργυρού, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μας μέσα από τα σχέδια της αρχαιότητας που ταξιδεύον ανά τον κόσμο, χωρίς κανείς μέχρι σήμερα να έχει φροντίσει για την προστασία τους.
Γιατί το κόσμημα είναι… πολιτισμός. Το 1960 απογείωσε και τον τουρισμό, δίνοντας επιπλέον υπεραξία στο συγκεκριμένο τομέα.
«Στο Νησί μας, τη Ρόδο, είχαμε πολύ μεγάλη παράδοση στο κόσμημα και από την Ιταλοκρατία, που είχε 50 εργαστήρια ενεργά και έκαναν απίστευτες εξαγωγές στην Ιταλία. Αλλά και μετά, όταν ήρθε ο τουρισμός είχαμε 13% φορολογία. Και η Ρόδος το 1950, ήταν προορισμός για να αγοράσουν κοσμήματα. Είχε σχολές εδώ πέρα, ήταν αναπτυγμένο. Τώρα, μετά την αύξηση του Φ.Π.Α, δεν είμαστε πια προορισμός για να αγοράσεις κόσμημα. Έχουμε πολλές τρικλοποδιές βάλει σε αυτό τον τομέα» είπε η κα Αργυρού.
Τι και αν το κόσμημα αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον τομέα του Τουρισμού; Πώς διασφαλίζονται εκείνοι που φιλοτεχνούν κοσμήματα και εν συνεχεία τα πουλούν με επιπλέον φόρο, ακόμα και στη εγχώρια αγορά. Όταν στα ακριτικά νησιά δεν υπάρχει φορολόγηση και στους άμεσους τουριστικούς προορισμούς όπως είναι η Ρόδος, πληρώνουν και φόρο πολυτελείας και Φ.Π.Α;
Την ίδια ώρα πιο φθηνά πωλούνται τα κοσμήματα στην Τουρκία την Ιταλία, την Ισπανία και σε άλλες Χώρες του εξωτερικού. Και πως γίνεται μεγαλύτερη ζημιά σε ότι αφορά στον Τουρισμό; Τα ημερόπλοια μεταφέρουν τους τουρίστες από τα ελληνικά νησιά στα Παράλια της Μικράς Ασίας για να αγοράσουν πιο φθηνά κοσμήματα, καθώς δεν φορολογούνται.
«Αν η Ελλάδα είναι σε κάτι καλή στον πρωτογενή τομέα, ένα από αυτά είναι τα κοσμήματα. Είμαστε πάρα πολλοί καλοί τεχνίτες και έχουμε βαθιές γνώσεις στην τέχνη αυτή. Καινοτόμα σχέδια και άψογα παραδοσιακά κοσμήματα» είπε η κα Αργυρού και συνέχισε περιγράφοντας αυτά που βιώνουν οι επιχειρηματίες του κλάδου στη Ρόδο, που δεν συμπεριλαμβάνεται στα νησιά με την απαλλαγή φόρου:
«Είμαστε στη Ναυαρχίδα του Ελληνικού Τουρισμού. Έχουμε το συν 10% φόρο πολυτελείας στο κόσμημα, συν 24% Φ.Π.Α και όχι μόνο. Οι τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες που έχουμε, επειδή είναι οικονομικοί γίγαντες, αντέχουν.
Αλλά, οι οικογενειακές επιχειρήσεις παλεύουμε να τα βγάλουμε πέρα. Η σεζόν μας είναι 6 μήνες. Και σύμφωνα με έρευνα του ΚΕΦΙΜ, πρέπει να δουλεύει μία επιχείρηση 175 μέρες για να καλύψει τους φόρους και τις εισφορές προς το Κράτος. Εμείς είμαστε ανοιχτά 182 μέρες. Πρέπει να αναδείξουμε και τα προβλήματα της Νησιωτικότητας.»
Γιατί όμως και οι επιχειρηματίες του κλάδου Αργυροχρυσοχοϊας και Ωρολογοποιίας στα Νησιά, ζητούν κατάργηση του φόρου πολυτελείας στα κοσμήματα και τα ρολόγια;
«Πρέπει να καταργηθεί τελείως, είναι παράλογος σαν φόρος. Γιατί ανεβάζει το κόστος του κοσμήματος. Γινόμαστε μη ανταγωνιστικοί. Γιατί το 24% του φόρου το βάζουμε από τα μέταλλα που αγοράζουμε. Από πέρσι τον Απρίλιο 140% πάνω η τιμή στο ασήμι» επισημαίνει η Πρόεδρος αποκαλύπτοντας ότι στην Ελλάδα αγοράζουν πρώτη ύλη με Φ.Π.Α., ενώ στην Ιταλία την ίδια ώρα αγοράζουν πρώτη ύλη από το εξωτερικό χωρίς Φ.Π.Α, καθώς και πέτρες αλλά και πολύτιμους λίθους.
Το κόσμημα είναι τελικά κομμάτι της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς; Και πόσο δύσκολο είναι για τους επιχειρηματίες να κρατήσουν όρθιες τις επιχειρήσεις τους, στην πλειοψηφία τους οικογενειακές, την ώρα μάλιστα που έρχονται αντιμέτωποι, με την τιμή των πολύτιμων μετάλλων που έχει εκτοξευθεί;
«Εγώ, δεν έχω βιοτεχνία, φτιάχνω πολύ λίγα κοσμήματα. Αλλά, επειδή έχω μπει στο ρόλο του τεχνίτη, γιατί είμαι διπλωματούχος, μιλάω και για τους ανθρώπους που κατασκευάζουν, έχοντας γνώση, το πόσο δύσκολο είναι. Μία άλλη Ροδίτισσα νεαρή που έχει κατέβει και σε εκθέσεις, δεν έχει συνεχίσει τη δραστηριότητα της».
Συνεπώς, μετά τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κάποιος ότι για ένα κόσμημα που το τίμημα στο τέλος το πληρώνει ο καθένας από εμάς, συμπεριλαμβάνεται φόρος 24% για την πρώτη ύλη του κοσμήματος, συν 10% φόρος πολυτελείας, συν 24% Φ.Π.Α., συν το κέρδος του κοσμηματοπώλη…
Γιατί θα πρέπει να στερηθεί κάποιος ένα Ελληνικό κόσμημα ή να πληρώσει τα μισά χρήματα της συνολικής αξίας, σε φόρους; Όταν μάλιστα, την ίδια ώρα πωλούνται γουναρικά αξίας 100.000€ στην Ελλάδα χωρίς κανένα επιπλέον φόρο πολυτελείας. Σχήμα οξύμωρο, η πολυτέλεια και πως κοστολογείται από κάποιους στην Ελλάδα, χωρίς καν να αποδίδει ο επιπλέον φόρος πολυτελείας, τα προσδοκώμενα, στο Κράτος.
Ωστόσο, δε φτάνουν τα όσα γίνονται στην Ελλάδα. Η κα Αργυρού μας καταθέτει τι αντιμετωπίζουν καθημερινά με τις ημερήσιες κρουαζιέρες και τους τουρίστες που ενώ παραθερίζουν στα Ελληνικά νησιά, αγοράζουν κοσμήματα από την Τουρκία.
«Δυστυχώς, δεν είναι μόνο οι ημερήσιες. Είναι η Κρουαζιέρα, Κρουαζιέρα. Εμείς, είμαστε ένας προορισμός, ή προηγούμαστε της Τουρκίας ή είμαστε μετά. Οπότε, η γραμμή από τα Κρουαζιερόπλοια είναι, κόσμημα να αγοράσετε από την Τουρκία. Γιατί όντως είναι φθηνότερο, χωρίς όμως να είναι η ίδια ποιότητα. Ο κόσμος όμως, δεν έχει την ευκαιρία να συγκρίνει από κοντά. Θα μπει στο ίντερνετ να συγκρίνει τιμές. Και κάποια προϊόντα τα οποία είναι επώνυμα, στην Ελλάδα είναι πιο ακριβά. Και αυτόματα κάνει σύγκριση, ότι το κόσμημα στην Ελλάδα είναι πιο ακριβό» τονίζει η κα Αργυρού η οποία ως Πρόεδρος έχει κάνει σχετικές παρεμβάσεις για όλα τα παραπάνω.
«Το Επιμελητήριο μας βοηθά. Είναι μαζί μας. Το θέμα είναι να περάσει και στον κρατικό μηχανισμό. Εμείς θέλουμε να μας βοηθήσουν και να συμβαδίσουν μαζί μας για να μπορέσουμε όλοι μαζί να αναδείξουμε το κόσμημα ως εξαγώγιμο είδος, όπως πολύ καλά ανέφερε ο ομιλητής πριν, από την Κέρκυρα. Γιατί είμαστε πάρα πολύ δυνατοί στις εξαγωγές. Μπορούμε να βελτιώσουμε την οικονομία του Κράτους, αλλά θέλουμε να είναι αρωγός ο κρατικός μηχανισμός.»
Για να πάρουν σάρκα και οστά τα παραπάνω θα πρέπει να υιοθετηθούν από τους αρμόδιους οι προτάσεις που έχει κάνει ο κλάδος. Κάπως έτσι, το 1960 το κόσμημα που είναι ταυτισμένο από την αρχαιότητα με τον Ελληνικό Πολιτισμό, έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα.
Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου κλάδου σύμφωνα με σχετική έρευνα, συνδέθηκε με την αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα, και τα νησιά συνέβαλαν το μέγιστο σε αυτό. Αν δε γνωρίζεις την ιστορία του, δεν μπορείς να εξασφαλίσεις το μέλλον του κλάδου. Και αυτό είναι ευθύνη αμφότερων.
«Δεν υπάρχει πρόθεση του Κράτους για προώθηση του Ελληνικού κοσμήματος. Να υπάρχει προβολή και να υπάρχουν εργαλεία που να μας βοηθούν και στην παραγωγή. Να υπάρχουν επιδοτήσεις για τα εργαστήρια και να μας βοηθήσουν και στην πώληση.
Θα πρέπει σε όλες αυτές τις εκθέσεις που κάνουν για τους ξενοδόχους, και προωθούν τον τουρισμό, να υπάρχει διαφημιστικό για το κόσμημα.»
Δεν υπάρχει μόνο ο ανταγωνισμός στην πώληση με τις ξένες Χώρες. Όπως καταγγέλλει η Πρόεδρος, υπάρχει και εσωτερικός ανταγωνισμός μεταξύ των Ελληνικών νησιών.
«Σε μας υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα. Η Ρόδος, εξαιρείται του μειωμένου Φ.Π.Α. Τα υπόλοιπα νησιά Πάτμος, Λέρος, Σύμη, έχουν 17% φόρο. Οπότε, ένας Έλληνας μπορεί να πάει απέναντι με τις ημερήσιες εκδρομές, στην Κω και να αγοράσει κόσμημα πολύ φθηνότερο από μένα. Μιλάμε για εσωτερικό ανταγωνισμό, μεταξύ μας. »
Πολιτιστική κληρονομιά, που έρχεται από αρχαιοτάτων χρόνων, το κόσμημα. Τι έχουμε κάνει για να το διασφαλίσουμε; Σχέδια και κοσμήματα που φιλοξενούνται σε Μουσεία στη Ελλάδα… Τίποτα. Χαρακτηριστική η ιστορία που περιγράφει η κα Αργυρού:
«Εμείς ως Σύλλογος Χρυσοχόων Ρόδου, θέλαμε να προωθήσουμε σε διαφήμιση ότι το Ελληνικό κόσμημα της Ρόδου. Το Ροδίτικο κόσμημα, το πρώτο που βρέθηκε ήταν τον 7ο αιώνα π.Χ. Αυτό βρέθηκε στην Κάμιρο. Βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.
Πήγαμε στην Αρχαιολογία εδώ στη Ρόδο και ρωτήσαμε πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φωτογραφία. Και μας απάντησαν ότι είναι ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου και θα πρέπει να πληρώσετε το Βρετανικό Μουσείο. Για να χρησιμοποιήσεις την εικόνα του Ροδίτικου Κοσμήματος.
Εμείς, σε τελευταία ενημέρωση που είχαμε είναι ότι θα έπρεπε να κατοχυρώσουμε τα σχέδια στον ΟΒΙ (Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας). Αυτό απαιτεί πάρα πολλή δουλειά. Πρέπει να κάνεις φάκελο. Πρέπει να εντάξουμε όλα μας τα κοσμήματα στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά. Είμαστε πάρα πολύ πίσω. Πρέπει να διασφαλίσουμε τα σχέδια.
Πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι μαζί. Το Υπουργείο Πολιτισμού και όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτές τις διαδικασίες και να συντάξουμε φακέλους να διασφαλίσουμε τα σχέδια.»
Δεν έχουμε προστατέψει το κόσμημα που θεωρούμε κομμάτι της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς και Ναυαρχίδα του Τουρισμού. Αφού το κάνουμε ίσως να έχουμε δικαίωμα να μιλάμε για «πολυτέλεια» στο κόσμημα, με την έννοια του ακριβού είδους για λίγους.
«Το κόσμημα είναι πολύτιμο αγαθό που συντροφεύει όλες τις γενιές. Και έχει συμβολικό χαρακτήρα. Άρρηκτα συνδεδεμένο και με τον ψυχικό μας κόσμο. Είναι σημαντικό και για την οικονομία της Χώρας, να συμπορευτούμε με τους αρμόδιους. Και να σημειώσω, ότι τα εικαστικά κομμάτια, μέχρι 10 στην Ιταλία έχουν πολύ χαμηλό φόρο» είπε τέλος, η κα Αργυρού.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Χαλκιδέων Γιώργος Σπύρου, αντέδρασε από τους πρώτους όταν πληροφορήθηκε ότι φέτος ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου αντί της Σχολής Πεζικού προγραμματιζόταν να γίνει στη Σχολή Ευελπίδων στην Αθήνα. Μάλιστα με αναφορά του στο διαδίκτυο, ζητούσε να επιλυθεί το θέμα άμεσα. Και τελικά δικαιώθηκε αφού έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες με τον εορτασμό να γίνεται όπως κάθε χρόνο στον Άγιο Γεώργιο, στην Σχολή Πεζικού με την πρέπουσα τιμή.
Με ιδιαίτερη ικανοποίηση πληροφορήθηκα, ότι μετά την αντίδραση και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, ο επίσημος εορτασμός του Αγίου Γεωργίου θα πραγματοποιηθεί στην Σχολή Πεζικού, όπως τελείται επί δεκαετίες ως αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας του στρατού ξηράς.
Είναι γνωστό ότι η δημοτική μας παράταξη πρώτη απ’ όλους αντέδρασε άμεσα στην ακατανόητη απόφαση να μεταφερθεί και η εκδήλωση αυτή στην Αττική, στη σχολή Ευελπίδων.
Πέρα από την τήρηση των παραδόσεων και τον σεβασμό στο ιστορικό φορτίο της Σχολής Πεζικού, σήμερα περισσότερο από ποτέ, είναι προφανής η ανάγκη, όχι μόνο για αποκέντρωση, αλλά πλέον για αποσυγκέντρωση ενάρετων δραστηριοτήτων και αναπτυξιακής αποφόρτισης του κέντρου.
Η μόνη λύση για μια βιώσιμη Αττική, είναι η ανάπτυξη της περιφέρειας και ειδικότερα των περιφερειακών της πόλων, όπως είναι η Χαλκίδα.
Η απάντηση στον εντεινόμενο υδροκεφαλισμό της πρωτεύουσας δεν είναι η άθροιση νέων δαπανηρών και ατελέσφορων ανακουφιστικών μέτρων στο κέντρο, (νέοι οδικοί άξονες, νέες επεκτάσεις του μετρό κλπ.), αλλά η μεταφορά έξω από αυτό δομών και υπηρεσιών όπως είναι υπουργεία, πανεπιστημιακές σχολές, πολιτιστικές δράσεις κλπ.
Η απόπειρα μεταφοράς του εορτασμού από τη Χαλκίδα στη πρωτεύουσα, πέραν των θεμάτων της εθιμοτυπίας, είναι και ενδεικτική μίας επιλήψιμης πολιτικά αντίληψης, η οποία επιμένει να θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα το κέντρο, αδιαφορώντας για την ύπαρξη της περιφέρειας.
Εμείς σαν παράταξη είμαστε από θέση αρχής απόλυτα αντίθετοι σε αυτή τη λογική και διεκδικούμε την πλήρη αντιστροφή της, με σημαντικές παρεμβάσεις, αλλά και έργα υποδομής στην περιφέρεια και τελικά στο Δήμο μας.
Ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια τέθηκε σε ισχύ πριν από 16 χρόνια και στόχευε σύμφωνα με τη μελέτη που έχει εκπονήσει το Ινστιτούτο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, στην αύξηση των Κρατικών εσόδων, μέσω της φορολόγησης των αποκαλούμενων ειδών πολυτελείας. Σε αυτά τα είδη συμπεριλαμβάνονταν και τα γουναρικά, τα οποία εξαιρέθηκαν στη συνέχεια.
Σε ότι έχει να κάνει με το κόσμημα, υπολόγιζαν να εισπράξουν με το φόρο αυτό 120εκ ευρώ ετησίως, ενώ τα έσοδα τελικά κυμάνθηκαν στα 5εκ ευρώ. Αυτή η απόκλιση έθεσε και υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα του φόρου. Ο φόρος απείχε στην πραγματικότητα παρασάγγας από την πραγματικότητα καθώς δεν απέφερε τα προσδοκώμενα έσοδα στο Κράτος.
Για το θέμα μίλησε την Παρασκευή 17 Απριλίου στην εκπομπή «τάδε έφη» και στη δημοσιογράφο Εφη Ντίνη στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, ο Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων (ΓΣΕΒΕΕ) Γιώργος Καββαθάς, ο οποίος έχει ασχοληθεί πάρα πολύ υποστηρίζοντας με επιχειρήματα ότι αυτός ο φόρος πρέπει να καταργηθεί γιατί δεν αποφέρει τα προσδοκόμενα έσοδα στο Κράτος και γιατί με τα νέα δεδομένα και την αύξηση των πολύτιμων μετάλλων γίνεται «βρόχος» για τους επαγγελματίες- επιχειρηματίες που ασχολούνται με την αργυροχρυσοχοΐα. Με συνέπειες τραγικές και για τον τουρισμό. Προκαλώντας έντονο εγχώριο ανταγωνισμό, αλλά και αυξάνοντας τον ανταγωνισμό με άλλες χώρες.
«Κα Ντίνη, αυτό που δεν κάνουμε σα Χώρα είναι μελέτη μετά την εφαρμογή ενός Νόμου. Δηλαδή, τι στόχο είχε ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα και στα ρολόγια; Ο φόρος είχε στόχο να εισπράξουν 150 εκ ευρώ, το χρόνο.. Όταν βλέπεις εδώ και 15 χρόνια, ότι αυτός ο φόρος είναι αναποτελεσματικός με τα κέρδη να είναι μηδαμινά.
Και ταυτόχρονα δημιουργώ αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των γύρω Χωρών, οι οποίες έχουν φθηνότερο κόσμημα. Και οδηγώ τον πελάτη –επισκέπτη της Χώρας να αγοράζει κοσμήματα από διπλανές Χώρες, ανταγωνιστικές της Ελληνικής Οικονομίας, σε ένα είδος μάλιστα όπως είναι το κόσμημα, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Πολιτισμό. Και είναι και ένα προϊόν που στη χώρα μας, στον τόπο μας παράγεται από τα χρόνια τα προϊστορικά.
Και αντί η Αργυροχρυσοχοΐα να είναι μία Ναυαρχίδα στα έσοδα του Κράτους, συμβάλλοντας στη βελτίωση της κατάστασης της οικονομίας, αλλά και της επιχειρηματικότητας, με τέτοιους φόρους, θεωρώ ότι την οδηγούν στην καταστροφή.»
Στη συνέχεια, ο κ. Καββαθάς επισημαίνει πως τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με τη μελέτη του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ έχουμε και συρρίκνωση του κλάδου στις κατασκευές κοσμημάτων, και έτσι χάνεται σιγά σιγά και κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
«Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στα Ελληνικά κοσμηματοπωλεία που έχουν καταστήματα σε όλο τον κόσμο και ουσιαστικά προβάλλουν τον Ελληνικό Πολιτισμό. Και έχουν ιδιαίτερη απήχηση, στις τοπικές κοινωνίες. Και ούτε αυτό δε μπορούμε να εκμεταλλευτούμε» είπε ο Πρόεδρος.
Να σημειωθεί εδώ, ότι το 1950 παρουσιάζονται κοσμήματα από καταξιωμένους κατασκευαστές. Αυτή την περίοδο παρουσιάζεται και μεγαλύτερη ανάπτυξη του κλάδου, κυρίως το 1960 γιατί συνδέθηκε άρρηκτα και πάρα πολύ έντονα με την αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα. Σε συνδυασμό με την ύπαρξη του ΕΟΜΕΧ. Το 1960 μάλιστα ξεκινά και η ζήτηση των Ελληνικών κοσμημάτων, η παραγωγή «εικαστικών κοσμημάτων» και αντιλαμβάνεται κανείς ότι μας αφορά όλους όλο αυτό.
«Σαφώς. Αφορά τον Ελληνικό Πολιτισμό. Αφορά την Ελληνική Οικονομία και τις θέσεις απασχόλησης στη Χώρα» είπε ο κ. Καββαθάς και συνέχισε: «Το κόσμημα είναι Ελληνική δημιουργία, κατά κύριο λόγο και έχει και δυνατότητες ανάπτυξης αρκεί να στηριχτεί ο κλάδος της Αργυροχρυσοχοΐας.»
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου, τι δεν έχει πάει καλά μέχρι σήμερα και φτάσαμε έως εδώ, ο κ. Καββαθάς απαντά: «Αυτό που πρέπει να τονίσω είναι ότι μαζί με την ΠΟΒΑΚΩ και τον κ. Καλπακίδη, κάναμε μία μελέτη στο Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕΕ και αναδείξαμε με στοιχεία, όχι απλά πως το βιώνει ο αργυροχρυσοχόος ή ο καθένας μας το συγκεκριμένο μέτρο, ότι η κατάργηση του ειδικού φόρου πολυτελείας στα κοσμήματα και τα ρολόγια, θα φέρει πολλαπλάσια έσοδα στο Κράτος και θα αυξήσει και τις πωλήσεις ιδιαίτερα στους ξένους επισκέπτες.
Αυτή είναι μία μελέτη την οποία δεν την κάναμε για να κάνουμε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση. Αυτή τη μελέτη την κάναμε για να δώσουμε τη δυνατότητα τεκμηριωμένα να αποδείξουμε την αναγκαιότητα κατάργησης του φόρου πολυτελείας, στο κόσμημα.»
Και βέβαια, μιλάμε για κατάργηση του φόρου γιατί ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν κόσμημα αρκετών χιλιάδων ευρώ, γιατί θα πρέπει να πηγαίνουν να αγοράσουν πιο οικονομικά σε μία άλλη Χώρα και να μην μένουν τα χρήματα στην Ελλάδα.
«Ο φόρος πολυτελείας, στο κόσμημα αποτελεί μία μορφή έμμεσης φορολογίας, που θα είχε νόημα αν έφερνε αποτέλεσμα. Και βεβαίως ένας Νόμος του 2010, υπο άλλες συνθήκες στα οικονομικά της Χώρας, που θα μπορούσε και κάποιος να δικαιολογήσει και τα αδικαιολόγητα.
Αλλά σήμερα, 16 χρόνια μετά δεν έχει κανένα νόημα να υπάρχει αυτός ο φόρος πολυτελείας, γιατί αποδείχθηκε στην πράξη, ότι είναι αναποτελεσματικός. Δημιουργεί προβλήματα και στην οικονομία των μικρών επιχειρήσεων. Και πέραν του κλεισίματος των επιχειρήσεων έχουν χαθεί περίπου και 3.000 θέσεις εργασίας, κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Εργασίας, εξειδικευμένου προσωπικού που ασχολείτο με την παραγωγή κοσμήματος στη Χώρα.»
Σε ότι αφορά στην μη κατάργηση του φόρου και στην εκτέλεση αυτού σε μεγαλύτερο ποσό άνω των 1000 ευρώ που ισχύει σήμερα ο κ. Καββαθάς είπε: «Δεν υπάρχει ολίγον έγκυος… Ο συγκεκριμένος φόρος κρίθηκε στην πράξη ότι είναι αναποτελεσματικός. Η μόνη λύση είναι η κατάργηση του. Έτσι ώστε, να ενισχύσουμε την Ελληνική παραγωγή σε επίπεδο κοσμημάτων για να μπορέσουμε να ξανακερδίσουμε το χαμένο έδαφος, που χάθηκε τα τελευταία 16 χρόνια.»
Να επισημάνουμε δε μεταξύ όλων των άλλων ότι οι κατασκευαστές κοσμημάτων στην Ελλάδα πληρώνουν φόρο για την αγορά πρώτης ύλης από το εξωτερικό όταν για παράδειγμα στην Ιταλία, οι τεχνίτες αγοράζουν πρώτη ύλη χωρίς φόρο και επιδοτούνται από το Κράτος.
«Τέτοιες πολιτικές ακολουθούν οι Ευρωπαϊκές Χώρες, οι οποίες έχουν στην Προμετωπίδα των πολιτικών τους, τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων. Το κάνουν σήμερα οι Ισπανοί. Για να στηρίξουν τον τουρισμό τους, πριμοδοτούν τους tour operators. Για να μη χάσουν κομμάτι του τουρισμού και να κερδίσουν περισσότερους επισκέπτες, όταν εμείς στην Ελλάδα, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα σε αυτόν τον τομέα» επισημαίνει ο Πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ.
Και μετά τα παραπάνω αναρωτιέται κάποιος, μα η Ελλάδα δεν είναι Χώρα Κράτος –Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μάλιστα ανήκει και στις «Μεσογειακές Χώρες» του Νότου λόγω γεωγραφικής θέσης; Εφαρμόζεται σε άλλη Ευρωπαϊκή Χώρα ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια; Για να αισθανθούμε κι εμείς επιτέλους Ευρωπαίοι…
«Είμαστε Ευρωπαίοι a la cart. Δεν είμαστε Ευρωπαίοι. Όπου συμφέρει τις Κυβερνήσεις διαχρονικά, είμαστε Ευρώπη, και όπου δεν τις συμφέρει, είμαστε Ελλάδα με ιδιαίτερα προβλήματα και μέσα στα ιδιαίτερα προβλήματα βάζω και την επιβολή φόρων, αδίκων όχι μόνο στους επαγγελματίες και τους βιοτέχνες αλλά και σε όλη την κοινωνία» επισημαίνει ο κ. Καββαθάς.
Σχήμα οξύμωρο…Την ίδια ώρα που κάποιοι για να αγοράσουν ένα κόσμημα που κοστίζει 100.000€ θα πληρώσουν επιπλέον φόρο 10% συν 24% Φ.Π.Α., κάποιοι στην ίδια Χώρα, στην Ελλάδα, αγοράζουν γούνες αξίας 100.000€ χωρίς επιπλέον φόρο! Τελικά το ένα είναι είδος πολυτελείας και το άλλο δεν είναι; Γιατί στη γούνα καταργήθηκε ο συγκεκριμένος φόρος;
«Γιατί είχαν τεράστια έσοδα: 5εκ.ευρω με προϋπολογισμό 150εκ.ευρώ, είναι για γέλια» είπε ο κ. Καββαθάς και συνέχισε επισημαίνοντας το τι έχουν εισπράξει για το θέμα από τους πολιτικούς: «Όταν είμαστε σε δημόσια έκθεση, όπως αυτές που γίνονται κοσμήματος, πάντα υπάρχει μία συγκαταβατικότητα από τους πολιτικούς. Οι πολιτικές όμως κρίνονται στην πράξη. Τι κάνουμε για το κόσμημα; Το συζητάμε; Ο κ. Αυτιάς κάνει μία προσπάθεια. Αυτή η προσπάθεια σε επίπεδο Κυβέρνησης που βρίσκεται; Έχουμε κάνει και συναντήσεις στα Υπουργεία και είμαστε στο ναι μεν αλλά…
Κα Ντίνη, αν οι Κυβερνήσεις έκαναν αποδεκτές τις προτάσεις των κοινωνικών εταίρων, θα είχαμε λύσει πάρα πολλά προβλήματα. Και θυμίζω ότι πριν δύο μήνες, πέρασε ο Νόμος για την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία. Γιατί; Γιατί το Υπουργείο Εργασίας, η κα Κεραμέως ήρθε και συζήτησε με τους εθνικούς κοινωνικούς εταίρους από μηδενική βάση, και βγάλαμε ένα αποτέλεσμα ουσιαστικό. Και είναι ένα δείγμα καλής νομοθέτησης. Τέτοιες πολιτικές πρέπει να ακολουθούν τα Υπουργεία.»
Ο κλάδος όμως της Αργυρχρυσοχοϊας δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο το συγκεκριμένο φόρο, αλλά και την εκτόξευση στις τιμές των μετάλλων τα τελευταία χρόνια.
«Εάν οι τεχνοκράτες του Υπουργείου Οικονομικών είχαν σχέση με την πραγματικότητα, θα είχαν καταργήσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης πριν από τον πόλεμο. Και την εκτόξευση της τιμής του χρυσού που δεν είναι αποτέλεσμα του πολέμου μόνο, αλλά διεθνούς συγκυρίας. Πρέπει να στηριχτεί το παραγωγικό μοντέλο και τις θέσεις απασχόλησης που έχει ο κλάδος» είπε ολοκληρώνοντας, ο κ. Καββαθάς.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Με τον κλοιό να στενεύει όλο και περισσότερο για τον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας, λόγω και της εκτόξευσης στην τιμή των πολύτιμων μετάλλων, ο κλάδος ασφυκτιά πλέον με το φόρο πολυτελείας που συνεχίζει εδώ και μία δεκαετία να επιβαρύνει το κόσμημα και το ρολόι, χωρίς ουσιαστικό όφελος για το Κράτος, ενισχύοντας τον ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά αλλά και στο εξωτερικό. Και ενώ είναι και άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτιστική μας κληρονομιά, τη δεδομένη στιγμή «απειλείται» το κόσμημα και ως τουριστικό προϊόν.
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Βιοτεχνών Αργυροχρυσοχόων Κοσμηματοπωλών Ωρολογοπωλών (ΠΟΒΑΚΩ), αλλά και κατά τόπους Επιμελητήρια, με αποκορύφωμα την προσπάθεια της ΓΣΕΒΕΕ, με έγγραφά και εμπεριστατωμένες έρευνες έχουν αποταθεί στους αρμόδιους ζητώντας την κατάργηση του συγκεκριμένου φόρου που ουσιαστικά δε φέρει τα έσοδα που είχαν ως στόχο. Την ίδια ώρα απειλεί τον κλάδο, που «πνέει τα λοίσθια», με τους επιχειρηματίες να βρίσκονται σε απόγνωση.
Σε συνέντευξη του στην εκπομπή «ταδε έφη»,με τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στο ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, ο Πρόεδρος της ΠΟΒΑΚΩ Πέτρος Καλπακίδης, μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, επισημαίνοντας τις προσπάθειες που γίνονται για κατάργηση του φόρου πολυτελείας.
«Ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα δε μπορεί να προσδιοριστεί και εννοιολογικά. Από την αρχή της ανθρωπότητας, ο άνθρωπος πρώτα στολίστηκε και μετά ενδύθηκε. Κατά συνέπεια ένα στόλισμα, ένα μπιζού, ένα κόσμημα, δε θεωρείται πολυτέλεια. Ο Έλληνας και το κόσμημα, αποτελούν ένα πολύ ωραίο ταιριαστό ζευγάρι, διότι η Ελληνική αργυροχρυσοχοΐα, και αργυροχοΐα στον τόπο μας μετράει 6.000 χρόνια ιστορία. Συνεπώς, δε νομίζω ότι τηρείται ο εννοιολογικός προσδιορισμός ότι είναι πολυτέλεια» είπε ο κ. Καλπακίδης και συνέχισε:
«Όπως είπατε πολύ σωστά, ο φόρος πολυτελείας εφαρμόστηκε την εποχή των μνημονίων, το 2010 με το Νόμο 3833, που είχε ψηφιστεί το Μάρτιο του 2010, για αντικείμενα αξίας άνω των 1000€. Τότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα 1000 ευρώ ήταν για πιο βαριά κοσμήματα, καθώς η τιμή του χρυσού ήταν γύρω στις 25.000 το κιλό. Σήμερα έχει 132.000€, σε 14 καράτια, δηλαδή, ένα κόσμημα κατασκευασμένο από ένα κράμα 14 καρατιών χρυσού, της τάξεως των 2γρμ βάρους, τα κοσμήματα δεν πωλούνται φυσικά με το γραμμάριο, την τέχνη δεν μπορείς να τη βάλεις στο ζύγι.
Μόνο την πρώτη ύλη αν κανείς πάρει, έχεις πιάσει τα 700 ευρώ, με το καλημέρα. Και μιλάμε για απλά κοσμηματάκια. Για ένα ματόχαντρο, για ένα σταυρουδάκι. Για ένα ζευγάρι βέρες. Και ρωτάω, και ρητορικό είναι το ερώτημα, ένα ζευγάρι βέρες για να παντρευτεί ένα ζευγάρι νέων, είναι είδος πολυτελείας; Ένας σταυρός για να τον πάρει ένας νονός να βάλλει ένα παιδάκι στο μαντρί του Θεού, είναι είδος πολυτελείας; Ένα Κωσταντινάτο αποτελεί είδος πολυτέλειας; Φυσικά και δεν αποτελεί. Και όπως σας είπα και προηγουμένως, αν ανατρέξουμε στην ιστορία μας, θα δούμε ότι τα κοσμήματα, ήταν συνυφασμένα με όλες τις εκφάνσεις της Ελληνικής κοινωνίας, σε όλες τις ιστορικές μας περιόδους.
Αυτό δείχνει ότι δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται ως είδη πολυτελείας πράγματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα μας και επίσης θα πω ότι επιβαρύνονται τα κοσμήματα με φόρο πολυτελείας, αυτόν τον δυσβάσταχτο φόρο και επιβαρύνουν και τους τουρίστες.»
Στη συνέχεια ο κ. Καλπακίδης, ανέφερε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προστιθέμενης αξίας με το φόρο πολυτελείας 10% στην αγορά ενός κοσμήματος και πως αυτό με την επιπλέον επιβάρυνση του 24% Φ.Π.Α. «Ένα κόσμημα που παράγεται και κοστίζει στην παραγωγή του 1000€, όταν θα το δώσει στο κατάστημα λιανικής πώλησης ο παραγωγός, θα βάλει στο τιμολόγιο 10% φόρο πολυτελείας. Δηλαδή, το 1.000€ θα γίνει 1.100€+ 24% Φ.Π.Α. Και αυτός που στην τελική το πληρώνει όλο αυτό είναι ο καταναλωτής.»
Στο κόσμημα όμως στηρίζεται και ο τουρισμός. «Το τουριστικό κομμάτι μας λέει, ότι έρχονται πληροφορίες και είναι αληθείς αυτές, από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Χίο, Μυτιλήνη, Ρόδο, και μας λένε ότι έρχονται οι τουρίστες εδώ το καλοκαίρι, διανυκτερεύουν στα νησιά μας, παίρνουν τα ημερόπλοια, που κάνουν εκδρομές στα Παράλια της Μικράς Ασίας, τους διαφημίζουν και τους προτρέπουν να πάρουν κοσμήματα από εκεί διότι δεν έχουν φόρους πολυτελείας, και αυτό αληθεύει, δεν έχουν φόρους, και προτιμούν οι ξένοι τουρίστες, οι οποίοι ενδεχομένως είναι και ανενημέρωτοι ως προς την ποιότητα και ως προς τον τρόπο κατασκευής του κοσμήματος, γιατί τα Ελληνικά κοσμήματα ξεχωρίζουν και για την ποιότητα αλλά και για τα σχέδια, και αυτό δεν είναι φιλαρέσκεια, είναι γεγονός στα Ελληνικά κοσμήματα.
Και έτσι περνούν απέναντι, ψωνίζουν από εκεί τα κοσμήματα, τα οποία να σημειώσουμε ότι είναι προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, που θα έπρεπε να μείνουν τα χρήματα των τουριστών εδώ στην Ελλάδα, και δυστυχώς αυτά τα καρπώνονται οι γείτονές μας. Αντιλαμβάνεστε τον ανταγωνισμό και ότι πρόκειται για αντιεθνικό φόρο.
Σημαντικό όμως είναι να δούμε τι γίνεται και με τις εισαγωγές κοσμημάτων στην Ελλάδα, από Χώρες του εξωτερικού. Για την αγορά ενός ρολογιού επώνυμου οίκου, η εισαγωγή γίνεται χωρίς ο εισαγωγέας να πληρώσει φόρο πολυτελείας, τον οποίο όμως προσθέτει δραστηριοποιούμενος στην Ελλάδα, στην πώληση του προϊόντος στην Χώρα μας.
«Σε ένα ρολόι επώνυμο μεν, χωρίς πολύτιμα μέταλλά που μπορεί να στοιχίζει και 15.000€ και 20.000 ευρώ, δεν πληρώνουμε φόρο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι ο φόρος πολυτελείας μπαίνει σε αντικείμενα που έχουν πολύτιμα μέταλλα όπως ο χρυσός, ο άργυρος (ασήμι), πλατίνα και παλάδι ή είναι επιχρυσωμένα. Αλλά όπως είπατε, ένα αντικείμενο είτε ρολόι είτε κόσμημα, το οποίο είναι μίας φίρμας και μπορεί να στοιχίζει και 4.000€. Εκεί δε μπαίνει φόρος πολυτελείας.
Αλλά ξέρετε κα Ντίνη, με αυτή τη λογική αν πάμε, όλοι μας στη ζωή μας και γύρω μας, και ένα καλό γραφείο που έχουμε θεωρείται πολυτέλεια. Το Ελληνικό κόσμημα είναι Πρεσβευτής της Ελληνικής Κουλτούρας και του Ελληνικού Πολιτισμού.»
Μετά και τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν είναι μόνο ο πρόσθετος φόρος πολυτελείας που επιβαρύνει τον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας και του ρολογιού, είναι και το γεγονός ότι το κόσμημα δεν προστατεύτηκε μέχρι και σήμερα ούτε ως στοιχείο πολιτισμού. Παράλληλα δεν «θωρακίστηκαν» ούτε τα εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας. Σχετικά με την τύχη των τεχνιτών του κοσμήματος ο κ. Καλπίδης είπε:
«Ακόμα περνάμε περιόδους κρίσεων. Δεν έχει περάσει η κρίση ακόμα, από το 2010. Είχαμε τη δημοσιονομική κρίση, την υγειονομική κρίση, έχουμε την ενεργειακή κρίση τώρα. Δηλαδή, έχουμε τώρα εδώ και 15 χρόνια, συνεχώς έχουμε θέματα λειτουργίας των επιχειρήσεων. Μην ξεχνάμε ότι οι επιχειρήσεις κοσμηματοποιίας δεν είναι τεράστιες επιχειρήσεις. Κατά κύριο λόγο είναι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
Και θα έλεγα και οικογενειακές. Δεν είναι μόνο ο φόρος πολυτελείας που δημιουργεί πρόβλημα. Είναι το ενεργειακό κόστος, είναι η αύξηση της πρώτης ύλης όπως είπατε, ασφαλιστικές εισφορές κ.α. Ο χρυσός έχει φτάσει 131.000€ το κιλό όταν πριν από 4 χρόνια, το 2022 είχε 48.000€. Όλα αυτά δυσκολεύουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων παρόλα αυτά οι συνάδελφοι επιστρατεύοντας τη σοφία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε στις σημερινές δύσκολες καταστάσεις.
Στα αιτήματα μας για βοήθεια που θέλουμε από το Κράτος είναι η κατάργησή αυτού του φόρου πολυτελείας που δεν αποδίδει και τίποτα. Και αυτό έχει αποδειχθεί και από ειδική μελέτη που έχουμε αναθέσει και έχει εκπονήσει το Ινστιτούτο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, την έχουμε στείλει στα αρμόδια όργανα, αποδεδειγμένα λέει ότι θα πρέπει να καταργηθεί αυτός ο φόρος. Ο ίδιος φόρος ίσχυε και για τα γουναρικά και καταργήθηκε πριν λίγα χρόνια.»
Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο πλευρό της ΠΟΒΑΚΩ για την κατάργηση του φόρου πολυτελείας συντάσσονται εκτός από τη ΓΣΕΒΕΕ, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο της Θεσσαλονίκης που έχω την τιμή και το προνόμιο του Α’ Αντιπροέδρου.
Αλλά και πολλά άλλα Επιμελητήρια και της Δωδεκανήσου και ειδικά των περιοχών που έχουν τουριστικό ενδιαφέρον, έχουν υποβάλλει και υπομνήματα, και η Ομοσπονδία, έχουμε ενοχλήσει για να καταργηθεί αυτός ο φόρος.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Υπουργός Οικονομικών ο κ. Πιερρακάκης τιμήθηκε στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης το 2025, όπου επίσης του ζητήθηκε να δει το θέμα της κατάργησης του συγκεκριμένου φόρου.
«Εμείς σαν Ομοσπονδία πάντοτε σε όλες μας τις εκφάνσεις, σε όλες μας τις εκδηλώσεις πάντοτε τονίζουμε την κατάργηση του φόρου πολυτελείας. Είναι ένα μνημονιακό κατάλοιπο που θα πρέπει να φύγει από την αγορά. Δημιουργεί προβλήματα και στις εξαγωγές λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού» είπε ο Πρόεδρος επισημαίνοντας και το θεσμικό ρόλο των Επιμελητηρίων που είναι να σύμβουλοι του Κράτους και συμβουλεύουν προς την κατάργηση του φόρου πολυτελείας σε κόσμημα και ρολόι.
Τέλος, ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στη διατήρηση της παράδοσης της κοσμηματοποιίας και πως αυτή μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο ανάπτυξης, εφόσον γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες για την προστασία και την προώθηση του κλάδου.
«Θα πρέπει να γνωρίζει επίσης ο κόσμος ότι από πέρυσι η Γιαννιώτικη Αργυροχοΐα, έχει ενταχθεί στο ευρετήριο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Και ο μήνας Μάιος έχει ανακηρυχθεί ως μήνας της Γιαννιώτικης Αργυροχοΐας. Άρα βλέπουμε ότι η αργυροτεχνία και η αργυροχρυσοχοΐα γενικότερα, είναι ένα πεδίο λαμπρό για τη Χώρα μας. Κατά τόπους έχουμε τεχνοτροπίες έχουμε το Ροδιακό κόσμημα, το Λεσβιακό κόσμημα, το Γιαννιώτικο κόσμημα.
Στην Ελλάδα, έχουμε αστείρευτες πηγές έμπνευσης. Έχουμε εξαιρετικά χέρια, τεχνίτες, που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους ξένους. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Μας αντιγράφουν και μας μιμούνται. Αυτό το προϊόν με υψηλή προστιθέμενη αξία θα πρέπει να το προστατέψουμε.
Να πω απευθυνόμενος σε όλους τους ακροατές και στον κόσμο ότι για τις αγορές του που σχετίζονται με τα κοσμήματα, να επιλέγουν κοσμήματα Ελλήνων δημιουργών, κατασκευαστών και σχεδιαστών, και επίσης να επιλέγουν τα καταστήματα που είναι μέλη στους κατά τόπους συλλόγους, μέλη της Ομοσπονδίας μας.
Εμείς σαν Ομοσπονδία κάνουμε ότι μπορούμε για να προωθήσουμε το Ελληνικό κόσμημα και μιας και αναφερθήκατε στα Νησιά, έχουμε δημιουργήσει δύο ταινίες μικρού μήκους, μπορεί κάποιος να μπει στη σελίδα της ΠΟΒΑΚΩ και να τα δει. Έχουν παιχτεί και στο Ελευθέριος Βενιζέλος και στα καράβια που πηγαίνουν στα νησιά έτσι ώστε να βλέπει ο τουρίστας το Ελληνικό κόσμημα και να το επιλέγει.»
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ο άνθρωπος της τοπικής αυτοδιοίκησης που ανέδειξε από την πρώτη μέρα το πρόβλημα με το καλώδιο υψηλής τάσης 400 kV στο Μυτικα και τάχτηκε στο πλευρό των κατοίκων στους αγώνες για να σταματήσει η όλη διαδικασία του έργου που έθετε σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, είναι αναμφίβολα ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Χαλκιδέων, Γιώργος Σπύρου.
Γυρίζοντας το χρόνο πίσω, λίγες μέρες μετά τις εκλογές παραβρέθηκε και στρίμωξε και με τις νομικές του γνώσεις τους εκπροσώπους της εταιρίας επιμένοντας ότι το καλώδιο θα πρέπει να τοποθετηθεί παραποτάμια όπως ήταν πριν την κακοκαιρία που έπληξε το Λήλαντα ποταμό.
Τότε η Δημοτική αρχή θα έλεγε κανείς ότι ήταν απλός παρατηρητής, η οποία και αυτή στη συνέχεια έγινε συνοδοιπόρος ακολουθώντας την γραμμή που χάραξε ο κ. Σπύρου στο πλευρό των κατοίκων. Ακολούθησε και η Περιφέρεια Στερεάς.
Με τους κατοίκους για τα αυτονόητα και έχοντα μελέτες σχετικά με τον κίνδυνο που εγκυμονεί για μικρούς και μεγάλους η τοποθέτηση του καλωδίου στους δρόμους εντός του οικισμού στο Μύτικα και μάλιστα δίπλα από το σχολείο, να καταφεύγουν στα δικαστήρια, κάνοντας ασφαλιστικά μέτρα για να σταματήσει το έργο, εναντίον της εταιρίας, με ενέργειες του δήμου και της Περιφέρειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρία έχει την δυνατότητα να περάσει το καλώδιο δίπλα στο ποτάμι που μάλιστα έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και τα αντιπλημμυρικά έργα.
Ο Γιώργος Σπύρου βρέθηκε στα δικαστήρια την ημέρα κατάθεσης των ασφαλιστικών μέτρων δίπλα στους κατοίκους και τους συλλόγους. Σε συνέντευξη του την Πέμπτη 16 Απριλίου στη δημοσιογράφο Εφη Ντίνη, στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, δήλωσε σχετικά:
«Πράγματι βρεθήκαμε κοντά στους κατοίκους του Μυτικα από την πρώτη στιγμή, σαν παράταξη. Εντοπίσαμε τις αδυναμίες που είχε η προσέγγιση που έκανε η εταιρία, σε σχέση με το καλώδιο. Γιατί σα βασικό ισχυρισμό και τότε και τώρα ακόμα και το δικαστήριο, εκείνο το οποίο προέβαλε, ήταν ότι ήταν επισφαλής η όδευση παραποτάμια, κατά μήκος του Λήλαντα δηλαδή και στη συνέχεια από την κεντρική οδό που συνδέει το Βασιλικό με τη Χαλκίδα.
Ό,τι ήταν επισφαλής, γιατί είχαν προηγηθεί οι φυσικές καταστροφές με την υπερχείλιση του ποταμού, που έθεσε σε κίνδυνο το υφιστάμενο καλώδιο. Γιατί υπήρχε καλώδιο μεταφοράς του ρεύματος παρόμοιο με αυτό που θέλουν να εγκαταστήσουν τώρα και ότι θα κινδύνευε το έργο αν γινόταν και αυτό παραποτάμια.
Βέβαια, είχε μεσολαβήσει και πλέον είναι ξεκάθαρο, η οχύρωση του Λήλαντα ποταμού. Είναι βέβαιο ότι και η προηγούμενη καταστροφή, η οποία είχε χρόνο επανάληψης 500 χρόνια. Μια τελείως ιδιαίτερη κατάσταση, αυτό που συνέβη με αυτή την φυσική καταστροφή, πάρα ταύτα ενισχύθηκε και η οχύρωση του ποταμού, οπότε, καταλαβαίνει κανείς ότι ο κίνδυνος αυτός δεν υφίστατο στην πράξη, απλώς ήταν ένα πρόσχημα.
Γιατί υπήρξε αυτό το πρόσχημα; Είναι προφανές, ότι η καινούργια όδευση που επελέγη ήταν συντομότερη από πλευράς αποστάσεων κατά 25%. Που δημιουργούσε ανάλογη μείωση του κόστους εγκατάστασης του καλωδίου. Μιλάμε για μία φθηνότερη λύση κατά 2εκ ευρώ με 3εκ ευρώ. Που όμως, διακινδυνεύει για να μην πω επιβαρύνει την υγεία του πληθυσμού εκεί και κυρίως των παιδιών καθώς περνάει έξω από το δημοτικό σχολείο, πολύ κοντά σε κατοικίες, και αυτό είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Άρα προστάχτηκε το θέμα του κόστους, σε σχέση με το θέμα της ασφάλειας και της υγείας του πληθυσμού.
Αυτό το εντοπίσαμε από την αρχή, αντικρούσαμε τις δικαιολογίες που προέβαλε η εταιρία και ήμασταν από την αρχή δίπλα στους κατοίκους, στις κινητοποιήσεις, τις δράσεις.
Τώρα, επαναλαμβάνονται τα ίδια στα δικαστήρια. Ο,τι υπάρχει κίνδυνος αν ετοποθετέιτο το καλώδιο αυτό κατά μήκος του Λήλαντα, όπως το υφιστάμενο σήμερα καλώδιο αλλά δεν νομίζω ότι αυτή η αιτίαση δε μπορεί να γίνει αποδεκτή από κανένα δικαστήριο.
Εκείνο το οποίο όμως βάζουμε εμείς είναι ότι με δεδομένο ότι στη μετοχική σύνθεση της εταιρίας συμμετέχει το Ελληνικό Δημόσιο, έχει το κύριο ποσοστό, για το λόγο αυτό βάζουμε το θέμα ότι κυρίως είναι πολιτικό και μπορεί να επιλυθεί με απόφαση Κυβερνητική.
Δε γίνεται να κινητοποιείται όλος αυτός ο κόσμος. Να είναι σύσσωμος απέναντι σε αυτή την εκδοχή και ο δήμος Χαλκιδέων και η Περιφέρεια και αυτό έχει εκφραστεί πλέον με τον πιο καθαρό τρόπο. Και αυτό φάνηκε και χτες στα δικαστήρια με την παρουσία όλων.
Και η Κυβέρνηση να το παραβλέπει αυτό, και να προχωράει σε κάποιες επιλογές οι οποίες είναι τόσο πολύ αντίθετες πρώτα πρώτα με τη βούληση του τοπικού πληθυσμού. Το θέμα έχει πάρει τόσο μεγάλη διάσταση και επομένως και της δημοτικής αρχής και της Περιφέρειας είναι να μπορέσουν να μεταπείσουν την Κυβέρνηςση, σε σχέση με μία επιλογή η οποία δημιουργεί πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα και φυσικά διακινδυνεύει μεγάλη βλάβη για την υγεία των κατοίκων εκεί. Η απαίτηση μας είναι να λυθεί πολιτικά.»
Μετά την εκδίκαση της υπόθεσης, η Πρόεδρος επιφυλάχτηκε για να εκδώσει απόφαση μέχρι την Παρασκευή ή τη Δευτέρα. Και αφορά απόφαση για μια προσωρινή διαταγή.
«Είναι η αρχή ενός δικαστικού αγώνα, που το επόμενο στάδιο θα είναι τα ασφαλιστικά μέτρα, και το απώτερο στάδιο η συζήτηση της τακτικής αγωγής η οποία αφορά το δικαίωμα επι της ιδίας προσωπικότητας, δηλαδή, το δικαίωμα που έχει ο κάθε πολίτης να απολαμβάνει ένα φυσικό περιβάλλον, το οποίο ήταν σε σταθερή κατάσταση και να μην προσβάλει αγαθά έννομα όπως είναι η υγεία, η ασφάλεια κ.α» είπε ο κ. Σπύρου.
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου αν μετά από μία δικαστική απόφαση θα «συμμορφωθεί» η εταιρία, ο κ. Σπύρου απάντησε πως η συμμόρφωση είναι υποχρεωτική. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι υπάρχει ένα στάδιο με νέους δικαστικούς αγώνες. Επισημαίνοντας τέλος, ότι το θέμα αυτό πρέπει να λυθεί άμεσα εξωδικαστικά για να μη σέρνεται στα δικαστήρια για τα επόμενα χρόνια, που σημαίνει και μεγάλες καθυστερήσεις για το έργο. Να λυθεί με ένα τρόπο και προς όφελος του έργου και προς όφελος των κατοίκων.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Σε αγώνα δρόμου επιδείρεται ο πρώην συνεργάτης πολιτικών της Ν.Δ με καταγωγή από την Εύβοια, Δημήτρης Διαμαντόπουλος, εδώ και λίγο καιρό, «οργώνοντας» το Νομό της Εύβοιας με σκοπό προφανώς να αποδείξει στο επιτελείο της Ν.Δ ότι αξίζει να κατακτήσει σε πρώτη φάση μία θέση στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ στο Νομό.
Κάνοντας τραπέζια σε φίλους και γνωστούς που έχει εξυπηρετήσει από τη «θέση ισχύος» που είχε όλα αυτά τα χρόνια ευρισκόμενος στο πλευρό των πολιτικών προσώπων ως έμμισθος συνεργάτης, με αποκορύφωμα τη σχέση του με τον κ. Σκρέκα τελευταία, προσπαθεί να πείσει ότι μπορεί να τα καταφέρει.
Σε πρώτη φάση πάντως, οι όποιες συναντήσεις κάνει μεταξύ «τυρού και αχλαδιού» δεν αγγίζουν καν ούτε τους εν ενεργεία βουλευτές της Ν.Δ, καθώς όπως ισχυρίζονται στα πηγαδάκια το όνομα του Δημήτρη Διαμαντόπουλου αν έμπαινε, θα έμπαινε καθαρά για να συμπληρωθεί το ψηφοδέλτιο.
Και μπορεί ο αγώνας για την «κατάκτηση» θέσης στο ψηφοδέλτιο να είναι σφοδρός, καθώς συνήθως υπάρχει περιορισμένος αριθμός θέσεων, ωστόσο, ο Δημήτρης Διαμαντόπουλος προσπαθεί συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις και διοργανώνοντας συναντήσεις με ψηφοφόρους να κερδίσει υποστήριξη με στόχο την επίτευξη στήριξης που θα φτάσει σαν είδηση στο επιτελείο που αποφασίζει.
Αν και προς ώρας περνούν απαρατήρητες οι όποιες κινήσεις του, ο ίδιος προσπαθεί να τις προβάλει ως επίδειξη δύναμης, ο «αγώνας δρόμου» συνεχίζεται γιατί και αν ακόμα δεν μπει για να συμπληρώσει το ψηφοδέλτιο, σίγουρα θα προσπαθήσει να «κολλήσει» ως συνεργάτη υποψηφίου βουλευτή στο Νομό, όπως έκανε στο παρελθόν στο πλευρό του Σίμου Κεδίκογλου και του υποψηφίου Σπύρου Πνευματικού.
Το όραμα του αείμνηστου δημάρχου του Δήμου Διρφύων –Μεσσαπίων Γιώργου Ψαθά,αιμοδότης και ο ίδιος, πήρε σάρκα και οστά πριν από δέκα περίπου χρόνια όταν αποφάσισε με τη βοήθεια των συνεργατών του να συστήσει Τράπεζα Αίματος στο Δήμο, η οποία μάλιστα πήρε σάρκα και οστά πολύ σύντομα και απογειώθηκε τα τελευταία χρόνια, απαριθμώντας πάνω από 200 εθελοντές αιμοδότες, σώζοντας ανθρώπινες ζωές. Στηρίζοντας τον κόσμο και εκτός δήμου, αξίζει να σημειωθεί η προσφορά αίματος στην πυρκαγιά στο Μάτι, κ.α. Ο αείμνηστος Γιώργος Ψαθάς ήθελε και τα κατάφερε να «θωρακίσει» τους δημότες του εξασφαλίζοντας φιάλες αίματος για όποιον είχε ανάγκη.
Και δικαίως οι συνεργάτες του, ήθελαν εδώ και καιρό και ενώ βρισκόταν εν ζωή, να τιμήσουν τον πρώην δήμαρχο Διρφύων –Μεσσαπίων Γιώργο Ψαθά με αφορμή τη συμπλήρωση των 10 ετών από την Ίδρυση της Τράπεζας Αίματος του Δήμου, αλλά δυστυχώς οι εξελίξεις πρόλαβαν. Πριν από λίγους μήνες, ο Γιώργος Ψαθάς έφυγε από τη ζωή, έχοντας δώσει μία άνιση μάχη τον τελευταίο χρόνο με την επάρατη νόσο.
Η εκδήλωση για την μετονομασία της Τράπεζας Αίματος Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων, σε Τράπεζα Αίματος Δήμου Διρφύων Μεσσαπίων «Γεώργιος Ψαθάς», θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 19 Απριλίου στις 7:30 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου Ψαχνων, ως ελάχιστος φόρος τιμής, στη μνήμη ενός ανθρώπου που πίστεψε στον εθελοντισμό αλλά και ως εύσημα, στην τοπική κοινωνία που τον στήριξε εκτός από τους συνεργάτες του.
Για την εκδήλωση μίλησε στον ΕΥΡΙΠΟ 90fm, την Παρασκευή 16 Απριλίου και τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, ένα από τα πιο δυνατά μέλη της Επιτροπής της Τράπεζας Αιμοδοσίας, η Ηλιάνα Καραδόντα, επισημαίνοντας:
«Υπήρξαμε συνοδοιπόροι καθώς ήσουν η πρώτη που έστειλα δελτίο τύπου, με εντολή του δημάρχου Γιώργου Ψαθά. Υπήρξες κι εσύ δίπλα μας και μας βοήθησες σε πάρα πολλά πράγματα» δήλωσε η Ηλιάνα Καραδόντα και συνέχισε:
«Η Άντα Αφένδρα, ο κ. Γιαννούτσος και θα συμπληρώσω τον Γιώργο Μπακούτη, την Αλεξάνδρα Σπυροπούλου, τη Ρούλα Κατούνη και Ποπη Παϊραμίδη που ανήκουν στην Επιτροπή, και έχουν συμβάλει ουσιαστικά. Οι εθελοντές αιμοδότες αγγίζουν τους 200. Σε κάθε αιμοδοσία μπορεί να υπάρχουν κάποιες απώλειες λόγω ασθενειών, αλλά είναι στις πρώτες 2 θέσεις σε επίπεδο Στερεάς Ελλάδας.
Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες. Κι επειδή είμαι και υπεύθυνη τύπου, γράφω εγώ τα δελτία τύπου της αιμοδοσίας, ήσουν η πρώτη, που όταν ξεκινήσαμε, δεν θυμάμαι ακριβώς στη δεύτερη ή τρίτη αιμοδοσία, μου είπε ο Γιώργος ο Ψαθάς, Ηλιάνα θα παίρνεις και την Έφη Ντίνη τηλέφωνο, γιατί είσαι από τους ανθρώπους που είχε πολύ καλή σχέση ο αείμνηστος δήμαρχος, μαζί σου.»
Σε ότι αφορά στην τιμητική εκδήλωση, η Ηλιάνα Καραδόντα δήλωσε: «Η αλήθεια είναι ότι αυτή η εκδήλωση θα γινόταν, όταν ο Γιώργος ήταν εν ζωή. Απλά, επιδεινώθηκε ραγδαία η κατάσταση του, οπότε την αναβάλαμε με την ελπίδα ότι θα την κάνουμε μαζί του πάλι. Καθώς η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν πίστεψε ότι δε θα είναι παρών.
Η εκδήλωση είναι αλλαγή ονοματοδοσίας. Η Τράπεζα Αίματος Διρφύων-Μεσσαπίων θα μετονομαστεί σε Τράπεζα Αίματος Δήμου Διρφύων Μεσσαπίων Γεώργος Ψαθάς. Θα μιλήσουμε για την αιμοδοσία και τα 10 χρόνια. Θα τιμηθούν οι αιμοδότες και φυσικά η οικογένεια του Γιώργου Ψαθά, ο οποίος υπήρξε πρωτεργάτης σε όλο αυτό. Ο Γιώργος ήταν η ψυχή όλου αυτού.
Και θέλω να σημειώσω εδώ ότι η Τράπεζα μας με εντολή του δημάρχου Γιώργου Ψαθά ποτέ δεν αρνήθηκε αίμα σε κάποιον. Ακόμα και σε έκτακτες καταστάσεις, όπως στο Μάτι και σε άλλα πολύ σοβαρά γεγονότα έδωσε αίμα με δική του εντολή. Ήταν πάρα πολύ ευαισθητοποιημένος άνθρωπος. Ήταν αυτό που έλεγε ο κόσμος, ψυχάρα, δημαρχάρα.
Να επισημάνω ότι θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο που υπήρξα συνεργάτης και φίλη του. Η αλήθεια είναι ότι παρόλο που τσακωνόμαστε και πολύ αγαπιόμαστε και πολύ.»
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Του Κωνσταντινου Μαργαρίτη
Το βιβλίο είναι αναντικατάστατο ως πολιτιστικό αγαθό. Όσο και αν η πληροφόρησή μας, η ψυχαγωγία μας, κάθε είδους ενημέρωση, περνάει πλέον μέσα από το διαδίκτυο και τις πολιτικές της σύγχρονης τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης, το βιβλίο παραμένει μοναδικός σύντροφος.
Η ανακήρυξη του 2026 ως έτους Φιλαναγνωσίας, η ανάπτυξη του προγράμματος GreekLit και η δημιουργία νέων θεσμών αναδεικνύουν την κουλτούρα της κάθε χώρας.
Την τελευταία δεκαετία η βουλγαρική λογοτεχνία αποκτά όλο και μεγαλύτερη ορατότητα διεθνώς.
Εξέχουσες φωνές της σύγχρονης βουλγαρικής πεζογραφίας κερδίζουν παγκόσμια αναγνώριση ενώ εκδίδονται πολυάριθμες μεταφράσεις σε διάφορες γλώσσες.
Η βουλγαρική λογοτεχνία τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Booker του Georgi Gospodinov 2023) καθώς και για την επιλογή της Rene Karabash για τη βραχεία λίστα του ίδιου βραβείου (2026).
Το 2024, το 2025 και το 2026 δεκάδες μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές και διηγήματα εκδόθηκαν σε πολλές γλώσσες ανά τον κόσμο.
Είχα τη χαρά να συναντηθώ με τον Υφυπουργό Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας κ.Victor Stoyanov και να ανταλλάξουμε απόψεις για κοινές πολιτιστικές δράσεις των δυο χωρών.
Ο ίδιος παρακολουθεί απο κοντά τα πολιτιστικά δρώμενα της Ελλάδας και την εποχή που είχα την ευθύνη των Διεθνών Σχέσεων της “Eleusis 2023-European capital of culture”,είχαμε στενή και γόνιμη συνεργασία.
Αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε νέες, σύγχρονες δράσεις που θα ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις των δυο χωρών.
Η ElvalHalcor, σταθερή στη δέσμευσή της να προασπίζει συνθήκες συμπερίληψης και να βρίσκεται διαρκώς δίπλα στους νέους και την τοπική κοινωνία, ανακοινώνει με περηφάνια τη στήριξη της ομάδας «Κύδων Special Team». Με την πρωτοβουλία αυτή, υποστηρίζει έμπρακτα την προσπάθεια και το σημαντικό έργο ενός οργανισμού που έχει ως στόχο την κοινωνική ενσωμάτωση μέσω του αθλητισμού και την ομαλή ένταξη των παιδιών που βρίσκονται στο Φάσμα του Αυτισμού σε ένα οργανωμένο και υποστηρικτικό περιβάλλον.
Η «Κύδων Special Team» είναι μια ομάδα καλαθοσφαίρισης παιδιών και εφήβων από 8 έως 16 ετών που βρίσκονται στο Φάσμα του Αυτισμού Υψηλής Λειτουργικότητας, και συστάθηκε υπό την αιγίδα του Ερμή Σχηματαρίου, με διαχρονικό όραμα την προσφορά στην τοπική κοινωνία και τη συμπερίληψη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Το πρόγραμμα της «Κύδων Special Team», έχοντας ως βασικό αντικείμενο την εκμάθηση καλαθοσφαίρισης, επιδιώκει μέσω της συστηματικής προσπάθειας και της συλλογικής συνεργασίας να ενισχύσει δεξιότητες των παιδιών που βρίσκονται στο Φάσμα, όπως η αυτοπεποίθηση και η κοινωνικοποίηση, προάγοντας παράλληλα την χαρά της συμμετοχής. Για τα παιδιά της Κύδων, ο αθλητισμός αποτελεί ένα ουσιαστικό εργαλείο ανάπτυξης και συμπερίληψης, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός πλαισίου που ενδυναμώνει, ενώνει και δημιουργεί ίσες ευκαιρίες.
Σε πρόσφατη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 4 Απριλίου, στο κλειστό γήπεδο Κανήθου "ΤΑΣΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ", και με αφορμή την πρόσφατη Παγκόσμια ΗμέραΕυαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, ο κ. Νίκος Οικονόμου, ιδρυτής της Κύδων Special Team, δήλωσε: «Για εμένα, η ίδρυση της Κύδων Special Team αποτελεί έργο ζωής. Η τοπική κοινωνία έχει αγκαλιάσει την προσπάθεια, ενώ οι γονείς και τα παιδιά συμμετέχουν με χαρά και ενθουσιασμό. Την ίδια στιγμή, η ElvalHalcor στήριξε από την πρώτη στιγμή το εγχείρημα με ουσιαστικό και ολοκληρωμένο τρόπο, για το οποίο την ευχαριστώ προσωπικά. Οι άνθρωποί της στάθηκαν δίπλα μας από την αρχή, συμβάλλοντας καθοριστικά ώστε να γίνει πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής, όχι μόνο δικό μου, αλλά και αυτών των παιδιών. Η στήριξη της ElvalHalcor υπήρξε πραγματικά πολύτιμη για την υλοποίηση αυτού του οράματος.»
Η κα. Χρύσα Σαρρή, Ψυχολόγος ειδικής αγωγής της Κύδων Special Team, δήλωσε: «Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Μέρα για το Φάσμα του Αυτισμού. Ουσιαστικά, είναι μία μέρα ευαισθητοποίησης, οπότε η Κύδων είναι στην πρώτη γραμμή και είναι σε θέση να δώσει ένα μεγάλο μήνυμα: Ο αθλητισμός είναι για όλους.»
Ο κ. Κουφοπάνος, R&D Project Evaluation Director στην Elval, εκπροσωπώντας την ElvalHalcor, δήλωσε:«Στην ElvalHalcor πιστεύουμε βαθιά ότι ο αθλητισμός αποτελεί ένα ισχυρό μέσο ενδυνάμωσης, συμπερίληψης και προσωπικής ανάπτυξης για όλους. Θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική τη στήριξη πρωτοβουλιών που προάγουν την κοινωνική ένταξη και ενδυναμώνουν τις τοπικές κοινωνίες. Το έργο της ομάδας Κύδων Special Team για παιδιά στο Φάσμα του Αυτισμού αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς ο αθλητισμός μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα συμμετοχής, ανάπτυξης και κοινωνικοποίησης για όλα τα παιδιά. Με τη δράση αυτή, που καλύπτει τις περιφερειακές ενότητες Βοιωτίας και Εύβοιας, δημιουργείται ένα περιβάλλον αποδοχής και συνεργασίας, μέσα από τις αξίες του αθλητισμού και της άμιλλας.Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοικαι ευχόμαστε στην ομάδα Κύδων κάθε επιτυχία στη συνέχιση του σημαντικού έργου της.»
Για την ElvalHalcor οι ανάγκες κάθε παιδιού και κάθε κοινότητας στον τόπο που δραστηριοποιείται είναι ένα κάλεσμα για ενεργό συμμετοχή και υποστήριξη. Η ΕlvalHalcor με αίσθημα ευθύνης και ιδιαίτερη ευαισθησία θα συνεχίσει να στηρίζει πρωτοβουλίες που συμβάλλουν ουσιαστικά στη συμπερίληψη και στη βελτίωση της καθημερινότητας κοινωνικών ομάδων που έχουν ανάγκη.
Σχετικά με την ΕlvalHalcor
Η ElvalHalcor είναι μία από τις κορυφαίες παγκοσμίως εταιρίες παραγωγής προϊόντων και λύσεων αλουμινίου και χαλκού. Η Εταιρία διαθέτει πάνω από 85 χρόνια εμπειρίας και τεχνογνωσίας, ισχυρή παραγωγική βάση με 15 εργοστασιακές μονάδες και εμπορική παρουσία σε πάνω από 90 χώρες. Προσφέρει βιώσιμες λύσεις και προϊόντα σε δυναμικά αναπτυσσόμενες αγορές όπως οι συσκευασίες, οι μεταφορές, η δόμηση και κατασκευές, η θέρμανση, η ψύξη και ο κλιματισμός, η αμυντική βιομηχανία, τα data centers και οι ΑΠΕ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ