Την Τρίτη 16 Ιανουαρίου, ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε εφ όλης της ύλης συνέντευξη, στο eviakosmos.gr και στη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, για όλα όσα γίνονται προς όφελος της Ελλάδας, μέσα από το Κέντρο λήψης αποφάσεων, την Ε.Ε.

Αφορμή στάθηκε και η στάση της Επιτρόπου Κορίνα Κρέτσου, εκπροσωπώντας την Κομισιόν, τη Δευτέρα (15.1) το απόγευμα. Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς, στην Oλομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ενώπιον της Επιτρόπου Περιφερειακής Ανάπτυξης Κορίνας Κρέτσου, στο πλαίσιο συζήτησης με τίτλο «Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1839 όσον αφορά ειδικά μέτρα για την Ελλάδα».

Και ενώπιων των ευρωβουλευτών όλων των κομμάτων αλλά και των δημοσιογράφων που παρακολουθούσαν τη συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο, η κα Κρέτσου, έδωσε τα εύσημα στην Ελλάδα υποστηρίζοντας ό,τι χωρίς αυτά τα ειδικά μέτρα, η Ελλάδα θα ήταν σε ακόμη δυσκολότερη κατάσταση.

Επεσήμανε δε ό,τι τα ειδικά μέτρα για την Ελλάδα, είχαν σημαντικό αντίκτυπο που υπερβαίνει το ζήτημα της ρευστότητας. Ως αποτέλεσμα αυτών των μέτρων, η Ελλάδα ήταν το πρώτο κράτος μέλος που έφτασε σε πλήρη αξιοποίηση και απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων 2007-2013. Είναι από τα κράτη με τις καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με την υλοποίηση των προγραμμάτων 2014-2020.   

Ο κ. Παπαδημούλης, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ό,τι τυγχάνει του σεβασμού της πλειοψηφίας των ευρωβουλευτών που τον έφεραν το 2017, με 74% στη θέση του Αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, μιλάει στο eviakosmos.gr, για το θετικό πρόσημο που πέτυχε η Ελλάδα ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ε.Ε τα τελευταία χρόνια, το ρατσισμό που ο ίδιος βίωσε, την προσπάθεια που κάνει να κρατήσει τις ισορροπίες από μία θέση που δεν εκπροσωπεί μόνο το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά την Ελλάδα, τις «μάχες» που έδωσε και συνεχίζει να δίνει ο Ελληνικός λαός για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές δυσκολίες. Κλείνοντας με μία ευχάριστη είδηση που αν μη τι άλλο θα τονώσει την ψυχολογία του Έλληνα και αφορά την έξοδο της Χώρας μας από το μνημόνιο, τον Αύγουστο του 2018. Μιλάει όμως για όρους και προϋποθέσεις που θα κληθεί η Ελλάδα να τηρήσει για να μπορέσει στη συνέχεια να ανακάμψει.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ-Συνέντευξη στην Έφη Ντίνη

Αντιπρόεδρε σας ευχαριστούμε που για ακόμη μία φορά μας υποδέχεστε στο γραφείο σας στο Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο για μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη. Μετά από τις χθεσινές (15.1.18) δηλώσεις της Επιτρόπου που έδωσε εκτός από χρήματα και τα εύσημα στην Ελλάδα, πως διαμορφώνονται τα πράγματα για τη Χώρα μας;

Το τελευταίο διάστημα έρχονται αρκετές θετικές ειδήσεις για την Ελλάδα, αλλά δεν πρέπει να χάνουμε και την αίσθηση της πραγματικότητας. Γιατί όλα τα προηγούμενα 8 χρόνια, έχει συσσωρευθεί πάρα πολύς ανθρώπινος και κοινωνικός πόνος.

Τεράστια ύφεση, τεράστια ανεργία, εκατομμύρια Έλληνες τα βγάζουν δύσκολα πέρα, γι’ αυτό εμείς ποτέ, ακόμη και όταν έρχονται θετικές ειδήσεις, ή πετυχαίνουμε καλά πράγματα όπως έγινε με τη χθεσινή συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ό,τι ο στόχος μας είναι να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια, αυτή τη δουλειά για να φτάσουν αυτές οι θετικές ειδήσεις στο κάθε νοικοκυριό. Και αυτό, θέλει χρόνο, θέλει δουλειά, θέλει προσπάθεια. Είμαστε ακόμη στην αρχή.

Απλώς, τώρα όλα δείχνουν, κάθε μέρα που περνάει και πιο καθαρά, ό,τι αυτή η χρονιά είναι μία χρονιά που κάτι θα αλλάξει, όχι μόνο στους οικονομικούς δείκτες αλλά και στην ψυχολογία των ανθρώπων. Έχει αρχίσει σιγά-σιγά, παρά τις τεράστιες δυσκολίες που βιώνουν τα νοικοκυριά, να αυξάνεται κάπως μία ελπίδα, ό,τι θα τα καταφέρουμε.

Και από κει και πέρα το στοίχημα για την πατρίδα και υποχρέωση για όλους τους πολιτικούς, είναι να βγάλουμε τα διδάγματα από αυτή την περιπέτεια. Έτσι ώστε, ό,τι μας οδήγησε στη χρεοκοπία και στα μνημόνια, να μην το ξανακάνουμε, αλλά αντίθετα να χτίσουμε πάνω σε στέρεο έδαφος. Να μην ξανά έχουμε τέτοια εγκλήματα, τέτοια χρέη που μας ανάγκασαν να είμαστε με τη θηλιά στο λαιμό, υπό την επιτροπεία του κάθε Σόιμπλε, και να αντικαταστήσουμε τα μνημόνια με ένα ελληνικό σχέδιο για την ανάπτυξη του τόπου, γιατί έχουμε πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Αλλά, πρέπει να θεραπεύσουμε και πάρα πολλές παθογένειες. Πάρα πολλά ελαττώματα.

Χτες(15.1.18) όμως, επειδή παρακολουθήσατε τη συζήτηση, είδατε πόσο καλά λόγια ακούστηκαν από την Επίτροπο, και από τη μεγάλη πλειοψηφία των ευρωβουλευτών για την Ελλάδα. Αυτό δεν είναι γιατί μας αγάπησαν ξαφνικά. Είναι γιατί έχουμε κάνει τεράστιες προσπάθειες να βάλουμε κάποια πράγματα σε μία καλύτερη σειρά και φυσικά έχει κάνει τεράστιες θυσίες και ο ελληνικός λαός.

(Κορίνα Κρέτσα: «Με 20 δις ευρώ για την περίοδο 2014-2020, τα διαρθρωτικά ταμεία βοηθούν την Ελλάδα, να αναμορφώσει την οικονομία της, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της. Με προώθηση ενός νέου μοντέλου που βασίζεται στην επιχειρηματικότητα και την καινοτομία. Και μπορείτε να το δείτε αυτό, όπως είπα από την αρχή, σε όλους τους δείκτες που είναι στη διάθεσή σας» είπε σε δήλωσεις της η κα Κρέτσου και συνέχισε: «Είμαι πεπεισμένη ότι κατά την τρέχουσα προγραμματική περίοδο, τα επιτεύγματα της Ελλάδας θα είναι ακόμη περισσότερα. Ειδικότερα όσον αφορά τη συγκέντρωση πόρων σε παραγωγικούς τομείς καθώς και στις μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα. Με τη συνεχιζόμενη υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχω την ελπίδα ότι θα συνεχίσουμε να βοηθούμε την Ελλάδα να ευημερήσει. Είμαι πάρα πολύ περήφανη για όσα καταφέραμε να κάνουμε για τους Έλληνες πολίτες τα τελευταία χρόνια»)

Αυτό δείχνει μία συνοχή- συνεργασία από πλευράς ευρωβουλευτών σχεδόν όλων των παρατάξεων σε θέματα που διεκδικούνται μέσα από την Ε.Ε για τη Χώρα μας;

Εδώ, παρά τις διαφορές μας τις κομματικές, όλοι οι ευρωβουλευτές οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, πλην Χρυσής Αυγής, από την Κοινοβουλευτική Αριστερά μέχρι την Κοινοβουλευτική Δεξιά, έχουμε μια επικοινωνία μεταξύ μας. Και έχω και εγώ μία ιδιαίτερη ευθύνη ως Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, να καλλιεργώ και να ενθαρρύνω αυτό το κλίμα.

Νομίζω ό,τι το έχετε πετύχει σε αρκετά μεγάλο βαθμό…

Εγώ, στο Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου δεν εκπροσωπώ μόνο τον πολιτικό μου χώρο, εκπροσωπώ και τη Χώρα. Δεν είμαι ο μόνος από την Αριστερά, είμαι και ο μόνος από την Ελλάδα. Και οφείλω να έχω πάντα στο μυαλό μου αυτή την ανάγκη της διπλής εκπροσώπησης. Και τις ιδέες πολιτικών αρχών για την πατρίδα μου.

Και όλη η προσπάθεια φιλοδοξεί να βελτιώνουμε και τη θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη. Γιατί χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε την εικόνα που έχει καλλιεργηθεί απέναντι στην Ελλάδα. Που πολλές φορές στηρίζεται σε στερεότυπα που φτάνουν ακόμα και στο ρατσισμό απέναντί μου. Και είμαι περήφανος γιατί σε αυτά τα τρία χρόνια, κάτι έχει αλλάξει προς το καλύτερο.

Μετά από δύο χρόνια που επισκέπτομαι ξανά το Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο νομίζω ό,τι μπορούμε να πούμε ό,τι τα πράγματα είναι καλύτερα και υπάρχει θετικό κλίμα για την Ελλάδα. Εσείς πως το εισπράττετε όλο αυτό;

Είχα την ευκαιρία αυτό να το μετρήσω κιόλας, κα Ντίνη. Όταν εκλέχτηκα για πρώτη φορά Αντιπρόεδρος, στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν ο Ιούλιος του 2014, όταν είχαμε αναλάβει θητεία. Στην αρχή, στην πρώτη μέρα της θητείας μας. Τότε με ψήφισε ως Αντιπρόεδρο, το 43% των Ευρωβουλευτών. Τον Ιανουάριο του 2017, πριν ένα χρόνο ακριβώς, επανεκλέξαμε το Προεδρείο. Το 43%, έγινε 74%. Αυτό σημαίνει ό,τι με ψήφισαν σχεδόν διπλάσιοι απ’ ό,τι με ψήφισαν την πρώτη φορά.

Για να είμαστε όμως μετρημένοι, αυτό σε ένα βαθμό οφείλεται στη δική μου τη δουλειά και σε ένα βαθμό οφείλεται στο ό,τι ανέβηκε η μετοχή της Ελλάδας σε αυτό το διάστημα και θα ήταν άδικο όλο αυτό να το αποδώσω αυτό στη δική μου την προσωπική δουλειά στο Κοινοβούλιο.

Ένα μέρος είναι η δουλειά του προσώπου και ένα μέρος το τι εκπροσωπεί. Γιατί εδώ δε ζυγίζουμε όλοι το ίδιο. Άλλο ζυγίζει ένας Γερμανός της Μέρκελ και άλλο ένας Έλληνας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Έλληνας του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι 5-10 φορές πιο εργατικός, πιο συνεπής, πιο αποτελεσματικός για να φέρει το ίδιο αποτέλεσμα που φέρνει ο Γερμανός.

Πιστεύω είναι ένας συνδυασμός. Η ικανότητα κάποιων ανθρώπων σε συνάρτηση με …συμπληρώνουν το παζλ μιας επιτυχημένης παρουσίας. Θα ήθελα όμως να σταθούμε στη χθεσινή (15.1) αναφορά της Επιτρόπου για τα ειδικά μέτρα, την απορρόφηση των κονδυλίων….

Το 2015 η Ελλάδα βρισκόταν σε μία πολύ δύσκολη κατάσταση, μετά από 6 χρόνια μνημονίου και είχε μία λίστα με 181 μισοτελειωμένα έργα από το Γ’ Κοινοτικό Πακέτο που έπρεπε να έχουν τελειώσει το 2013. Και δεν είχε και λεφτά για να βάλει τη δική της εθνική συμμετοχή. Γιατί το ταμείο ήταν άδειο.

Αποφασίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο μετά από πρόταση της Κομισιόν, να αλλάξει κάτι υπερ της Ελλάδας και να πάμε από τη χρηματοδότηση του 95% στην 100% Κοινοτική Συγχρηματοδότηση.

Ψηφίσαμε έναν κανονισμό ο οποίος είπε ό,τι για να ξεφύγει η Ελλάδα από αυτή τη δυσκολία και να αρχίσει να δουλεύει η οικονομία, να τελειώσουν τα έργα, να δημιουργηθούν δουλειές να δώσουμε 100% Κοινοτική Συμμετοχή. Και το καινούργιο πακέτο που έχει ξεκινήσει 2014-2020 να διπλασιαστεί  η προκαταβολή για να αρχίσουν πιο εύκολα τα καινούργια έργα. Αυτό σήμερα περίπου 2 δις ευρώ. Χτες (15.1) ήρθε το Κοινοβούλιο να πει πιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της θετικής αλλαγής υπέρ της Ελλάδας. Ήρθε η αρμόδια Επίτροπος η κα Κρέτσου και μας έδωσε τα εύσημα, ό,τι αυτά τα λεφτά έπιασαν τόπο. Ό,τι 120 από αυτά τα 181 έργα έχουν ήδη τελειώσει. Ό,τι άλλα 14 ολοκληρώνονται γιατί στο μεταξύ έχουμε τώρα και τα χρήματα να βάλουμε το δικό μας μερτικό σε Εθνικούς πόρους και άλλα 25 περίπου έχουν μπει σαν έργα «γέφυρες» στο καινούργιο πρόγραμμα 2014-2020, το λεγόμενο ΕΣΠΑ.

Και αυξήθηκε η παραγωγικότητα, δημιουργήθηκαν κάποιες νέες θέσεις εργασίας, και το κυριότερο από όσα είπε η Κρέτσου χθες και σε όσα συνηγόρησε και η πλειοψηφία των Ευρωβουλευτών ήτανε ζωντανή συζήτηση, την παρακολουθήσατε, ήταν ό,τι η Ελλάδα, όχι απλώς τα πήγε καλά, αλλά θα τα πάει και ακόμα καλύτερα από δω και πέρα.

 Τώρα βέβαια, το βασικό είναι να ενισχύσουμε τη δική μας αυτοπεποίθηση, τη δική μας μεθοδικότητα, τη δική μας εργατικότητα. Θα σημειώσατε χτες, ό,τι υπήρξαν ελάχιστες φωνές που προσπάθησαν να το σκιάσουν λίγο αυτό. Δεν ξέρουμε τι έκανε η Ελλάδα, δεν έχουμε στοιχεία. Ήταν κάνα δυο Ευρωβουλευτές από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς, οι άλλοι Ευρωβουλευτές και από την ίδια τους την πολιτική ομάδα, δεν τους ακολούθησαν.

Διότι, χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει. Δηλαδή, όταν τα στοιχεία δείχνουν ό,τι πιάσανε τόπο όλα αυτά, σημαίνει ό,τι η αλλαγή που ψήφισε το Ευρωκοινοβούλιο, λειτούργησε θετικά. Και την ψήφισε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία τον Οκτώβριο του 2015, αυτή την πρόταση. Άρα ήταν μια καλή στιγμή. Αλλά ξαναλέω δεν πρέπει να επαναπαυθούμε ούτε μία στιγμή διότι έχουμε μαλλί να ξάνουμε. Απλώς κάθε θετικό αποτέλεσμα σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις την προσπάθεια.

Η είδηση που περιμένει ο Έλληνας από μέρα σε μέρα είναι πότε η Ελλάδα θα βγει από το μνημόνιο- από την σκληρή επιτήρηση. Έχουμε θετική έκβαση ως προς αυτή την κατεύθυνση τη χρονιά που διανύουμε; Υπάρχουν ελπίδες να βγούμε από το μνημόνιο και να ανακάμψει η οικονομία της Ελλάδας μέσα στο 2018;

Το 2018 θα είναι η χρονιά που θα βγούμε από το μνημόνιο. Τον Αύγουστο του 2018, θα βγούμε από το μνημόνιο. Αυτό από μόνο του είναι καλό, διότι αποκτούμε μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας. Βγάζουμε αυτή τη σφικτή θηλιά από το λαιμό μας. Σημαίνει αυτό ό,τι θα ξεσαλώσουμε; Ή ό,τι τελείωσε η κρίση; Όχι. Απλά θα έχουμε μία πιο ήπια εποπτεία, όπως έχουν όλα τα Κράτη-Μέλη της Ευρωζώνης.

Και ιδιαίτερα τα Κράτη –Μέλη που ήταν σε μνημόνιο και βγήκαν από αυτό. Υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί , οι κανονισμοί 472 , 473 που προβλέπουν τι γίνεται, όταν μία Χώρα βγει από το μνημόνιο. Ήδη με βάση αυτούς λειτουργούν η Κύπρος, η Ιρλανδία , η Πορτογαλία θα μπει και η Ελλάδα.

Γιατί το λέω αυτό…Διότι, θα ήταν λάθος να δώσουμε ένα σήμα για να καταλάβει ο πολίτης ό,τι βγαίνουμε από το μνημόνιο σημαίνει ό,τι αρχίζω και ξεσαλώνω σαν να μην είχα την εμπειρία του τι σημαίνει χρεοκοπία.

Ο στόχος μας είναι να βγούμε από το μνημόνιο για να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά στη Χώρα μας και στο λαό μας να ξανά υποστεί αυτή την περιπέτεια, αυτές τις οδύνες και αυτή την ταπεινότητα που οδήγησαν στα μνημόνια. Που σημαίνει ό,τι είναι δική μας ευθύνη, το ελληνικό πρόγραμμα ανάπτυξης που θα αντικαταστήσει τα μνημόνια για την περίοδο 2019-2023, να χτίσει την ανάπτυξη, τη μείωση της ανεργίας, όλες τις αλλαγές, πάνω σε υγιή δημόσια οικονομικά.  

Εγώ είμαι από ορεινά χωριά της Ηπείρου. Εμένα μου έλεγε ο παππούς μου θα απλώνεις τα πόδια σου μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμα. Άμα τα απλώνεις πάρα πάνω θα κρυώνεις… Που σημαίνει, πρώτα πρέπει να αποκτούμε το περίσσευμα και μετά να το μοιράζουμε.

Τα τελευταία δύο χρόνια, έχει μειωθεί αυτό το κοινωνικό μέρισμα διότι υπεραπόδωσε έναντι των στόχων της η ελληνική οικονομία από αυτή τη νοικοκυρεμένη διαχείριση. Δεν πρέπει να ξεφύγουμε. Αν αρχίσουμε να μοιράσουμε λεφτά που δεν υπάρχουν. Αν κοιτάμε πάλι το πελατειακό το ψηφοθηρικό, θα ξαναδημιουργηθούν ελλείματα και χρέη και θα ξαναπέσουμε στο ίδιο μαγκανοπήγαδο.

Η Ελλάδα έχει χρεωκοπήσει 7 φορές στην ιστορία της, ως σύγχρονο ελληνικό κράτος. Δεν πρέπει να υπάρξει 8^η. Και αυτό είναι ευθύνη και του πολίτη. Γιατί υπήρχε μια εποχή που ξοδεύαμε δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, δισεκατομμύρια για Ολυμπιάδες, δισεκατομμύρια για διορισμούς, δισεκατομμύρια από δω, δισεκατομμύρια από κει. Φτιάξαμε μια φούσκα. Ζούσαμε πάνω από αυτό που πραγματικά παρήγαμε σα Χώρα, έσκασε αυτό κάποια στιγμή και αλλοίμονο σε μας. Μην περιμένεις από τον ξένο δανειστή να νοιαστεί αυτός για σένα. Ο δανειστής, ακόμα και τώρα που μιλάμε, που λένε καλά λόγια για μας, ποια είναι η προτεραιότητα τους; Να σιγουρέψουν ό,τι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Η προτεραιότητα και η έγνοια για την ανάπτυξη, του να παράγουμε καλύτερα προϊόντα στην Ελλάδα, του να έχουμε πιο αναπτυγμένη τεχνολογία, καλύτερη παιδεία, καλύτερη υγεία, καλύτερη διοίκηση, καλύτερη δικαιοσύνη, αυτά πρέπει να είναι δική μας έγνοια.

Και τώρα που θα βγάλουμε αυτή τη θηλιά, το νοικοκυριό πρέπει να το κάνουμε εμείς. Και αν θέλετε, θα έχουμε λιγότερη εποπτεία, από τους απ΄ έξω όσο πιο νοικοκύρηδες για το πως κουμαντάρουμε τη Χώρα μας αποδεικνυόμαστε εμείς.

Όταν για πρώτη φορά ο Τσίπρας είπε δίνω μέρισμα κοινωνικό στους συνταξιούχους, θυμάστε τι είχε γίνει, χαμός. Είχε βγει ο Σόιμπλε έλεγε για ασωτία, ο Μητσοτάκης από κει που στην αρχή έλεγε θα το ψηφίσω μετά το γύρισε στην αποχή διότι άμα βήχει ο Σόιμπλε, κρυολογεί ο Κυριάκος. Τώρα, την επόμενη φορά, φέτος, δόθηκαν παραπάνω. Ακούσατε κιχ; Δεν ακούστηκε τίποτα.

Διότι ήτανε διαπιστωμένο πια ό,τι είναι από το περίσσευμα, από την υπεραπόδωση και είχαμε στείλει τα χαρτιά και είπαμε πλεόνασμα 1,75% , είναι πάνω από 3,5%. Άρα μας περισσεύει κάτι. Αντί να  το δώσουμε πίσω στους δανειστές σαν παραπάνω, θα το δώσουμε σε αυτόν που το έχει παραπάνω ανάγκη. Και είναι τα πιο φτωχά νοικοκυριά. Και αυτό, επειδή ο φτωχός έχει ανάγκες να καλύψει. Αυτό που πήρε μικρομεσαίο νοικοκυριό έγινε τζίρος και για το μικρομεσαίο καταστηματάρχη και για τη μικρομεσαία επιχείρηση. Διότι κάλυψε κάποιες ανάγκες και δούλεψε και η αγορά κ.α.

Από κει και πέρα, χρειάζεται να αναπτυχθεί η οικονομία και αυτό σημαίνει, περισσότερες επενδύσεις, περισσότερες δουλειές. Και όσο μειώνεται η ανεργία, θα αρχίσουν να αυξάνονται σιγά-σιγά και οι αποδοχές αυτών που δουλεύουν. Γιατί στην Ελλάδα, έχουν πέσει πολύ και οι αποδοχές όσων δουλεύουν. Αλλά ο μόνος τρόπος για να αρχίσει και αυτό να βελτιώνεται, είναι να συνεχίσει η πορεία προς τα πάνω. Το 2018 και το 2019 οι προβλέψεις λένε ό,τι η οικονομία θα αναπτυχθεί ισχυρότερα από ό,τι το 2017. Ο τελευταίος χρόνος, ήταν ο πρώτος χρόνος εδώ και 10 χρόνια έχουμε για 4 συνεχόμενα τρίμηνα μία ανάπτυξη της οικονομίας. Δεν είναι σπουδαία, αλλά είναι κάτι που κυρίως άλλαξε τη φορά των πραγμάτων και κυρίως σιγά-σιγά κα Ντίνη, αρχίζει να αλλάζει η ψυχολογία.

Τι υπογραμμίζω εγώ; Δεν έχει φτάσει αυτό στο νοικοκυριό. Χρειάζεται επομένως, πρώτα από τους κυβερνώντες, εμάς, σεμνότητα. Δεν είναι για πανηγυρισμούς όταν έχεις κόσμο που υποφέρει. Χρειάζεται παραπάνω δουλειά. Αν πετυχαίνεις ένα βήμα, είναι σαν ένα σκαλοπάτι να ανέβεις πάρα πάνω γιατί ο πολίτης θέλει αποτέλεσμα. Ο χρόνος θα φέρει αυτό το αποτέλεσμα σιγά-σιγά από τους οικονομικούς δείκτες, στο νοικοκυριό.

Κύριε Παπαδημούλη είναι όλα πάρα πολύ ωραία και έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα κάτι φαίνεται να γίνεται από εδώ, γενικότερα στην οικονομία. Όμως, γι’ αυτόν που βιώνει καθημερινά μέσα στο νοικοκυριό τη φορολογία, την ανεργία, συσσωρευμένες υποχρεώσεις που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει τα πράγματα ίσως είναι διαφορετικά. Υπάρχουν μέτρα προστασίας για εκείνους που καθημερινά κινδυνεύουν να χάσουν τις περιουσίες τους; Ακούτε τι γίνεται καθημερινά με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς;

Καταρχήν για την ανεργία. Η ανεργία έχει μειωθεί από το 27% στο 20%.Αυτό είναι μία σημαντική μείωση. Αλλά παραμένει υψηλή και το 20% είναι πάρα πολύ. Είναι κάτι λιγότερο από 1 εκ. άνθρωποι. Πράγμα που σημαίνει ό,τι πρέπει να επιταχύνουμε τις προσπάθειες για τη μείωση της ανεργίας. Και αυτό είναι η πρώτη προτεραιότητα. Αυτό τι σημαίνει; Ταχύτερη ανάπτυξη, ισχυρότερες επενδύσεις. Ό,τι υπηρετεί αυτό το στόχο πρέπει να έχει προτεραιότητα.

Δεύτερο θέμα: Υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Εκεί υπάρχει συσσωρευμένο πρόβλημα. Υπάρχει μία νομοθεσία, ο λεγόμενος Νόμος Κατσέλη, όπως βελτιώθηκε από το Νόμο Σταθάκη, που τα φτωχά νοικοκυριά τα προστατεύει και τους δίνει τη δυνατότητα για χρέη είτε στεγαστικά είτε προς το δημόσιο, να κάνουν χρήση αυτού του Νόμου και να προσφύγουν στην προστασία αυτού του Νόμου. Και αυτός ο Νόμος συνεχίζει να ισχύει και μέχρι τις 31/12/2018, έχει ο καθένας τη δυνατότητα να προσφύγει, να μπει στην «ομπρέλα» αυτής της προστασίας και να είναι υπό αυτή την προστασία με βάση ό,τι αποφασίσει το δικαστήριο. Και συνήθως επεκτείνεται και μετά το 2018 η προστασία. Τι υπάρχει όμως εδώ; Υπάρχει και ο μπαταξής. Ο κακοπληρωτής. Αυτός που έχει και δεν πληρώνει. Και ο οποίος κρύβεται πίσω από την ανάγκη προστασίας του φτωχού και χώνεται και αυτός. Δηλαδή, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν λεφτά στις τράπεζες, ακίνητα και έχουν σταματήσει να πληρώνουν τη δόση τους για το ακριβό ακίνητο, τη βίλα κτλ.

Πρέπει να ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι και αυτό τώρα επιχειρείται. Διότι αν υποχρεωθεί ο κακοπληρωτής να πληρώσει, τότε δε θα βρεθεί στην ανάγκη ο φορολογούμενος που δεν έχει πάρει ποτέ δάνειο να πληρώσει από την τσέπη του τα «κερατιάτικα» του κακοπληρωτή. 

Τρεις φορές ανακεφαλαιοποιηση των Τραπεζών στην Ελλάδα, ξέρετε τι σημαίνει; Ό,τι όλοι οι φορολογούμενοι, ακόμη και αν δεν έχουν πάρει ένα ευρώ δάνειο από την τράπεζα, πλήρωσαν για να καλύψουν τα φέσια αυτού που έχει και δεν πληρώνει. Άρα από τη μία χρειάζεται προστασία αυτών που δεν πληρώνουν γιατί δε μπορούν να πληρώσουν και από την άλλη, να επιταχυνθεί η διαδικασία να κληθούν.

Ξέρετε τι λένε τα επίσημα στοιχεία; Ό,τι με το που ανακοινώθηκε ό,τι θα αρχίσουν γι αυτούς τους κακοπληρωτές οι πλειστηριασμοί, τρεις στους πέντε από αυτούς, πάνε και κάνουν ρύθμιση. Αυτό σημαίνει ό,τι έχουν λεφτά. Και σου λέει εις υγείαν των κορόιδων. Αυτό πρέπει να κάνουμε και φυσικά να αλλάξουν κριτήρια και οι τράπεζες. Να μαζέψουν λεφτά από αυτούς που έχουν και δεν πληρώνουν υπό την πίεση ό,τι θα του βγάλουν στο σφυρί τη βίλα. Για να μπορέσουν στη συνέχεια να δώσουν δάνεια στο νέο ζευγάρι που θέλει να πάρει ένα σπίτι, στον επιχειρηματία που θέλει να στηρίξει την επιχείρηση του.

Οι τράπεζες στην Ελλάδα έχουν πάψει να λειτουργούν ως τράπεζες που δίνουν δανεικά. Αλλά για να δώσουν δανεικά πρέπει από κάπου να βρουν λεφτά, να ρίξουν τα λεγόμενα κόκκινα δάνεια. Αυτό είναι το ένα. Και το δεύτερο είναι να μην ξανακάνουν αυτό που έκαναν μερικά χρόνια πριν.  Όπου μας πίεζαν να πάρουμε δάνειο. Και που στο τέλος, αυτά τα πλήρωσε ο φορολογούμενος πολίτης, και ενδεχομένως αυτός ο οποίος δε χρωστάει τίποτα ούτε στην τράπεζα ούτε στην εφορία. Γιατί υπάρχουν μερικοί άνθρωποι οι οποίοι έχουν μάθει έτσι από την οικογενειακή τους παράδοση. Γιατί να πληρώνει αυτός που είναι συνεπής, κάνοντας το κουμάντο του , την ασωτία του άλλου; Δηλαδή, δεν είναι και δίκαιο.

Έρχομαι από ένα Νομό που μαστίζεται εδώ και χρόνια από την ανεργία. Κάτι πάει να γίνει με τον πρωτογενή τομέα αλλά όπως και να χει παραμένει «αγκάθι» το θέμα των ασφαλιστικών εισφορών προς το ταμείο για πολλούς επιχειρηματίες. Είχε γίνει μία κουβέντα για κεφαλαιοποίηση των οφειλών και ρυθμίσεις. Θα αλλάξει κάτι;

Αυτό που έχει δρομολογηθεί τώρα και δίνει την ευκαιρία σε εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες είναι η επανεργοποιηση αυτής της ρύθμισης σε 120 δόσεις που επιτρέπει σε πάρα πολύ κόσμο να πάει και να βρει έναν τρόπο να ρυθμίσει τις ασφαλιστικές του υποχρεώσεις, τις φορολογικές του κτλ.

Διότι πρέπει να στηρίξουμε αυτόν που έχει ανάγκη της ρύθμισης, δε μπορεί να τα ξοφλήσει όλα για να μην πεταχτεί εκτός συστήματος, να μη βάλει λουκέτο. Όπως επίσης και από την άλλη πλευρά οι τράπεζες δεν έχουν κανένα συμφέρον να πάνε και να φορτωθούν τις γκαρσονιέρες, τα δυάρια και τα τριάρια στα οποία ζει το 90% των Ελλήνων. Να τα κάνουν τι;

Εάν αυτό γίνει θα πέσει η αξία των ακινήτων κι άλλο και αυτό θα είναι ζημιά και για τις Τράπεζες. Ξεσπίτωμα για τους φτωχούς ανθρώπους, ζημιά και για τις Τράπεζες, γιατί θα γεμίσουν με κουφάρια φτωχών ακινήτων.

Άρα, θα σας έλεγα ό,τι το στοίχημα είναι οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί να πιέσουν αυτούς που έχουν και μπορούν , οι λεγόμενοι στρατηγικής κακοπληρωτές που είναι περισσότεροι από αυτούς που νομίζουμε. Και που νόμιζαν και οι τράπεζες.

Να πιέσουν ν αρχίσουν να πληρώνουν για τους υπόλοιπους, να δοθεί ένα τράτο με ρυθμίσεις, ούτως ώστε μαζί με την ανάκαμψη της οικονομίας το 2018 -19-20 και κάποιες ρυθμίσεις που να δώσουν οι τράπεζες για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, όπως λέμε, ελάφρυνση του ελληνικού δημοσίου χρέους. Παρατείνουμε την περίοδο αποπληρωμής, μειώνουμε τα επιτόκια, να γίνει κάτι τέτοιο και για το στεγαστικό έτσι ώστε και να αρχίσει ο άλλος να πληρώνει μία μικρότερη δόση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που θα του έρχεται όσο ένα νοίκι και λιγότερο. Και το σπίτι να του μείνει. Γιατί πρώτον είναι δίκαιο να το κρατήσει γιατί έκανε τόσους κόπους να το αποκτήσει και δεύτερον εάν πάει στην Τράπεζα, θα γίνει τίποτα. Και οι Τράπεζες σας διαβεβαιώνω ό,τι επειδή μιλάμε και με αυτούς, δε θέλουν να γεμίσουν γκαρσονιέρες τα χαρτοφυλάκια τους.

Αλλά, το κρίσιμο θέμα είναι οι δουλειές, η ανάπτυξη. Και νομίζω ό,τι επειδή η οικονομία είναι ένα κομμάτι πραγματικά δεδομένα και ένα κομμάτι ψυχολογία. Έχει αρχίσει και γυρίζει σιγά-σιγά και η ψυχολογία του Έλληνα, και το γεγονός ό,τι έρχονται διάφοροι ξένοι και αγοράζουν διότι τους λένε τώρα είναι ευκαιρία γιατί η Ελλάδα έχει ευκαιρίες επενδυτικές και έχουν αρχίσει κάποιες επενδύσεις. Πρώτον, αυτό πρέπει να το ενισχύσουμε.

Ό,τι έχει σχέση με γραφειοκρατία, καθυστερήσεις, αναβολές που καθυστερούν αυτά τα πράγματα να τρέξει γιατί αυτό θα ξεκουνήσει και διάφορους Έλληνες που έχουν λεφτά και τα έχουν στη θυρίδα, στο ψυγείο, στη χύτρα ταχύτητος, στη γλάστρα, να αρχίσουν να κάνουν και αυτοί κάτι.

Από το να αγοράσει η γιαγιά ένα δώρο στο εγγόνι, που είναι μια μικρή επένδυση που θα δουλέψει το μικρομάγαζο της γειτονιάς μέχρι το να επισκευάσουμε το σπίτι, να φτιάξουμε κάτι στο εξοχικό κ.α. Η οικοδομή που βούλιαξε πάρα πολύ έχει αρχίσει και ανεβαίνει ξανά με το Airbnb (ενοικιαζόμενα για διακοπές σπίτια). Πολύς κόσμος νοικιάζει τα σπίτια του σε τουριστικές περιοχές και νομίζω ό,τι και στην Εύβοια έχει αρχίσει αυτό το πράγμα να αναπτύσσεται. Βέβαια, όλο αυτό χρειάζεται και σχέδιο.

Και κλείνω με το εξής: Πρωτογενής Τομέας, αγροτική παραγωγή, αγροδιατροφή. Η Ελλάδα σημειώνει κάθε χρόνο το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στον τουρισμό. Γιατί να μην έχουμε περισσότερα ελληνικά προϊόντα στο τραπέζι των ξενοδοχείων; Γιατί να τρώει ο άλλος ολλανδικό βούτυρο και γαλλικό τυρί; Σε αυτό χρειάζεται ένας σχεδιασμός και πιστεύω ό,τι το γεγονός ό,τι έχετε και εκεί από την Εύβοια, τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον Βαγγέλη τον Αποστόλου να συμβάλει και να προχωρήσει αυτό.

 ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ ΕΔΩ