«Οι συνεχείς αναβαθμίσεις της Ελλάδας είναι αποτέλεσμα της δημοσιονομικής σύνεσης»

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης συμμετείχε μαζί με τον Αντιπρόεδρο (Tánaiste) της ιρλανδικής κυβέρνησης και Υπουργό Οικονομικών Σάιμον Χάρις, στο Συνέδριο για τις Μικρές Επιχειρήσεις και την Επιχειρηματικότητα, που διοργάνωσε το κόμμα Fine Gael στο Δουβλίνο.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε στις κοινές εμπειρίες της Ελλάδας και της Ιρλανδίας από την οικονομική κρίση, στην ανάγκη επιτάχυνσης των ευρωπαϊκών μεταρρυθμίσεων, καθώς και στις προκλήσεις που δημιουργούν η ενεργειακή κρίση και η ραγδαία ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ακολουθούν τα βασικά σημεία της τοποθέτησης του Υπουργού.

Για την ενεργειακή κρίση και τις πιέσεις στις τιμές:

«Εάν εξετάσουμε τη συνολική εικόνα, από τη μία πλευρά έχουμε τις αυξημένες τιμές της ενέργειας. Αυτό είναι το κυρίαρχο ζήτημα στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Από όσα αντιλαμβάνομαι, αποτελεί αναμφίβολα βασική πηγή ανησυχίας και στην Ιρλανδία.

Αυτή ακριβώς είναι η ανησυχία που έχουμε και εμείς για το πετρέλαιο θέρμανσης στα νοικοκυριά, για τις τιμές στα πρατήρια καυσίμων και για όλα τα συναφή ζητήματα.

Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε ότι οι αγορές ομολόγων και οι αποδόσεις τους παρουσιάζουν αυξημένη μεταβλητότητα. Και, περιττό να πω, προερχόμαστε και οι δύο από χώρες για τις οποίες αυτό είχε μια πολύ συγκεκριμένη σημασία το 2009 και το 2010.

Επομένως, η δημοσιονομική και η μακροοικονομική πολιτική καλούνται να υπηρετήσουν παράλληλους στόχους.

Αφενός, πρέπει να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις, τις οικογένειες και τους πολίτες και, αφετέρου, δεν πρέπει να αποσταθεροποιήσουμε τη μακροοικονομία, διότι μάθαμε με τον δύσκολο τρόπο τι σημαίνει μακροοικονομική αποσταθεροποίηση.

Και αυτό ακριβώς προσπαθούμε να διαχειριστούμε, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών μας δυνατοτήτων: να στηρίξουμε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη και να σχεδιάσουμε μέτρα που μπορούν να στηρίξουν τις οικογένειες.

Το κάνουμε αυτό στο πλαίσιο των προϋπολογισμών μας. Και οι δύο προσπαθούμε να διαχειριστούμε την κατάσταση, ακολουθώντας συγκεκριμένες ευρωπαϊκές πολιτικές, οι οποίες θα πρέπει να διέπονται από μια αρχή: να είναι τα μέτρα στοχευμένα, προσωρινά και προσαρμοσμένα στις ανάγκες (targeted, temporary and tailored).

Καμία χώρα στην Ευρώπη δεν εφαρμόζει πλήρως αυτή την αρχή, διότι ορισμένα από τα μέτρα που λαμβάνουμε έχουν πιο πολύ οριζόντιο χαρακτήρα. Ωστόσο, προσπαθούμε να στηρίξουμε τους πολίτες που έχουν ανάγκη.

Και πιστεύω ότι αποτελεί απόδειξη των επιτυχιών της ιρλανδικής και της ελληνικής οικονομίας το γεγονός ότι διαθέτουμε τη δυνατότητα να στηρίζουμε τους πολίτες.

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή άλλες χώρες στην Ευρώπη, των οποίων τα δημοσιονομικά ελλείμματα είναι τόσο υψηλά, που δεν μπορούν να προσφέρουν την ίδια στήριξη που εσείς και εγώ, ως Υπουργοί Οικονομικών, σχεδιάζουμε και προσπαθούμε να κατευθύνουμε με τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο στους πολίτες που τη χρειάζονται, ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω με μια γενικότερη παρατήρηση για την ενέργεια.

Οι αποφάσεις που λαμβάνουμε βραχυπρόθεσμα έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Ποιες ήταν, για παράδειγμα, οι συνέπειες της πετρελαϊκής κρίσης της δεκαετίας του 1970;

Η Γαλλία επέκτεινε την παραγωγική της ικανότητα στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Ενισχύθηκαν οι έρευνες για πετρέλαιο στη Βόρεια Θάλασσα. Ιδρύθηκε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA). Και παράλληλα, αυξήθηκε το ενδιαφέρον για τους σοβιετικούς ενεργειακούς πόρους.

Τέσσερις συνέπειες που αποδείχθηκαν μακροχρόνιες. Διατηρήθηκαν για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Επομένως, όσα κάνουμε σήμερα θα έχουν συνέπειες που θα διαρκέσουν. Και όλοι μας έχουμε πλήρη επίγνωση αυτού του γεγονότος.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μάς επισημαίνει ότι, ασφαλώς, πρέπει να στηρίξουμε τους πολίτες βραχυπρόθεσμα.

Ωστόσο, οι επενδύσεις που θα πραγματοποιήσουμε στον τομέα της ενέργειας, οι οποίες θα μειώσουν με βιώσιμο τρόπο το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και συνολικά το ενεργειακό κόστος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, είναι πολύ πιο σημαντικές, ακόμη και αν χρειάζονται δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια για να αποδώσουν.

Εφόσον, βεβαίως, είμαστε σε θέση να τις χρηματοδοτήσουμε και να τις υλοποιήσουμε.

Αυτός είναι ο κεντρικός μας στόχος. Σε αυτόν πρέπει να παραμείνουμε προσηλωμένοι.

Και, παράλληλα, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών μας δυνατοτήτων, να κάνουμε όλα τα υπόλοιπα.

Και γνωρίζω ότι σε αυτό το ζήτημα, οι απόψεις μας ταυτίζονται πλήρως».

Σχετικά με την αναβάθμιση της Ελλάδας από την Moody’s και την Scope Ratings:

«Μιλώντας για την Ελλάδα, χάσαμε 25 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μας κατά τη διάρκεια της κρίσης, η οποία διήρκεσε δέκα χρόνια. Και αυτό ήταν εξαιρετικά σημαντικό.

Η ανεργία έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο της ιστορίας μας. Η ανάπτυξη κατέρρευσε. Μπορείτε, λοιπόν, να φανταστείτε τις κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες. Και χθες το βράδυ, εν μέσω της σημερινής γεωπολιτικής συγκυρίας, η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας αναβαθμίστηκε από τη Moody’s και τη Scope.

Για όσους βρίσκονται στην αίθουσα και δεν γνωρίζουν τα στατιστικά μας στοιχεία, το δημόσιο χρέος μας μετά την πανδημία έφτασε στο 208% του ΑΕΠ.

Σήμερα, όμως, καταγράφουμε την ταχύτερη αποκλιμάκωση δημόσιου χρέους στον κόσμο. Η πρόβλεψη για φέτος είναι ότι το χρέος θα διαμορφωθεί στο 136,8% του ΑΕΠ, από περίπου 210% του ΑΕΠ, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας θα έχει υποχωρήσει κάτω από το 120%.

Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναβαθμιζόμαστε διαρκώς. Είναι αποτέλεσμα της δημοσιονομικής σύνεσης που επιδεικνύουμε.

Με μια φράση, αυτό που λέμε στην Ελλάδα, είναι ότι δεν πρόκειται να μεταφέρουμε τον λογαριασμό στην επόμενη γενιά. Ακριβώς όπως είπατε και εσείς, διότι αυτό έκαναν όλες οι προηγούμενες γενιές.

Και πρόκειται για ένα πολύ ισχυρό πολιτικό μήνυμα προς τις αγορές.

Ξέρετε, τα συλλογικά τραύματα δημιουργούν διδάγματα για την άσκηση πολιτικής.

Για την Ελλάδα, αυτή η κρίση αποτέλεσε ένα συλλογικό τραύμα. Η απώλεια 25 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ είναι αντίστοιχη με εκείνη της Μεγάλης Ύφεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μέγεθος της απώλειας ήταν ακριβώς το ίδιο.

Βεβαίως, εμείς το βιώσαμε υπό διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες. Η δομή της ελληνικής οικογένειας διαδραμάτισε διαφορετικό ρόλο στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, αλλά το κόστος ήταν τεράστιο.

Επομένως, δεν σκοπεύουμε να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος.

Όπως λέει και το γνωστό απόφθεγμα: όσοι δεν θυμούνται το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το ξαναζήσουν».

Για την Ιρλανδία, τις κοινές εμπειρίες και την ευρωπαϊκή συνεργασία:

«Πιστεύω ότι υπάρχει και ένας ισχυρός συμβολισμός εδώ, διότι, όπως αναφέρατε, η Ιρλανδία είχε προηγουμένως την προεδρία του Eurogroup μέσω του Πασκάλ (Ντόναχιου). Τώρα, την ασκεί η Ελλάδα μέσω εμού.

Αυτό αποτελεί απόδειξη όσων χρειάστηκε να αντέξουν οι χώρες μας. Και οι δύο βιώσαμε υπαρξιακές κρίσεις».

«Η κριτική που δεχόμαστε στην Ευρώπη είναι ότι τα πράγματα προχωρούν, αλλά δεν προχωρούν αρκετά γρήγορα. Θέλω να το πω αυτό δημόσια: θέλω να αναγνωρίσω την ηγετική σας συμβολή στο ECOFIN.

Πιστεύω ότι αυτό που κάνετε με τη δέσμη μέτρων για την ενοποίηση των αγορών και την εποπτεία (Market Integration and Supervision Package – MISP), επιδιώκοντας την ολοκλήρωσή της μέσω του καθορισμού μιας ιδιαίτερα απαιτητικής πολιτικής προθεσμίας, είναι ο σωστός δρόμος.

Πιστεύω, επίσης, ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμά σας και στα υπόλοιπα πεδία αρμοδιότητας και στα υπόλοιπα θέματα της ατζέντας, όπως η Τραπεζική Ένωση. Και θεωρώ ότι αυτό αποτελεί συνολικά απόδειξη της ηγετικής συμβολής της ιρλανδικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτή την περίοδο».

«Ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρινόμαστε στην Τεχνητή Νοημοσύνη και στις προκλήσεις που αυτή δημιουργεί, είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσει η Ευρώπη. Σε όλα τα μέτωπα έχουμε σημειώσει πρόοδο, αλλά με καθυστέρηση. Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, παρατηρείται μια αλλαγή δυναμικής.

Πιστεύω ότι αυτή η αλλαγή δυναμικής οφείλεται στη μεταβολή των συνθηκών που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Η εποχή της γεωπολιτικής αθωότητας έχει τελειώσει.

Ταυτόχρονα, πιστεύω ότι η τεχνολογική επιτάχυνση που βιώνουμε, ιδίως στο πεδίο της Τεχνητής Νοημοσύνης, μας επηρεάζει όλους. Θεωρώ ότι όλοι όσοι καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι αντιλαμβανόμαστε αυτή την πραγματικότητα.

Θα έλεγα ότι διακρίνω μια ομοιότητα, τουλάχιστον με την Ελλάδα, υπό την εξής έννοια:

Αφού βγήκαμε από την κρίση και χρειάστηκε να αρχίσουμε ξανά να αναπτυσσόμαστε, να μειώνουμε την ανεργία και να δημιουργούμε πλεονάσματα αντί για ελλείμματα, έπρεπε να προχωρήσουμε σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων.

Και μέσα από αυτές τις μεταρρυθμίσεις αποκομίσαμε αυτό που θα περιέγραφα ως το μέρισμα του προφανούς.

Είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Όταν υλοποιείς κάτι αυτονόητο, το οποίο δεν έχεις κάνει για πάρα πολύ καιρό, προκύπτει ένα προφανές αναπτυξιακό μέρισμα, εφόσον διαθέτεις την πολιτική βούληση να το πραγματοποιήσεις.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι υπάρχει εδώ μια αναλογία με την Ευρώπη. Είτε μιλάμε για την Ένωση Κεφαλαιαγορών, είτε για τις τράπεζες, είτε για την τεχνολογική μας πρωτοπορία ή την τεχνολογική μας στρατηγική, είτε για την Ενεργειακή Ένωση και όλα αυτά τα πεδία, γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε.

Η διάγνωση δεν είναι πλέον το πρόβλημα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι υλοποίηση.

Αυτό που κάνατε με τη δέσμη MISP αποτελεί παράδειγμα ηγεσίας που δίνει έμφαση στην υλοποίηση. Όλοι μας πρέπει να κάνουμε το ίδιο σε κάθε επιμέρους προτεραιότητα αυτής της μεταρρυθμιστικής ατζέντας.

Η σημερινή γενιά των υπευθύνων χάραξης πολιτικής δεν πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε μία από τις πέντε ή σε μία από τις έξι μεταρρυθμίσεις.

Πρέπει να προσπαθήσουμε να προωθήσουμε και τις έξι ταυτόχρονα, προκειμένου να απελευθερώσουμε το πλήρες δυναμικό της Ευρώπης.

Και, παρεμπιπτόντως, αυτό θα ωφελήσει την Ιρλανδία, θα ωφελήσει την Ελλάδα, θα ωφελήσει όλα τα κράτη μέλη. Έχετε επιδείξει ισχύ και ηγετική ικανότητα μέσα από την εξωστρέφεια. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα μάθημα από την Ιρλανδία για την Ευρώπη συνολικά.

Πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε με όρους εξωστρέφειας των οικονομιών μας, με όρους δυναμισμού, χωρίς να φοβόμαστε αυτό που έρχεται, αλλά αξιοποιώντας το κύμα των αλλαγών. Και έχουμε όλες τις δυνατότητες να το πετύχουμε».

Για την Τεχνητή Νοημοσύνη και την παραγωγικότητα:

«Πριν μιλήσουμε για την Τεχνητή Νοημοσύνη, πρέπει να δούμε τη συνολική εικόνα.

Η τεχνολογική καινοτομία υπάρχει από την εποχή της εφεύρεσης του τροχού και της ανακάλυψης της φωτιάς. Στην οικονομική επιστήμη, τη διαδικασία αυτή την περιέγραψε ο Σουμπέτερ με τη θεωρία της δημιουργικής καταστροφής (Schumpeterian creative destruction).

Πρόκειται για μια διαδικασία εκθετικής εξέλιξης που μετασχηματίζει τις οικονομίες μας. Κάτι αντικαθιστά κάτι άλλο. Το αυτοκίνητο αντικαθιστά τα άλογα. Το Netflix αντικαθιστά το Blockbuster.

Στη δική μας γενιά, οι προηγούμενες τεχνολογικές καινοτομίες χρειάζονταν 10 ή 15 χρόνια για να υλοποιηθούν και να επιφέρουν έναν πλήρη μετασχηματισμό σε διάφορους επιχειρηματικούς κλάδους.

Το πρόβλημα σήμερα, ή μάλλον η πρόκληση, είναι ότι η καινοτομία που συντελείται μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης εξελίσσεται πλέον μέσα σε εβδομάδες. Επομένως, δεν έχουμε αρκετό χρόνο για να την αφομοιώσουμε.

Εμείς τείνουμε να σκεφτόμαστε γραμμικά, ενώ, γενικότερα, σε θεσμικά πλαίσια κατακερματισμένης πολιτικής λήψης αποφάσεων, όπως αυτό της Ευρώπης, οι αποφάσεις λαμβάνονται με πιο αργούς ρυθμούς. Αυτή, λοιπόν, είναι μια πρόκληση που έχουμε μπροστά μας.

Τα οφέλη που μπορούμε να αποκομίσουμε από την Τεχνητή Νοημοσύνη σε επίπεδο παραγωγικότητας είναι τεράστια. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει πραγματοποιήσει μια σειρά υπολογισμών, όπως και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η ΕΚΤ εκτιμά ότι μπορούμε να επιτύχουμε πρόσθετη αύξηση της παραγωγικότητας κατά 0,3% έως 0,4% μόνο χάρη στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Το ΔΝΤ προβλέπει ότι η αύξηση αυτή μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερη σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ οι υπολογισμοί της ΕΚΤ αφορούν την Ευρώπη.

Αυτό που πρέπει όλοι να σκεφτούμε είναι πώς μπορούμε να ενσωματώσουμε έξυπνες εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Αυτό αφορά τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τους θεσμούς που χαράσσουν πολιτική.

Συνολικά, αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την τεχνολογία και την ψηφιακή πολιτική, διότι παράλληλα πρέπει να ψηφιοποιήσουμε τις οικονομίες των χωρών μας. Δεν το έχουμε κάνει στον βαθμό που θα έπρεπε.

Παρεμπιπτόντως, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες το έχουν κάνει στον βαθμό που θα έπρεπε.

Εάν συγκρίνετε την Ουάσιγκτον με τη Silicon Valley, πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους. Οι καινοτομίες που αναπτύσσονται στη Δυτική Ακτή δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στον σχεδιασμό πολιτικής της Ανατολικής Ακτής.

Και όταν συζητάμε για την Τεχνητή Νοημοσύνη, οι πολίτες σκέφτονται την καθημερινότητά τους και τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν με το κράτος.

Πώς ανανεώνεις την άδεια οδήγησής σου; Πώς εγγράφεις το παιδί σου στο νηπιαγωγείο; Πώς πληρώνεις τους φόρους σου; Αυτού του είδους οι διαδικασίες, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και του κόσμου, δεν έχουν ακόμη ψηφιοποιηθεί πλήρως.

Η Ιρλανδία αποτελεί εξαίρεση. Και εμείς προσπαθήσαμε να αποτελέσουμε εξαίρεση σε αυτόν τον τομέα τα τελευταία επτά χρόνια. Έχουμε προχωρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ψηφιοποίησή μας.

Όμως, πρέπει να κάνουμε και τα δύο.

Και εφόσον καταφέρουμε να προχωρήσουμε ταυτόχρονα στην ψηφιοποίηση και στην αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, μπορούμε να απελευθερώσουμε τεράστιες δυνατότητες.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από την Ελλάδα.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Μπορούμε να αναλύουμε τα δεδομένα των φορολογουμένων και να εντοπίζουμε αποκλίσεις από την αναμενόμενη φορολογική συμπεριφορά.

Έχουμε ήδη καταφέρει να το κάνουμε αυτό σε πολύ μεγάλο βαθμό, αξιοποιώντας ψηφιακά μέσα. Οι απώλειες εσόδων από ΦΠΑ στην Ελλάδα βρίσκονταν στο 30%. Σήμερα είναι κάτω από το 9%. Αλλά μπορούμε να κάνουμε περισσότερα. Μπορούμε πάντα να βελτιώνουμε τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθούμε και καταγράφουμε τις δαπάνες μας.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί, επίσης, να έχει εξαιρετικά σημαντικές εφαρμογές στο εκπαιδευτικό σύστημα, προσφέροντας εξατομικευμένη εκπαίδευση για κάθε παιδί. Μπορεί να συμβάλει σημαντικά σε αυτό. Επομένως, πρέπει να προχωρήσουμε και στα δύο.

Για να συνοψίσω, κατά την άποψή μου, πρέπει να αξιοποιήσουμε πλήρως τις θετικές δυνατότητες που προσφέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα σχέδιο δράσης. Και αυτό το σχέδιο πρέπει να αφορά κάθε υπουργείο, κάθε οργανισμό και κάθε επιχείρηση.

Παράλληλα, πρέπει να περιλαμβάνει και τη διαχείριση των πιθανών κινδύνων. Διότι, στην πραγματικότητα, αυτή η τεχνολογία δημιουργεί και σημαντικές προκλήσεις.

Ας αναλογιστούμε το Mythos της Anthropic. Εάν διαθέτουμε μια τεχνολογία που μπορεί ουσιαστικά να παραβιάσει οποιοδήποτε σύστημα, τότε ανακύπτει μια πολύ μεγάλη πρόκληση ως προς το πώς μπορούμε να προστατευτούμε αποτελεσματικά από αυτήν.

Και πέρα από την ενίσχυση των δυνατοτήτων των κρατών μας στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, κάτι που όλοι προσπαθούμε να κάνουμε, χωρίς να υπεισέλθω εδώ σε δημόσια συζήτηση για το σχετικό νομικό πλαίσιο, απαιτείται και ένας βαθμός θεσμικού συντονισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Απαιτείται να συνομιλήσουμε, εσείς και εγώ, με τους συναδέλφους μας από όλο τον κόσμο, προκειμένου να συντονίσουμε λύσεις σε επίπεδο διακυβέρνησης.

Και καλούμαστε να το κάνουμε αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία η πολυμερής συνεργασία βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο. Επομένως, η πρόκληση είναι ιδιαίτερα σημαντική».

Το POLITICO δημοσιεύει σήμερα συνέντευξη του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Προέδρου του Eurogroup, Κυριάκου Πιερρακάκη, στον δημοσιογράφο Mathieu Pollet. Στη συνέντευξή του, ο κ. Πιερρακάκης παρουσιάζει αναλυτικά την πρότασή του για τον ευρωπαϊκό συντονισμό των δημοπρασιών φάσματος συχνοτήτων, καθώς και για την αξιοποίηση μέρους των σχετικών εσόδων προς χρηματοδότηση στρατηγικών ευρωπαϊκών επενδύσεων. Παράλληλα, εξηγεί πώς η πρόταση αυτή μπορεί να συμβάλει τόσο στην εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς όσο και στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας.

Μεταξύ άλλων, το δημοσίευμα αναφέρει:

Μπορούν τα χρήματα να εμφανιστούν από το πουθενά; Ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης λέει ότι μπορεί να τα κάνει να εμφανιστούν από τα ερτζιανά κύματα.

Ο κ. Πιερρακάκης, ο οποίος βρίσκεται στο τιμόνι του Eurogroup, της άτυπης συνόδου των Υπουργών Οικονομικών των χωρών που χρησιμοποιούν το ευρώ, προωθεί έναν ενδεχομένως τολμηρό νέο τρόπο συγκέντρωσης χρημάτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση: να ανακατευθυνθούν τα ιδιαίτερα προσοδοφόρα έσοδα από τις εθνικές δημοπρασίες φάσματος προς τις Βρυξέλλες, τη στιγμή που η συζήτηση για τον επταετή προϋπολογισμό της Ένωσης εντείνεται.

«Είναι τηλεπικοινωνιακή πολιτική αλά Ντράγκι», είπε σε συνέντευξή του στο POLITICO, επικαλούμενος το σχέδιο του πρώην Ιταλού πρωθυπουργού για την αντιστροφή της οικονομικής παρακμής της Ευρώπης, το οποίο ζητούσε μεγαλύτερο συντονισμό και εναρμόνιση στον τρόπο με τον οποίο οι εθνικές κυβερνήσεις αδειοδοτούν τις συχνότητες που τροφοδοτούν τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας. Μια τέτοια ρύθμιση θα είχε επίσης το πλεονέκτημα ότι θα ενθάρρυνε την ανάπτυξη κρίσιμων πανευρωπαϊκών τεχνολογικών υποδομών.

Οι ευρωπαϊκοί τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με ένα κατακερματισμένο σύστημα εθνικών διαδικασιών για την απόκτηση πρόσβασης στο φάσμα συχνοτήτων, ενώ τα έσοδα από τις δημοπρασίες εισρέουν στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Από το 2020, οι πάροχοι έχουν δαπανήσει περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια ευρώ για άδειες φάσματος, σύμφωνα με την Ένωση του κλάδου Connect Europe. Η διαδικασία αυτή αποτελεί εδώ και χρόνια αντικείμενο κριτικής, καθώς θεωρείται ότι αποσπά χρήματα από τους παρόχους αντί να ενθαρρύνει τις επενδύσεις, με τον πρώην Επίτροπο της ΕΕ Τιερί Μπρετόν να έχει χαρακτηρίσει το φάσμα συχνοτήτων ως την «χρυσοφόρα αγελάδα» των κυβερνήσεων.

Ο κ. Πιερρακάκης κάλεσε την Ευρώπη να υιοθετήσει το ελληνικό μοντέλο, το οποίο χαρακτήρισε ως την «πιο καινοτόμο δημοπρασία», αναφερόμενος στην απόφαση της Ελλάδας το 2020 να κατευθύνει το 25% των εσόδων από τις δημοπρασίες φάσματος σε ένα νέο ταμείο επιχειρηματικών κεφαλαίων (venture capital) για επενδύσεις στο αναπτυσσόμενο οικοσύστημα του 5G. Ο επικεφαλής του Eurogroup οραματίζεται την κατανομή του 75% των εσόδων των δημοπρασιών στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (Multiannual Financial Framework), δηλαδή στο μακροπρόθεσμο σχέδιο δαπανών της ΕΕ, και του υπόλοιπου 25% μέσω ενός επενδυτικού ταμείου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Με ένα τέτοιο σχεδιασμό, υποστήριξε, «η Ευρώπη θα κατέληγε να έχει συνολικά ένα πολύ μεγαλύτερο ποσό στη διάθεσή της».

Η πρωτότυπη αυτή πρόταση θα μπορούσε να προσφέρει στους διαπραγματευτές μια νέα πηγή εσόδων σε επίπεδο ΕΕ, γνωστή στις Βρυξέλλες ως «ίδιος πόρος» (own resource). Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη παραμένει διχασμένη στις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό των 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ της Ένωσης μεταξύ των λεγόμενων «φειδωλών» χωρών, που επιθυμούν περιορισμό των δαπανών, και εκείνων που θέλουν να διατηρηθούν στα σημερινά επίπεδα.

Ο κ. Πιερρακάκης δήλωσε επίσης ότι θέλει να συνδέσει αυτή την «ιδέα μηδενικού αθροίσματος» (non–zero sum) με την προσπάθεια ενίσχυσης των ευρωπαϊκών βιομηχανικών πρωταθλητών και μείωσης της εξάρτησης της Ένωσης από την αμερικανική τεχνολογία.

«Αυτή η ιδέα έχει πολλά επίπεδα. Υπάρχει ένα πολύ εμφανές επίπεδο, που είναι απλώς ο συγχρονισμός των δημοπρασιών», είπε ο κ. Πιερρακάκης, υποστηρίζοντας ότι η μείωση του κατακερματισμού και η προσέγγιση μιας πραγματικής ενιαίας αγοράς θα αποτελούσαν ήδη μια μεγάλη νίκη. «Η αξία για τους ευρωπαϊκούς πρωταθλητές μας και για τους τηλεπικοινωνιακούς μας παρόχους είναι αυταπόδεικτη, ακόμη και πριν περάσουμε στη συζήτηση για τα έσοδα».

Υποστήριξε ότι ένα νέο παράδειγμα διαμορφώνεται μετά τις συστάσεις των τελευταίων ετών που περιλαμβάνονται στις εκθέσεις για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα του Μάριο Ντράγκι και του επίσης πρώην Ιταλού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέττα.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στην Ένωση Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union), το μακροχρόνιο σχέδιο της ΕΕ για τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς επενδύσεων και χρηματοδότησης, το οποίο πρόσφατα έχει αποκτήσει νέα δυναμική.

Ο κ. Πιερρακάκης εξέφρασε την ελπίδα ότι η ιδέα του θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της ΕΕ για την περίοδο 2028-2034, καθώς και τη γενικότερη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Είπε ότι «πολλοί» από τους συναδέλφους του έχουν ήδη «υιοθετήσει τη βασική φιλοσοφία της ιδέας».

«Πρέπει τώρα να περάσουμε σε μια πιο λεπτομερή και διεξοδική φάση, κατά την οποία θα χρειαστούμε μια συγκεκριμένη μελέτη επιπτώσεων και συγκεκριμένα, ώστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση».

Σε νομοθετική ρύθμιση για την προστασία οικονομικής ενίσχυσης που χορηγείται σε μαθητές με προβλήματα ακοής για την προμήθεια ακουστικών βαρηκοΐας προχωρεί άμεσα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Αφορμή στάθηκε η περίπτωση μητέρα μαθητή με προβλήματα ακοής που δεν υπέβαλε αίτηση για την ενίσχυση που δικαιούται το παιδί της από πιστώσεις του Υπουργείου Παιδείας, φοβούμενη ότι, λόγω οφειλών της οικογένειας προς την Εφορία, το ποσό θα μπορούσε να κατασχεθεί.

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης και ο Διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής, αφού ενημερώθηκαν σχετικά, δρομολόγησαν άμεσα νομοθετική λύση.

Με διάταξη που περιλαμβάνεται σε υπό κατάθεση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, θεσπίζεται ρητά ότι τα ποσά που καταβάλλονται από το Υπουργείο Παιδείας για τον σκοπό αυτό είναι ανεκχώρητα, ακατάσχετα, δεν δεσμεύονται και δεν συμψηφίζονται με οφειλές προς το Δημόσιο, τους ασφαλιστικούς φορείς, τους ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού ή τα πάσης φύσεως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται ότι η συγκεκριμένη παροχή θα φτάνει ακέραια στον τελικό της προορισμό: στους μαθητές που τη χρειάζονται και στις οικογένειές τους.

«Το κράτος οφείλει να ακούει όταν οι πολίτες αναδεικνύουν μια αδικία και να παρεμβαίνει άμεσα για να τη διορθώνει. Αυτό κάνουμε σήμερα. Γιατί η στήριξη των παιδιών και των οικογενειών τους είναι ζήτημα δικαιοσύνης», σημείωσε σε δήλωσή του ο κ. Πιερρακάκης.

Μέχρι σήμερα υπήρχε ένα θεσμικό κενό. Ενώ αντίστοιχες ενισχύσεις του ΟΠΕΚΑ είναι ακατάσχετες και οι παροχές του ΕΟΠΥΥ καταβάλλονται απευθείας στους προμηθευτές, η συγκεκριμένη ενίσχυση του Υπουργείου Παιδείας για την προμήθεια ακουστικών βαρηκοΐας δεν διέθετε ανάλογη προστασία. Με τη νομοθετική ρύθμιση που προωθείται, η αδικία αυτή αποκαθίσταται.

Τι περιλαμβάνει η διάταξη

Η διάταξη του σχετικού άρθρου που περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου «Μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου, ρυθμίσεις για την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και βελτίωση του πλαισίου για τα παίγνια, ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις» έχει ως εξής:

«Ποσά που καταβάλλονται σύμφωνα με την περ. ιβ) της παρ. 6 του άρθρου 34 του ν. 3699/2008 (Β΄199/2008), κατόπιν έκδοσης της σχετικής κοινής υπουργικής απόφασης, είναι ανεκχώρητα, ακατάσχετα στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων κατά παρέκκλιση κάθε ειδικής ή γενικής διάταξης, δεν δεσμεύονται και δεν συμψηφίζονται με βεβαιωμένες οφειλές προς το Δημόσιο, τους ασφαλιστικούς φορείς, τους ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού και τα πάσης φύσεως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα».

Mononews.gr

Δευτερολογία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη  στη συνεδρίαση της Επιτροπής Δημοσίων Επιχειρήσεων, Τραπεζών, Οργανισμών Κοινής Ωφελείας και Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, στο πλαίσιο της ακρόασης του Ιωάννη Στουρνάρα, σχετικά με την πρόταση επαναδιορισμού του στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος

Θα αναφερθώ μόνο σε δύο-τρία ζητήματα γιατί με κάλυψε πλήρως ο Διοικητής.

Το πρώτο έχει να κάνει με το χρέος , τις πρόωρες αποπληρωμές και τη στρατηγική των πρόωρων αποπληρωμών.

Στην Ευρώπη, πλέον, υπάρχει ο κανόνας δαπανών. Το έχουμε αναφέρει πάρα πολλές φορές. Δεν είναι τώρα εδώ ο κ. Παππάς, αλλά έχει αναφερθεί πάρα πολλές φορές ότι θα μπορούσαμε να ξοδέψουμε, θεωρητικώς, ένα πρόσθετο κομμάτι του πλεονάσματος. Ο κανόνας δαπανών ορίζει ότι το κομμάτι του πλεονάσματος που δύνασαι να ξοδέψεις είναι μόνο εκείνο το οποίο:

α) είτε το έχεις προσυμφωνήσει με την Κομισιόν, σε βάθος χρόνου είτε

β) απορρέει από ενεργητικά μέτρα πολιτικής.

Άρα, εμείς από τα έξτρα 2,9 δισ. ευρώ που είχαμε, που πήγαμε το 3,7 στο 4,9 πλεόνασμα, μπορούσαμε να ξοδέψουμε το 1 δισ. ευρώ και έχουμε ήδη ξοδέψει τα 800 εκατ. ευρώ για την στήριξη της κοινωνίας. Πώς έρχεται τώρα αυτό και ακουμπάει το χρέος.

Το 2019 όταν αναλαμβάναμε την κυβέρνηση υπήρχε μία συζήτηση, την ξέρει πολύ καλά ο Διοικητής και την ξέρετε και όλοι σας, για το 2032. Το 2032 θα ερχόταν η χώρα σε πάρα πολύ δύσκολη θέση από το πώς θα έρχονταν πρόσθετα κόστη από τον αναβαλλόμενο τόκο του Greek Loan Facility (GLF).

Ο υπολογισμός είναι ότι είναι περίπου 25-30 δισ. ευρώ, το ακριβές πόσο θα το ξέρουμε τότε. Αυτή η συζήτηση δεν υφίσταται πλέον. Έχει τελειώσει. Δεν υπάρχει ρίσκο 2032. Γιατί δεν υπάρχει ρίσκο 2032;

Πρώτον από την καταπληκτική δουλειά που έχει κάνει ο ΟΔΔΗΧ, αυτά τα 25-30 δισ. ευρώ, έχει αποφασιστεί ότι θα πάνε σε βάθος 20ετίας.

Άρα, διαιρέστε το με το χρόνο -να πάρουμε το σενάριο το κακό- 30 δισ. ευρώ. Ας το διαιρέσουμε σε ετήσια βάση, 1,5 δισ. ευρώ το χρόνο. Και τι ξέραμε εμείς ως κυβέρνηση ότι πρέπει να κάνουμε; Να το ισοσκελίσουμε, να μπορέσουμε δηλαδή αυτό το έξτρα βάρος να το απορροφήσουμε με τις κινήσεις που θα έχουμε κάνει μέχρι τότε. Αυτό το κάνουν οι πρόωρες αποπληρωμές.

Γιατί εν αντιθέσει με αυτό το οποίο είπε ο κύριος Παππάς, είναι πιο κοστοβόρο αν το δει κανείς σε όρους spread το κόστος του πρώτου Μνημονίου, γιατί είναι ονομαστική η σύγκριση που έκανε.

Είναι τρίμηνο Euribor και 50 basis points το κόστος. Εμείς στο επταετές γιατί εμείς η διάρκεια είναι επτά χρόνια στο GLF είναι τρίμηνο Euribor και 35 basis points, μονάδες βάσης.

Άρα, από την ίδια τη σύγκριση κερδίζουμε. Τα στοιχεία τα έχω στο κινητό μου τηλέφωνο μιλώντας με τα στελέχη του ΟΔΔΗΧ, τα ίδια στελέχη με τα οποία συνεργάστηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μου τα δώσανε. Και τα επαναλαμβάνω.

Από κάθε πρόωρη αποπληρωμή ενός δισ. ευρώ πόσο κερδίζουμε; Κερδίζουμε 30 εκατομμύρια το χρόνο. Πόσα έχουμε αποπληρώσει μέχρι τώρα; Έχουμε αποπληρώσει 26,5 δισ. ευρώ. Αυτά είναι περίπου 800 εκατομμύρια. Άρα, έχουμε από το 1,5 δισ. ευρώ έξτρα που θα μας έρθει μετά το 2032, τα 800 εκατομμύρια ήδη τα αφαιρούμε.

Ο στόχος είναι και από τα υπόλοιπα χρήματα τα οποία θα συνεχίσουμε με τις πρόωρες αποπληρωμές, άρα περίπου 19,5 δισ. ευρώ, να έχουμε παλαντζάρει το κόστος αυτού του ποσού και να μην υφίσταται κανένα ρίσκο για τη χώρα.

Και εδώ επιτρέψτε μου να πω, αυτή είναι μια εξαιρετικά θα πω ώριμη, προνοητική και συνεπής πολιτική γιατί κοιτάει μακριά στο χρόνο και τιμά και μια πολιτική άποψη κατά τη γνώμη μου διαγενεακή άποψη.

Να μην περάσει το χρέος στην επόμενη γενιά.

Νομίζω ότι ανεξαρτήτως κομματικής και πολιτικής προέλευσης, μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι μια γενιά το φορτώθηκε και το παρέλαβε από τις προηγούμενες. Λοιπόν αυτή η γενιά δεν θα το ξαναφορτώσει. Θα κάνει τη δουλειά σωστά. Αυτό αποδεικνύει αυτή η πολιτική.

Τιμάται και διεθνώς, αντανακλάται αυτό και στις αξιολογήσεις της χώρας μας από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, αλλά νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι αυτό.

Το καταλάβαινε ο κάθε άνθρωπος που μας βλέπει. Μην περνάτε τα βάρη στα παιδιά σας. Λοιπόν δεν τα περνάμε. Και δεν τα περνάμε με αυτόν τον τρόπο και με αυτή τη στρατηγική.

Τώρα, σε όλα τα υπόλοιπα τα οποία συζητήθηκαν, δεν θα επαναλάβω τα ίδια για να μην σας κουράσω. Εγώ απλώς θα αναφέρω ότι μέχρι σήμερα τα πραγματικά στοιχεία για τη φορολόγηση τραπεζών έχει τύχει να τα επαναλάβω στη Βουλή. Απλώς να αναφέρω δύο στοιχεία. Τα στοιχεία τα δικά σας, της Τραπέζης της Ελλάδος, κύριε Διοικητά, για το 2025 δείχνουν ότι τα λειτουργικά έσοδα αυξήθηκαν μόλις κατά 0,5%. Τα καθαρά έσοδα από τόκους μειώθηκαν κατά 15%. Ενώ τα λειτουργικά έξοδα αυξήθηκαν κατά 7,2%. Το αποτέλεσμα ποιο είναι; Τα καθαρά λειτουργικά αποτελέσματα των τραπεζών μειώθηκαν κατά περίπου 247 εκατομμύρια ευρώ. Παρ' όλα αυτά, τα κέρδη προ φόρων αυξήθηκαν. Αυξήθηκαν από τα 5,44 δισ. ευρώ στα 5,82 δισ. ευρώ. Αυτό δεν έχει συμβεί επειδή αυξήθηκαν σημαντικά τα βασικά έσοδα των τραπεζών. Έχει συμβεί γιατί έχουμε μείωση προβλέψεων πιστωτικού κινδύνου κατά 438 εκατομμύρια ευρώ. Μείωση λοιπών ζημιών κατά 158 εκατομμύρια ευρώ και μικρότερες μη επαναλαμβανόμενες θετικές επιδράσεις. Βασικά, σε απλά λόγια.

Οι τράπεζες χρειάζονται λιγότερες προβλέψεις πλέον γιατί μειώθηκαν οι επισφάλειες και βελτιώθηκε η κατάσταση της οικονομίας. Και δείτε σε ποιο διεθνές περιβάλλον έχει συμβεί ακριβώς αυτό. Και αυτό κάτι λέει.

Τώρα, η πρόσθετη φορολόγηση και θα περιόριζε την κεφαλαιακή ενίσχυση και θα μείωνε τη δυνατότητα χρηματοδότησης της οικονομίας… γιατί εμάς τώρα η δουλειά μας ποια είναι; Να αυξηθεί η χρηματοδότηση στον κόσμο που μας βλέπει. Και σε επιχειρήσεις και στους πολίτες, συνολικότερα. Άρα, εμείς θέλουμε να πετύχουμε αυτό. Αυτός είναι ο στόχος μας. Και προσθέτω ότι θα έστελνε και αρνητικό μήνυμα στις αγορές σε μια περίοδο που η Ελλάδα έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα. Το πιο λάθος από όλα βασικά εδώ ποιο είναι;

Δεν είναι τόσο η πολιτική που θα λάβεις όσο εσύ να μην είσαι συνεπής στην πολιτική που θα λάβεις. Μην κουνάς το γήπεδο. Αν το κουνάς πάρα πολύ, δίνει πολύ λάθος μήνυμα στις αγορές και εν τέλει δρα εναντίον στους ανθρώπους που θέλεις να βοηθήσεις.

Και αυτό είναι κάτι το οποίο εμείς δεν προτιθέμεθα να το κάνουμε και δεν πρέπει να το κάνουμε.

Αναφέρθηκα στα στοιχεία πριν της πιστωτικής επέκτασης. Εδώ να πω, ότι για τις τραπεζικές χρεώσεις έχουμε ήδη κάνει παρεμβάσεις ως κυβέρνηση.

Εγώ να πω ότι τις τελευταίες παρεμβάσεις που κάναμε στις 21 Ιουλίου του 2025 συνεργάστηκα πολύ στενά με τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για να μπορέσουμε να καταλήξουμε στην κατάργηση προμηθειών που έγινε μέσα στο καλοκαίρι. Είμαστε από πάνω. Δεν έχουμε κάποια ιδεοληψία.

Θέλουμε το σύστημα να δουλεύει. Αν κρίνουμε ότι πρέπει να παρεμβαίνουμε, παρεμβαίνουμε, το τι είναι ευεργετικό για τη μεγάλη εικόνα. Αν χρειαστεί να παρεμβούμε ξανά, θα ξαναπαρέμβουμε.

Δεν ξεκινάμε, όμως, από μια αφετηρία η οποία λέει ότι πρέπει να εργαλειοποιούμε τις τράπεζες πολιτικά για να παράξουμε κάποιο πολιτικό μήνυμα. Γιατί όσες φορές αυτό συνέβη στην ελληνική Ιστορία, δεν ήταν για καλό. Και δεν ήταν για καλό σίγουρα των πιο ευάλωτων.

Κλείνω. Αναφερθήκατε στον αναβαλλόμενο φόρο. Το ιδιωτικό χρέος ως ποσοστό, εγώ να πω, ως προς το ληξιπρόθεσμο ιδιωτικό χρέος από 70% που ήταν το 2018, το Q4 του ‘25, ήταν 57%. Κάνουμε συνεχώς ενέργειες για να μπορέσουμε να το διαχειριστούμε. Πρόσφατα, είδατε, κάναμε τις 72 δόσεις. Έχουμε μειώσει από τις 10.000 ευρώ στις 5.000 ευρώ τη δυνατότητα υπαγωγής στον εξωδικαστικό. Βοηθάμε τις επιχειρήσεις. Κάνουμε ό,τι μπορούμε… στήριξη πρώτης κατοικίας μέσω του εξωδικαστικού για να στηρίξουμε τους πολίτες που έχουν περισσότερο ανάγκη στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της χώρας. Και κλείνω με μια τελευταία φράση πολιτική, παρότι δεν έχουμε εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ στην αίθουσα… να πω ότι το «παρών» το οποίο άκουσα από το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια αντανάκλαση της αξίας του διοικητή. Είναι μια αντανάκλαση της πολιτικής αμηχανίας του ΠΑΣΟΚ στο σύνολο της πολιτικής του.

Σας ευχαριστώ.

«Σήμερα χτίζουμε ξανά! Αλλά αυτή τη φορά πατάμε πάνω σε γερά θεμέλια» τόνισε κατά την έναρξη της τοποθέτησης του στο 16^ο Συνέδριο της Ν.Δ, ο Πρόεδρος του Eurogroup και Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης το Σάββατο 16 Μαΐου 2026 και συνέχισε:

«Με μισό εκατομμύριο θέσεις εργασίας, με ανάπτυξη, με επενδύσεις, με παραγωγή, με εξωστρέφεια. Με ένα χρέος το οποίο μειώνεται πρωτόγνωρα, όχι σε Ευρωπαϊκό αλλά σε Παγκόσμιο επίπεδο. Με μία Κυβέρνηση που έχει κάνει την επιλογή να μην περάσει ξανά το λογαριασμό στην επόμενη γενιά. Τρέχουμε προς τη σωστή κατεύθυνση και ναι, πρέπει να τρέξουμε και ακόμα γρηγορότερα! Φίλες και φίλοι, οι μεγάλες παρατάξεις γεννιούνται όχι για να διαχειριστούν, αλλά για να αλλάξουν τη Χώρα. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το κατάλαβε και το δίδαξε αυτό, κατά τη διάρκεια του 20^ου αιώνα, τα είπε πολύ ωραία ο Άδωνις πριν.

Παρέλαβε μία Ελλάδα τραυματισμένη, γεμάτη ελλείψεις και ανασφάλεια. Μια Ελλάδα που έμοιαζε να έχει αποδεχθεί τα όρια της, και θα μπορούσε να έχει συμβιβαστεί με αυτό. Αλλά, δεν το έκανε. Είδε τότε κάτι, το οποίο οι άλλοι δεν είχαν δει. Την ευκαιρία μιας νέας Ελλάδας. Μιας Χώρας σύγχρονης, παραγωγικής Ευρωπαϊκής. Και άρχισε να χτίζει: Δρόμους, λιμάνια, φράγματα, δίκτυα, τον εξηλεκτρισμό της Περιφέρειας. Δεν έφτιαξε απλώς έργα από μπετά και σίδηρο. Έχτισε ξανά την αυτοπεποίθηση της Χώρας.

Αυτό είναι και το δικό μας χρέος σήμερα. Αυτής της Κυβέρνησης και αυτής της γενιάς, απέναντι στους πολίτες μας. Να χτίσουμε τη νέα, μεγάλη Ελλάδα της παραγωγής και της τεχνολογίας. Μια Χώρα που θα εξάγει καινοτομία. Και που θα εισάγει επενδύσεις, γνώση και ευκαιρίες.

Φίλες και φίλοι, ζούμε μία από τις μεγαλύτερες τεχνολογικές αλλαγές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει ήδη. Όχι, θα αλλάξει. Οικονομίες, κοινωνίες και ισορροπίες ισχύος. Και η Ελλάδα εδώ, έχει μπροστά της μία τεράστια ευκαιρία. Να γίνει κόμβος ψηφιακών υπηρεσιών, data centers, Logistics, κόμβος καινοτομίας, στην ευρύτερη περιοχή.

Για να συμβεί όμως αυτό χρειάζονται μεγάλες αλλαγές. Ένα Κράτος γρήγορο, αποτελεσματικό, ψηφιακό, το οποίο να λειτουργεί ως επιταχυντής. Και αποδείξαμε ότι αυτό μπορεί να το κάνουμε με το gov.gr. Δείξαμε, ότι η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα. Ότι, οι ζωές μας μπορούν να βελτιωθούν. Ένα σύγχρονο Κράτος μπορεί να είναι σύμμαχος του πολίτη. Να είναι δίπλα του, να τον σέβεται.

Τώρα, πρέπει να περάσουμε στο επόμενο επίπεδο. Να φέρουμε την τεχνητή νοημοσύνη παντού. Στην υγεία, στην εκπαίδευση, στη δικαιοσύνη, στις επιχειρήσεις. Ειδικά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που θέλουν εργαλεία για να μπορέσουν να μεγαλώσουν. Να γίνουν πιο παραγωγικές, πιο ανταγωνιστικές. Είμαστε εδώ για να τις βοηθήσουμε να το κάνουν. Και ξέρουν ότι έχουμε την εμπειρία και την αποφασιστικότητα.

Όμως, όσο μεγάλες είναι οι δυνατότητες αυτής της τεχνολογίας, τόση μεγάλη είναι και η ευθύνη μας να μπορέσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε σωστά. Οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου, οφείλουν να συζητήσουν σοβαρά, για κοινά όρια και κοινές δικλίδες ασφαλείας. Γιατί, πεποίθηση μας είναι, ότι η τεχνολογία πρέπει να προχωρά μαζί με τη δημοκρατία. Μαζί με τους θεσμούς, μαζί με τον άνθρωπο. Και εδώ βέβαια, η Ευρώπη έχει έναν ιδιαίτερο και καθοριστικό ρόλο να παίξει και η Ελλάδα δείχνει ότι έχει τη φωνή, και το ειδικό βάρος να βγει μπροστά σε αυτή τη συζήτηση.»

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Κυριάκος Πιερρακάκης απηύθυνε ένα θερμό κάλεσμα ενότητας και πολιτικής γενναιότητας προς όλα τα κομματικά στελέχη, συνδέοντας την πορεία της παράταξης με το μέλλον της χώρας:

«Υπάρχει έξω μια κοινωνία που παλεύει, μια μεσαία τάξη που θέλει να ζήσει καλύτερα και μια χώρα που θέλει να φύγει μπροστά. Θα μας κρίνουν από το αν μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή τους. Οι μεγάλες παρατάξεις δεν νικούν όταν κοιτούν τον καθρέφτη τους, αλλά όταν κοιτάζουν τον ορίζοντα της χώρας. Η ιστορία δεν θυμάται εκείνους που δείλιασαν και δίστασαν, αλλά εκείνους που τόλμησαν. Ας τολμήσουμε ξανά, ας τολμήσουμε μαζί, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο τιμόνι της χώρας, να εμπνεύσουμε και να αποδείξουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε».

Τον καταλυτικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στην πορεία ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας  εξήρε ο  Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε εκδήλωση που έγινε στην Τράπεζα της Ελλάδος. Με αφορμή την παρουσίαση των ετήσιων αποτελεσμάτων ΕΤΕπ.

Ομιλητής ήταν επίσης ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Γιάννης Στουρνάρας και ο Αντιπρόεδρος της ΕΤΕπ, Γιάννης Τσακίρης, ο οποίος συντόνισε τη συζήτηση που ακολούθησε.

Ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε στη διαχρονική στήριξη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, που συνολικά έχει διαθέσει στη χώρα μας πάνω από 16 δις. ευρώ σε επενδύσεις, με τα 3,5 δισ. ευρώ που χορηγήθηκαν το 2025, να αποτελούν ιστορικά υψηλό επίπεδο. «Η σχέση της χώρας μας με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δεν είναι απλώς μια σχέση χρηματοδότησης. Είναι σχέση στρατηγικής σύμπραξης, και εξελίχθηκε αυτή η σχέση μαζί με τη χώρα», είπε χαρακτηριστικά ο Υπουργός και συνέχισε:

«Η Ελλάδα αλλάζει παραγωγικό μοντέλο. Η Ευρώπη αναζητά ανθεκτικότητα και στρατηγική αυτονομία. Και η συνεργασία μας με την ΕΤΕπ είναι στο σημείο όπου αυτές οι δύο πορείες συναντώνται» υπογράμμισε ο Υπουργός, προμηνύοντας ότι: «το 2026 θα κάνουμε ακόμη περισσότερα. Θα κινηθούμε πιο γρήγορα. Θα επενδύσουμε πιο στρατηγικά. Και θα πάμε ακόμη πιο μακριά» .

Αναλυτικά, ο κ. Πιερρακάκης δήλωσε:

Καθοριστικός ο ρόλος της ΕΤΕπ στην ελληνική οικονομία

 «Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια, και ειδικά κατά την πιο σκοτεινή περίοδο της ελληνικής κρίσης. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το EIF λειτούργησαν καταλυτικά για να μπορέσει να αναδυθεί στη χώρα μας ένα οικοσύστημα καινοτομίας με πράγματα τα οποία για πάρα πολλά χρόνια στην Ελλάδα ενοχοποιούσαμε.

Και έτσι γύρισε, αν θέλετε, η σελίδα σε σχέση με το τι είναι επιχειρηματικότητα, με το τι είναι νεοφυής επιχείρηση και με το πώς μπορεί ένας νέος άνθρωπος στη χώρα μας να βρει το επιχειρηματικό του πεπρωμένο. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί καταλυτικά έπαιξαν το ρόλο τους και τώρα είμαστε όχι σε άλλη σελίδα, αλλά σε άλλο κεφάλαιο του βιβλίου αυτής της πολύ μεγάλης πορείας για τη χώρα μας».

Οι χρηματοδοτήσεις και η μόχλευση

«Τα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ χρηματοδοτήσεων στη χώρα μας το 2025 συνιστούν ένα ιστορικά υψηλό επίπεδο. Όμως, για εμάς, το πιο κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο το ύψος των κεφαλαίων. Είναι η ποιότητα των επενδύσεων, η μόχλευση που δημιουργούν, ο αναπτυξιακός και κοινωνικός τους αντίκτυπος σε κάθε γωνιά της χώρας.

Μόνο τα τελευταία χρόνια, η ΕΤΕπ έχει διαθέσει πάνω από 16 δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις στη χώρα μας, σταθερή ψήφος εμπιστοσύνης που αντανακλά αξιοπιστία και κοινή στρατηγική.

Επιταχύνει η ΕΤΕπ  μετασχηματισμούς που απαιτούνται και καλύπτει χρηματοδοτικά κενά και το κάνει διαχρονικά.

Αυτό σημαίνει ότι η συνεργασία μας δεν αφορά μόνο την οικονομία. Αφορά τη θέση της χώρας σε έναν ευρύτερο ευρωπαϊκό καταμερισμό ρόλων.

«Σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη χρησιμοποιεί πολύ έντονα τους όρους στρατηγική αυτονομία, ανθεκτικότητα, τεχνολογική επάρκεια, η Ελλάδα — με τη στήριξη της ΕΤΕπ — είναι  μέρος της λύσης» τόνισε ο Υπουργός.

Βασικοί πυλώνες της  συνεργασίας Ελλάδος – Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων:

• «Στον καταλυτικό της ρόλο σε μεγάλα, εμβληματικά έργα υποδομών, όπως οι ενεργειακές διασυνδέσεις στη Μεσόγειο, που ενισχύουν την ενεργειακή ασφάλεια και τη γεωστρατηγική θέση της χώρας. Αποτυπώνεται στην εμβληματική επένδυση για την παραγωγή γαλλίου στη Βοιωτία, την πρώτη στην Ευρώπη.  Μια επένδυση που ενισχύει την ευρωπαϊκή βιομηχανική βάση και τις αλυσίδες κρίσιμων πρώτων υλών, εκεί όπου χτίζεται η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.
• «Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι η ΕΤΕπ ξεκίνησε τη δραστηριότητά της στον τομέα της άμυνας στην Ελλάδα. Τον επόμενο μήνα αναμένεται να υπογραφεί η πρώτη συμφωνία Τεχνικής Βοήθειας για έργα της ελληνικής πολιτείας, η οποία θα ακολουθηθεί και από σημαντική χρηματοδότηση. Πρόκειται για μια εξέλιξη που ενισχύει την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και ταυτόχρονα αναβαθμίζει τις δυνατότητες της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας».
• «Παράλληλα, η ΕΤΕπ ανταποκρίνεται άμεσα και στις ανάγκες της κοινωνίας, πολύ χαρακτηριστική και πολύ έντονη για όλους μας είναι η ανάγκη για προσιτή στέγαση. Εγώ θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα πανευρωπαϊκό πρόβλημα, μια πανευρωπαϊκή εξίσωση, με άλλες πτυχές προφανώς σε κάθε χώρα, κάποιες κοινές και κάποιες σε διαφοροποίηση, και εδώ παίζει επίσης, έναν καταλυτικό ρόλο. Η αντιμετώπιση είναι κορυφαία προτεραιότητα τόσο για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και για εσάς στην ΕΤΕπ, και θα έλεγα ότι είναι καθοριστικής σημασίας ζήτημα, ζητούμενο, και για την Κυβέρνησή μας και είμαι βέβαιος ότι η συνεργασία μας θα δώσει και άμεσα αποτελέσματα τους επόμενους μήνες» .

«Σήμερα, λοιπόν, δεν μιλάμε απλώς για έναν ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό οργανισμό που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Μιλάμε για έναν εταίρο που συμβάλλει στο να μετακινηθεί η χώρα από τη διαχείριση κρίσεων στη διαμόρφωση λύσεων για την Ελλάδα» πρόσθεσε ο Υπουργός.

Προτεραιότητες το 2026  και γεωπολιτική αβεβαιότητα

«Η στρατηγική έχει να κάνει με το πλαίσιο αβεβαιοτήτων και ρίσκων μέσα στα οποία βρισκόμαστε. Άρα,  πάντα έχεις να διαχειριστείς το απρόβλεπτο και το αβέβαιο τόσο στην οικονομική πολιτική όσο και στη ζωή γενικότερα.

Και το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο γεωπολιτικό και το γεωοικονομικό πεδίο είναι το ότι έχει υπεισέλθει μια μείωση της προβλεψιμότητας.

Σε αυτό, λοιπόν, πρέπει να κινηθούμε. Είναι ένας μεγάλος καμβάς πάνω στον οποίο πρέπει να κινηθούμε με δεδομένο ότι ζούμε σε έναν εκθετικό κόσμο, με πολλές τεχνολογικές αλλαγές, με πολλές αλλαγές σε κάθε πεδίο της ζωής μας συνολικότερα».

Η ευρωπαϊκή ατζέντα

«Σε ευρωπαϊκό πεδίο οι μεγάλες ατζέντες για τις οποίες μιλάμε είναι η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η άρση των εμποδίων που υπάρχουν ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., η θεμελίωση του ψηφιακού ευρώ, η ψηφιοποίηση, δηλαδή, του νομισματικού μας συστήματος και όλα αυτά βέβαια σε πλαίσιο δημοσιονομικής σταθερότητας και δημοσιονομικής υγείας.

Γιατί, αυτή τη στιγμή ο κόσμος είναι λίγο ανάποδα σε σχέση με δέκα χρόνια πριν. Εάν δει κανείς τα δημοσιονομικά στοιχεία χωρών όπως η δική μας ή τα συγκρίνουμε με άλλες χώρες νιώθεις εάν κάποιος κοιμόταν το 2015 και ξυπνούσε το 2025 ή το 2026 ότι ο κόσμος έχει γυρίσει τούμπα».

Μετά το Ταμείο Ανάκαμψης

«Υπάρχει το διακύβευμα και το ερώτημα που ακούμε πολύ συχνά στα τηλεοπτικά πάνελ και στη Βουλή “μετά το RRF τι;”.

Άρα, πρώτον πρέπει να ολοκληρωθεί καλά το Ταμείο Ανάκαμψης, να διαπιστωθεί και να επιβεβαιωθεί ότι ο πολλαπλασιαστής αυτών των έργων είναι όντως αυτός που πιστεύουμε και στο τέλος αυτή τη φιλοσοφία του να χτίσουμε κλίμακα, να βελτιώσουμε την παραγωγικότητα, να κάνουμε μεταρρυθμίσεις όλα αυτά τα οποία έχουμε ξεκινήσει να κάνουμε πολύ απλά θέλουμε περισσότερα και γρηγορότερα.

Θεμελιώθηκε ότι μπορούμε. Τώρα είναι η ώρα να θεμελιώσουμε ότι μπορούμε γρηγορότερα και το ότι σίγουρα δεν θα οπισθοδρομήσουμε διότι πάρα πολύ απλά δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια».

Μεταρρυθμίσεις στην Ευρωζώνη

«Να πω καταρχήν ότι η θεμελιώδης μεταρρύθμιση είναι η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων που περιλαμβάνει μέσα την κεφαλαιακή και τραπεζική ένωση και περιλαμβάνει την άρση όλων αυτών των εμποδίων για να μπορέσει μία επιχείρηση να αποκτήσει κλίμακα στην Ευρώπη.

Το μεγάλο στοίχημα της γενιάς μας στην Ευρώπη είναι να πετύχει αυτή η μεταρρύθμιση που έχει καθυστερήσει πολύ.

Αυτός είναι ο μεγάλος καταλύτης για όλες τις χώρες . Μετά, ο καθένας μας από κάθε χώρα έχει τις δικές του εθνικές ιδιαιτερότητες. Τα προβλήματα της κάθε χώρας είναι σε πολλές περιπτώσεις  καλυμμένες ευκαιρίες από την άλλη πλευρά του νομίσματος».

Μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα

«Στην Ελλάδα για παράδειγμα για πολλά χρόνια υπήρχε η εκκρεμότητα της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, είχαμε μνημόνιο…

Δεν υπάρχει εδώ μία αλλαγή που τα αλλάζει όλα. Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις είναι πάρα πολλές και είναι σε κάθε πτυχή της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής δραστηριότητας της χώρας. Είναι κάτι που έχουμε ξεκινήσει, τονίζοντας ότι η ψηφιοποίηση, οριζοντίωση είναι ένας πολύ μεγάλος καταλύτης αλλαγών σε θέματα όπως η Δικαιοσύνη, που αυτό είναι κάτι που πρέπει σίγουρα να γίνουν περισσότερες αλλαγές στην πορεία. Σίγουρα, παίζει ρόλο να μπορεί κανείς να έχει μία πολύ δομημένη στρατηγική για τη χωροταξία.

Η στρατηγική αυτή βέβαια ενθυλακώνεται στη νομολογία του  Συμβουλίου της Επικρατείας. Πρέπει να ξέρεις τι πας και πως μπορείς να το κάνεις εν τέλει».

«Κλειδί» οι επενδύσεις

Η λέξη κλειδί είναι η λέξη “επενδύσεις”. Όταν ανέλαβε το 2019 η κυβέρνηση Μητσοτάκη, οι επενδύσεις ήταν στο 11% του ΑΕΠ με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να είναι κάπου στο 21%-22%. Τώρα, πάμε για 17%. Αυτό περιλαμβάνει μέσα και δημόσιες επενδύσεις. Χρειαζόμαστε περισσότερες ιδιωτικές επενδύσεις και υπογραμμίζω την λέξη διασυνοριακές. Πρέπει να μην φοβηθούμε να αναπτύξουμε κλίμακα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να δεχτούμε ξένους Ευρωπαίους πρωταθλητές στη χώρα μας περισσότερο και να μην φοβηθούμε να δεχτούμε εκείνους από εμάς που μπορούν να παίξουν αυτόν τον κομβικό ρόλο και να αποκτήσουμε αυτή την ευρωπαϊκή κλίμακα».

Δήλωση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη μετά την εκλογή του στην Προεδρία του Eurogroup

Κυρίες και Κύριοι,

Αισθάνομαι βαθύτατη τιμή για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν οι συνάδελφοί μου, εκλέγοντάς με νέο πρόεδρο του Eurogroup. Θέλω να τους ευχαριστήσω ειλικρινά για την εμπιστοσύνη τους και για το πνεύμα συνεργασίας που επέδειξαν σε όλη αυτή τη διαδικασία. Θα ήθελα να εκφράσω την ιδιαίτερη εκτίμησή μου σε δύο εξέχουσες προσωπικότητες.

Ο πρώτος είναι ο Pascal Donohoe, για την ηγεσία του τα προηγούμενα χρόνια, ένας πραγματικός καταλύτης συναίνεσης εντός της ομάδας του Eurogroup. Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ ξεχωριστά στον Vincent Van Peteghem για τον εποικοδομητικό και συναδελφικό τρόπο με τον οποίο συμμετείχε σε αυτή τη διαδικασία και ανυπομονώ να συνεργαστώ στενά μαζί του στο Eurogroup.

Κυρίες και Κύριοι,

Τα επόμενα χρόνια, στόχος μου θα είναι να εργαστώ ώστε το Eurogroup να παραμείνει ένα όργανο ενότητας και κοινής στόχευσης. Εστιάζοντας στο κοινό μας νόμισμα, στα κοινά οικονομικά μας συμφέροντα και στο ευρωπαϊκό εγχείρημα, που εδράζεται στις θεμελιώδεις αξίες της Ένωσης. Και επιτρέψτε μου να προσθέσω: αν υπάρχουν δύο μαθήματα, όπως ανέφερα νωρίτερα στη συνάντησή μου με τους συναδέλφους, που έγιναν πιο έντονα για μένα τις τελευταίες εβδομάδες και καθ’ όλη τη συμμετοχή μου στο Eurogroup φέτος, το πρώτο θα ήταν ότι οι παλιές διακρίσεις που υπήρχαν στην Ευρώπη και ανάμεσα στις οποίες γενιές Ευρωπαίων μεγάλωσαν – οι διακρίσεις μεταξύ Βορρά και Νότου, Ανατολής και Δύσης, οι διακρίσεις μεταξύ «φειδωλών» και μη – φαίνεται να έχουν υποχωρήσει. Και αυτό, διότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι λίγο-πολύ κοινές.

Υπάρχουν παρόμοιες, κοινές αμυντικές προκλήσεις που απορρέουν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αντιμετωπίζουμε από κοινού την πρόκληση της τεχνολογικής καινοτομίας, κοινές μακροοικονομικές ανισορροπίες από τις οποίες πρέπει να απαλλαγούμε και τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Και από αυτή την άποψη, οι πολιτικές που θα προωθήσουμε θα πρέπει να είναι επίσης κοινές. Το δεύτερο σημείο αγγίζει ακριβώς αυτό: η έκθεση Draghi, η έκθεση Letta, οι πολιτικές που έχει προωθήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υπάρχουν. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, αλλά η στρατηγική μας πρέπει να γίνει συνώνυμο της υλοποίησης. Χρειαζόμαστε περισσότερη συνεργασία, περισσότερη σύμπραξη και στοχοπροσήλωση στη δημιουργία αποτελεσμάτων με ευελιξία και ταχύτητα. Και σε αυτό σκοπεύω να επικεντρωθώ, στην υλοποίηση της ατζέντας της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, της ενιαίας αγοράς, του ψηφιακού ευρώ και στην ενίσχυση των δημοσιονομικών θεμελίων της Ευρωζώνης, με ταυτόχρονη έμφαση στην ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη.

Θα μου επιτρέψετε μία προσωπική αναφορά για τη χώρα μου, την Ελλάδα και τον λαό της.

Νομίζω ότι ήταν πριν από 10 χρόνια που η συζήτηση εδώ στις Βρυξέλλες περιστρεφόταν γύρω από το αν η Ελλάδα θα έβγαινε από την Ευρωζώνη ή όχι. Κι όμως, η Ελλάδα άντεξε. Και αυτό αποτελεί θεμέλιο της συνολικής δύναμης του λαού της, απόδειξη της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και βοήθειας στις πιο κρίσιμες στιγμές. Είναι απόδειξη της προσήλωσης της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις και να επιφέρει αλλαγές. Και είναι επίσης απόδειξη ενός συλλογικού αισθήματος ευθύνης μιας γενιάς να αφομοιώσει πλήρως τόσο τους κινδύνους της αδράνειας όσο και τις ευκαιρίες της μεταρρύθμισης. Και το λέω αυτό διότι αυτό το μάθημα, θα έλεγα, δεν είναι καθαρά εθνικό, είναι θεμελιωδώς ευρωπαϊκό.

Κλείνοντας, θα προσεγγίσω αυτή την ευθύνη με ταπεινότητα και αποφασιστικότητα, δεσμευόμενος να συνεργαστώ με όλα τα κράτη-μέλη για να προσφέρουμε ουσιαστικά αποτελέσματα στους πολίτες μας και να ενισχύσουμε τα θεμέλια μιας ισχυρής, σταθερής Ευρώπης, που είναι ταυτόχρονα προετοιμασμένη αλλά και ανθεκτική απέναντι στις μελλοντικές προκλήσεις.

Σας ευχαριστώ πολύ.