Ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια τέθηκε σε ισχύ πριν από 16 χρόνια και στόχευε σύμφωνα με τη μελέτη που έχει εκπονήσει το Ινστιτούτο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, στην αύξηση των Κρατικών εσόδων, μέσω της φορολόγησης των αποκαλούμενων ειδών πολυτελείας. Σε αυτά τα είδη συμπεριλαμβάνονταν και τα γουναρικά, τα οποία εξαιρέθηκαν στη συνέχεια.

Σε ότι έχει να κάνει με το κόσμημα, υπολόγιζαν να εισπράξουν με το φόρο αυτό 120εκ ευρώ ετησίως, ενώ τα έσοδα τελικά κυμάνθηκαν στα 5εκ ευρώ. Αυτή η απόκλιση έθεσε και υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα του φόρου. Ο φόρος απείχε στην πραγματικότητα παρασάγγας από την πραγματικότητα καθώς δεν απέφερε τα προσδοκώμενα έσοδα στο Κράτος.

Για το θέμα μίλησε την Παρασκευή 17 Απριλίου στην εκπομπή «τάδε έφη» και στη δημοσιογράφο Εφη Ντίνη στο Ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, ο Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων (ΓΣΕΒΕΕ) Γιώργος Καββαθάς, ο οποίος έχει ασχοληθεί πάρα πολύ υποστηρίζοντας με επιχειρήματα ότι αυτός ο φόρος πρέπει να καταργηθεί γιατί δεν αποφέρει τα προσδοκόμενα έσοδα στο Κράτος και γιατί με τα νέα δεδομένα και την αύξηση των πολύτιμων μετάλλων γίνεται «βρόχος» για τους επαγγελματίες- επιχειρηματίες που ασχολούνται με την αργυροχρυσοχοΐα. Με συνέπειες τραγικές και για τον τουρισμό. Προκαλώντας έντονο εγχώριο ανταγωνισμό, αλλά και αυξάνοντας τον ανταγωνισμό με άλλες χώρες.

«Κα Ντίνη, αυτό που δεν κάνουμε σα Χώρα είναι μελέτη μετά την εφαρμογή ενός Νόμου. Δηλαδή, τι στόχο είχε ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα και στα ρολόγια; Ο φόρος είχε στόχο να εισπράξουν 150 εκ ευρώ, το χρόνο.. Όταν βλέπεις εδώ και 15 χρόνια, ότι αυτός ο φόρος είναι αναποτελεσματικός με τα κέρδη να είναι μηδαμινά.

Και ταυτόχρονα δημιουργώ αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των γύρω Χωρών, οι οποίες έχουν φθηνότερο κόσμημα. Και οδηγώ τον πελάτη –επισκέπτη της Χώρας να αγοράζει κοσμήματα από διπλανές Χώρες, ανταγωνιστικές της Ελληνικής Οικονομίας, σε ένα είδος μάλιστα όπως είναι το κόσμημα, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Πολιτισμό. Και είναι και ένα προϊόν που στη χώρα μας, στον τόπο μας παράγεται από τα χρόνια τα προϊστορικά.

Και αντί η Αργυροχρυσοχοΐα να είναι μία Ναυαρχίδα στα έσοδα του Κράτους, συμβάλλοντας στη βελτίωση της κατάστασης της οικονομίας, αλλά και της επιχειρηματικότητας, με τέτοιους φόρους, θεωρώ ότι την οδηγούν στην καταστροφή.»

Στη συνέχεια, ο κ. Καββαθάς επισημαίνει πως τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με τη μελέτη του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ έχουμε και συρρίκνωση του κλάδου στις κατασκευές κοσμημάτων, και έτσι χάνεται σιγά σιγά και κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στα Ελληνικά κοσμηματοπωλεία που έχουν καταστήματα σε όλο τον κόσμο και ουσιαστικά προβάλλουν τον Ελληνικό Πολιτισμό. Και έχουν ιδιαίτερη απήχηση, στις τοπικές κοινωνίες. Και ούτε αυτό δε μπορούμε να εκμεταλλευτούμε» είπε ο Πρόεδρος.

Να σημειωθεί εδώ, ότι το 1950 παρουσιάζονται κοσμήματα από καταξιωμένους κατασκευαστές. Αυτή την περίοδο παρουσιάζεται και μεγαλύτερη ανάπτυξη του κλάδου, κυρίως το 1960 γιατί συνδέθηκε άρρηκτα και πάρα πολύ έντονα με την αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα. Σε συνδυασμό με την ύπαρξη του ΕΟΜΕΧ. Το 1960 μάλιστα ξεκινά και η ζήτηση των Ελληνικών κοσμημάτων, η παραγωγή «εικαστικών κοσμημάτων» και αντιλαμβάνεται κανείς ότι μας αφορά όλους όλο αυτό.

«Σαφώς. Αφορά τον Ελληνικό Πολιτισμό. Αφορά την Ελληνική Οικονομία και τις θέσεις απασχόλησης στη Χώρα» είπε ο κ. Καββαθάς και συνέχισε: «Το κόσμημα είναι Ελληνική δημιουργία, κατά κύριο λόγο και έχει και δυνατότητες ανάπτυξης αρκεί να στηριχτεί ο κλάδος της Αργυροχρυσοχοΐας.»

Σε ερώτηση της δημοσιογράφου, τι δεν έχει πάει καλά μέχρι σήμερα και φτάσαμε έως εδώ, ο κ. Καββαθάς απαντά: «Αυτό που πρέπει να τονίσω είναι ότι μαζί με την ΠΟΒΑΚΩ και τον κ. Καλπακίδη, κάναμε μία μελέτη στο Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕΕ και αναδείξαμε με στοιχεία, όχι απλά πως το βιώνει ο αργυροχρυσοχόος ή ο καθένας μας το συγκεκριμένο μέτρο, ότι η κατάργηση του ειδικού φόρου πολυτελείας στα κοσμήματα και τα ρολόγια, θα φέρει πολλαπλάσια έσοδα στο Κράτος και θα αυξήσει και τις πωλήσεις ιδιαίτερα στους ξένους επισκέπτες.

Αυτή είναι μία μελέτη την οποία δεν την κάναμε για να κάνουμε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση. Αυτή τη μελέτη την κάναμε για να δώσουμε τη δυνατότητα τεκμηριωμένα να αποδείξουμε την αναγκαιότητα κατάργησης του φόρου πολυτελείας, στο κόσμημα.»

Και βέβαια, μιλάμε για κατάργηση του φόρου γιατί ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν κόσμημα αρκετών χιλιάδων ευρώ, γιατί θα πρέπει να πηγαίνουν να αγοράσουν πιο οικονομικά σε μία άλλη Χώρα και να μην μένουν τα χρήματα στην Ελλάδα.

«Ο φόρος πολυτελείας, στο κόσμημα αποτελεί μία μορφή έμμεσης φορολογίας, που θα είχε νόημα αν έφερνε αποτέλεσμα. Και βεβαίως ένας Νόμος του 2010, υπο άλλες συνθήκες στα οικονομικά της Χώρας, που θα μπορούσε και κάποιος να δικαιολογήσει και τα αδικαιολόγητα.

Αλλά σήμερα, 16 χρόνια μετά δεν έχει κανένα νόημα να υπάρχει αυτός ο φόρος πολυτελείας, γιατί αποδείχθηκε στην πράξη, ότι είναι αναποτελεσματικός. Δημιουργεί προβλήματα και στην οικονομία των μικρών επιχειρήσεων. Και πέραν του κλεισίματος των επιχειρήσεων έχουν χαθεί περίπου και 3.000 θέσεις εργασίας, κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Εργασίας, εξειδικευμένου προσωπικού που ασχολείτο με την παραγωγή κοσμήματος στη Χώρα.»

Σε ότι αφορά στην μη κατάργηση του φόρου και στην εκτέλεση αυτού σε μεγαλύτερο ποσό άνω των 1000 ευρώ που ισχύει σήμερα ο κ. Καββαθάς είπε: «Δεν υπάρχει ολίγον έγκυος… Ο συγκεκριμένος φόρος κρίθηκε στην πράξη ότι είναι αναποτελεσματικός. Η μόνη λύση είναι η κατάργηση του. Έτσι ώστε, να ενισχύσουμε την Ελληνική παραγωγή σε επίπεδο κοσμημάτων για να μπορέσουμε να ξανακερδίσουμε το χαμένο έδαφος, που χάθηκε τα τελευταία 16 χρόνια.»

Να επισημάνουμε δε μεταξύ όλων των άλλων ότι οι κατασκευαστές κοσμημάτων στην Ελλάδα πληρώνουν φόρο για την αγορά πρώτης ύλης από το εξωτερικό όταν για παράδειγμα στην Ιταλία, οι τεχνίτες αγοράζουν πρώτη ύλη χωρίς φόρο και επιδοτούνται από το Κράτος.

«Τέτοιες πολιτικές ακολουθούν οι Ευρωπαϊκές Χώρες, οι οποίες έχουν στην Προμετωπίδα των πολιτικών τους, τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων. Το κάνουν σήμερα οι Ισπανοί. Για να στηρίξουν τον τουρισμό τους, πριμοδοτούν τους tour operators. Για να μη χάσουν κομμάτι του τουρισμού και να κερδίσουν περισσότερους επισκέπτες, όταν εμείς στην Ελλάδα, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα σε αυτόν τον τομέα» επισημαίνει ο Πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ.

Και μετά τα παραπάνω αναρωτιέται κάποιος, μα η Ελλάδα δεν είναι Χώρα Κράτος –Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μάλιστα ανήκει και στις «Μεσογειακές Χώρες» του Νότου λόγω γεωγραφικής θέσης; Εφαρμόζεται σε άλλη Ευρωπαϊκή Χώρα ο φόρος πολυτελείας σε κοσμήματα και ρολόγια; Για να αισθανθούμε κι εμείς επιτέλους Ευρωπαίοι…

«Είμαστε Ευρωπαίοι a la cart. Δεν είμαστε Ευρωπαίοι. Όπου συμφέρει τις Κυβερνήσεις διαχρονικά, είμαστε Ευρώπη, και όπου δεν τις συμφέρει, είμαστε Ελλάδα με ιδιαίτερα προβλήματα και μέσα στα ιδιαίτερα προβλήματα βάζω και την επιβολή φόρων, αδίκων όχι μόνο στους επαγγελματίες και τους βιοτέχνες αλλά και σε όλη την κοινωνία» επισημαίνει ο κ. Καββαθάς.

Σχήμα οξύμωρο…Την ίδια ώρα που κάποιοι για να αγοράσουν ένα κόσμημα που κοστίζει 100.000€ θα πληρώσουν επιπλέον φόρο 10% συν 24% Φ.Π.Α., κάποιοι στην ίδια Χώρα, στην Ελλάδα, αγοράζουν γούνες αξίας 100.000€ χωρίς επιπλέον φόρο! Τελικά το ένα είναι είδος πολυτελείας και το άλλο δεν είναι; Γιατί στη γούνα καταργήθηκε ο συγκεκριμένος φόρος;

«Γιατί είχαν τεράστια έσοδα: 5εκ.ευρω με προϋπολογισμό 150εκ.ευρώ, είναι για γέλια» είπε ο κ. Καββαθάς και συνέχισε επισημαίνοντας το τι έχουν εισπράξει για το θέμα από τους πολιτικούς: «Όταν είμαστε σε δημόσια έκθεση, όπως αυτές που γίνονται κοσμήματος, πάντα υπάρχει μία συγκαταβατικότητα από τους πολιτικούς. Οι πολιτικές όμως κρίνονται στην πράξη. Τι κάνουμε για το κόσμημα; Το συζητάμε; Ο κ. Αυτιάς κάνει μία προσπάθεια. Αυτή η προσπάθεια σε επίπεδο Κυβέρνησης που βρίσκεται; Έχουμε κάνει και συναντήσεις στα Υπουργεία και είμαστε στο ναι μεν αλλά…

Κα Ντίνη, αν οι Κυβερνήσεις έκαναν αποδεκτές τις προτάσεις των κοινωνικών εταίρων, θα είχαμε λύσει πάρα πολλά προβλήματα. Και θυμίζω ότι πριν δύο μήνες, πέρασε ο Νόμος για την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία. Γιατί; Γιατί το Υπουργείο Εργασίας, η κα Κεραμέως ήρθε και συζήτησε με τους εθνικούς κοινωνικούς εταίρους από μηδενική βάση, και βγάλαμε ένα αποτέλεσμα ουσιαστικό. Και είναι ένα δείγμα καλής νομοθέτησης. Τέτοιες πολιτικές πρέπει να ακολουθούν τα Υπουργεία.»

Ο κλάδος όμως της Αργυρχρυσοχοϊας δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο το συγκεκριμένο φόρο, αλλά και την εκτόξευση στις τιμές των μετάλλων τα τελευταία χρόνια.

«Εάν οι τεχνοκράτες του Υπουργείου Οικονομικών είχαν σχέση με την πραγματικότητα, θα είχαν καταργήσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης πριν από τον πόλεμο. Και την εκτόξευση της τιμής του χρυσού που δεν είναι αποτέλεσμα του πολέμου μόνο, αλλά διεθνούς συγκυρίας. Πρέπει να στηριχτεί το παραγωγικό μοντέλο και τις θέσεις απασχόλησης που έχει ο κλάδος» είπε ολοκληρώνοντας, ο κ. Καββαθάς.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Με τον κλοιό να στενεύει όλο και περισσότερο για τον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας, λόγω και της εκτόξευσης στην τιμή των πολύτιμων μετάλλων, ο κλάδος ασφυκτιά πλέον με το φόρο πολυτελείας που συνεχίζει εδώ και μία δεκαετία να επιβαρύνει το κόσμημα και το ρολόι, χωρίς ουσιαστικό όφελος για το Κράτος, ενισχύοντας τον ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά αλλά και στο εξωτερικό. Και ενώ είναι και άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτιστική μας κληρονομιά, τη δεδομένη στιγμή «απειλείται» το κόσμημα και ως τουριστικό προϊόν.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Βιοτεχνών Αργυροχρυσοχόων Κοσμηματοπωλών Ωρολογοπωλών (ΠΟΒΑΚΩ), αλλά και κατά τόπους Επιμελητήρια, με αποκορύφωμα την προσπάθεια της ΓΣΕΒΕΕ, με έγγραφά και εμπεριστατωμένες έρευνες έχουν αποταθεί στους αρμόδιους ζητώντας την κατάργηση του συγκεκριμένου φόρου που ουσιαστικά δε φέρει τα έσοδα που είχαν ως στόχο. Την ίδια ώρα απειλεί τον κλάδο, που «πνέει τα λοίσθια», με τους επιχειρηματίες να βρίσκονται σε απόγνωση.

Σε συνέντευξη του στην εκπομπή «ταδε έφη»,με τη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στο ράδιο ΕΥΡΙΠΟΣ 90fm, ο Πρόεδρος της ΠΟΒΑΚΩ Πέτρος Καλπακίδης, μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, επισημαίνοντας τις προσπάθειες που γίνονται για κατάργηση του φόρου πολυτελείας.

«Ο φόρος πολυτελείας στα κοσμήματα δε μπορεί να προσδιοριστεί και εννοιολογικά. Από την αρχή της ανθρωπότητας, ο άνθρωπος πρώτα στολίστηκε και μετά ενδύθηκε. Κατά συνέπεια ένα στόλισμα, ένα μπιζού, ένα κόσμημα, δε θεωρείται πολυτέλεια. Ο Έλληνας και το κόσμημα, αποτελούν ένα πολύ ωραίο ταιριαστό ζευγάρι, διότι η Ελληνική αργυροχρυσοχοΐα, και αργυροχοΐα στον τόπο μας μετράει 6.000 χρόνια ιστορία. Συνεπώς, δε νομίζω ότι τηρείται ο εννοιολογικός προσδιορισμός ότι είναι πολυτέλεια» είπε ο κ. Καλπακίδης και συνέχισε:

«Όπως είπατε πολύ σωστά, ο φόρος πολυτελείας εφαρμόστηκε την εποχή των μνημονίων, το 2010 με το Νόμο 3833, που είχε ψηφιστεί το Μάρτιο του 2010, για αντικείμενα αξίας άνω των 1000€. Τότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα 1000 ευρώ ήταν για πιο βαριά κοσμήματα, καθώς η τιμή του χρυσού ήταν γύρω στις 25.000 το κιλό. Σήμερα έχει 132.000€, σε 14 καράτια, δηλαδή, ένα κόσμημα κατασκευασμένο από ένα κράμα 14 καρατιών χρυσού, της τάξεως των 2γρμ βάρους, τα κοσμήματα δεν πωλούνται φυσικά με το γραμμάριο, την τέχνη δεν μπορείς να τη βάλεις στο ζύγι.

Μόνο την πρώτη ύλη αν κανείς πάρει, έχεις πιάσει τα 700 ευρώ, με το καλημέρα. Και μιλάμε για απλά κοσμηματάκια. Για ένα ματόχαντρο, για ένα σταυρουδάκι. Για ένα ζευγάρι βέρες. Και ρωτάω, και ρητορικό είναι το ερώτημα, ένα ζευγάρι βέρες για να παντρευτεί ένα ζευγάρι νέων, είναι είδος πολυτελείας; Ένας σταυρός για να τον πάρει ένας νονός να βάλλει ένα παιδάκι στο μαντρί του Θεού, είναι είδος πολυτελείας; Ένα Κωσταντινάτο αποτελεί είδος πολυτέλειας; Φυσικά και δεν αποτελεί. Και όπως σας είπα και προηγουμένως, αν ανατρέξουμε στην ιστορία μας, θα δούμε ότι τα κοσμήματα, ήταν συνυφασμένα με όλες τις εκφάνσεις της Ελληνικής κοινωνίας, σε όλες τις ιστορικές μας περιόδους.

Αυτό δείχνει ότι δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται ως είδη πολυτελείας πράγματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα μας και επίσης θα πω ότι επιβαρύνονται τα κοσμήματα με φόρο πολυτελείας, αυτόν τον δυσβάσταχτο φόρο και επιβαρύνουν και τους τουρίστες.»

Στη συνέχεια ο κ. Καλπακίδης, ανέφερε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προστιθέμενης αξίας με το φόρο πολυτελείας 10% στην αγορά ενός κοσμήματος και πως αυτό με την επιπλέον επιβάρυνση του 24% Φ.Π.Α. «Ένα κόσμημα που παράγεται και κοστίζει στην παραγωγή του 1000€, όταν θα το δώσει στο κατάστημα λιανικής πώλησης ο παραγωγός, θα βάλει στο τιμολόγιο 10% φόρο πολυτελείας. Δηλαδή, το 1.000€ θα γίνει 1.100€+ 24% Φ.Π.Α. Και αυτός που στην τελική το πληρώνει όλο αυτό είναι ο καταναλωτής.»

Στο κόσμημα όμως στηρίζεται και ο τουρισμός. «Το τουριστικό κομμάτι μας λέει, ότι έρχονται πληροφορίες και είναι αληθείς αυτές, από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Χίο, Μυτιλήνη, Ρόδο, και μας λένε ότι έρχονται οι τουρίστες εδώ το καλοκαίρι, διανυκτερεύουν στα νησιά μας, παίρνουν τα ημερόπλοια, που κάνουν εκδρομές στα Παράλια της Μικράς Ασίας, τους διαφημίζουν και τους προτρέπουν να πάρουν κοσμήματα από εκεί διότι δεν έχουν φόρους πολυτελείας, και αυτό αληθεύει, δεν έχουν φόρους, και προτιμούν οι ξένοι τουρίστες, οι οποίοι ενδεχομένως είναι και ανενημέρωτοι ως προς την ποιότητα και ως προς τον τρόπο κατασκευής του κοσμήματος, γιατί τα Ελληνικά κοσμήματα ξεχωρίζουν και για την ποιότητα αλλά και για τα σχέδια, και αυτό δεν είναι φιλαρέσκεια, είναι γεγονός στα Ελληνικά κοσμήματα.

Και έτσι περνούν απέναντι, ψωνίζουν από εκεί τα κοσμήματα, τα οποία να σημειώσουμε ότι είναι προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, που θα έπρεπε να μείνουν τα χρήματα των τουριστών εδώ στην Ελλάδα, και δυστυχώς αυτά τα καρπώνονται οι γείτονές μας. Αντιλαμβάνεστε τον ανταγωνισμό και ότι πρόκειται για αντιεθνικό φόρο.

Σημαντικό όμως είναι να δούμε τι γίνεται και με τις εισαγωγές κοσμημάτων στην Ελλάδα, από Χώρες του εξωτερικού. Για την αγορά ενός ρολογιού επώνυμου οίκου, η εισαγωγή γίνεται χωρίς ο εισαγωγέας να πληρώσει φόρο πολυτελείας, τον οποίο όμως προσθέτει δραστηριοποιούμενος στην Ελλάδα, στην πώληση του προϊόντος στην Χώρα μας.

«Σε ένα ρολόι επώνυμο μεν, χωρίς πολύτιμα μέταλλά που μπορεί να στοιχίζει και 15.000€ και 20.000 ευρώ, δεν πληρώνουμε φόρο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι ο φόρος πολυτελείας μπαίνει σε αντικείμενα που έχουν πολύτιμα μέταλλα όπως ο χρυσός, ο άργυρος (ασήμι), πλατίνα και παλάδι ή είναι επιχρυσωμένα. Αλλά όπως είπατε, ένα αντικείμενο είτε ρολόι είτε κόσμημα, το οποίο είναι μίας φίρμας και μπορεί να στοιχίζει και 4.000€. Εκεί δε μπαίνει φόρος πολυτελείας.

Αλλά ξέρετε κα Ντίνη, με αυτή τη λογική αν πάμε, όλοι μας στη ζωή μας και γύρω μας, και ένα καλό γραφείο που έχουμε θεωρείται πολυτέλεια. Το Ελληνικό κόσμημα είναι Πρεσβευτής της Ελληνικής Κουλτούρας και του Ελληνικού Πολιτισμού.»

Μετά και τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν είναι μόνο ο πρόσθετος φόρος πολυτελείας που επιβαρύνει τον κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας και του ρολογιού, είναι και το γεγονός ότι το κόσμημα δεν προστατεύτηκε μέχρι και σήμερα ούτε ως στοιχείο πολιτισμού. Παράλληλα δεν «θωρακίστηκαν» ούτε τα εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας. Σχετικά με την τύχη των τεχνιτών του κοσμήματος ο κ. Καλπίδης είπε:

«Ακόμα περνάμε περιόδους κρίσεων. Δεν έχει περάσει η κρίση ακόμα, από το 2010. Είχαμε τη δημοσιονομική κρίση, την υγειονομική κρίση, έχουμε την ενεργειακή κρίση τώρα. Δηλαδή, έχουμε τώρα εδώ και 15 χρόνια, συνεχώς έχουμε θέματα λειτουργίας των επιχειρήσεων. Μην ξεχνάμε ότι οι επιχειρήσεις κοσμηματοποιίας δεν είναι τεράστιες επιχειρήσεις. Κατά κύριο λόγο είναι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Και θα έλεγα και οικογενειακές. Δεν είναι μόνο ο φόρος πολυτελείας που δημιουργεί πρόβλημα. Είναι το ενεργειακό κόστος, είναι η αύξηση της πρώτης ύλης όπως είπατε, ασφαλιστικές εισφορές κ.α. Ο χρυσός έχει φτάσει 131.000€ το κιλό όταν πριν από 4 χρόνια, το 2022 είχε 48.000€. Όλα αυτά δυσκολεύουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων παρόλα αυτά οι συνάδελφοι επιστρατεύοντας τη σοφία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε στις σημερινές δύσκολες καταστάσεις.

Στα αιτήματα μας για βοήθεια που θέλουμε από το Κράτος είναι η κατάργησή αυτού του φόρου πολυτελείας που δεν αποδίδει και τίποτα. Και αυτό έχει αποδειχθεί και από ειδική μελέτη που έχουμε αναθέσει και έχει εκπονήσει το Ινστιτούτο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, την έχουμε στείλει στα αρμόδια όργανα, αποδεδειγμένα λέει ότι θα πρέπει να καταργηθεί αυτός ο φόρος. Ο ίδιος φόρος ίσχυε και για τα γουναρικά και καταργήθηκε πριν λίγα χρόνια.»

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο πλευρό της ΠΟΒΑΚΩ για την κατάργηση του φόρου πολυτελείας συντάσσονται εκτός από τη ΓΣΕΒΕΕ, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο της Θεσσαλονίκης που έχω την τιμή και το προνόμιο του Α’ Αντιπροέδρου.

Αλλά και πολλά άλλα Επιμελητήρια και της Δωδεκανήσου και ειδικά των περιοχών που έχουν τουριστικό ενδιαφέρον, έχουν υποβάλλει και υπομνήματα, και η Ομοσπονδία, έχουμε ενοχλήσει για να καταργηθεί αυτός ο φόρος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Υπουργός Οικονομικών ο κ. Πιερρακάκης τιμήθηκε στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης το 2025, όπου επίσης του ζητήθηκε να δει το θέμα της κατάργησης του συγκεκριμένου φόρου.

«Εμείς σαν Ομοσπονδία πάντοτε σε όλες μας τις εκφάνσεις, σε όλες μας τις εκδηλώσεις πάντοτε τονίζουμε την κατάργηση του φόρου πολυτελείας. Είναι ένα μνημονιακό κατάλοιπο που θα πρέπει να φύγει από την αγορά. Δημιουργεί προβλήματα και στις εξαγωγές λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού» είπε ο Πρόεδρος επισημαίνοντας και το θεσμικό ρόλο των Επιμελητηρίων που είναι να σύμβουλοι του Κράτους και συμβουλεύουν προς την κατάργηση του φόρου πολυτελείας σε κόσμημα και ρολόι.

Τέλος, ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στη διατήρηση της παράδοσης της κοσμηματοποιίας και πως αυτή μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο ανάπτυξης, εφόσον γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες για την προστασία και την προώθηση του κλάδου.

«Θα πρέπει να γνωρίζει επίσης ο κόσμος ότι από πέρυσι η Γιαννιώτικη Αργυροχοΐα, έχει ενταχθεί στο ευρετήριο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Και ο μήνας Μάιος έχει ανακηρυχθεί ως μήνας της Γιαννιώτικης Αργυροχοΐας. Άρα βλέπουμε ότι η αργυροτεχνία και η αργυροχρυσοχοΐα γενικότερα, είναι ένα πεδίο λαμπρό για τη Χώρα μας. Κατά τόπους έχουμε τεχνοτροπίες έχουμε το Ροδιακό κόσμημα, το Λεσβιακό κόσμημα, το Γιαννιώτικο κόσμημα.

Στην Ελλάδα, έχουμε αστείρευτες πηγές έμπνευσης. Έχουμε εξαιρετικά χέρια, τεχνίτες, που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους ξένους. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Μας αντιγράφουν και μας μιμούνται. Αυτό το προϊόν με υψηλή προστιθέμενη αξία θα πρέπει να το προστατέψουμε.

Να πω απευθυνόμενος σε όλους τους ακροατές και στον κόσμο ότι για τις αγορές του που σχετίζονται με τα κοσμήματα, να επιλέγουν κοσμήματα Ελλήνων δημιουργών, κατασκευαστών και σχεδιαστών, και επίσης να επιλέγουν τα καταστήματα που είναι μέλη στους κατά τόπους συλλόγους, μέλη της Ομοσπονδίας μας.

Εμείς σαν Ομοσπονδία κάνουμε ότι μπορούμε για να προωθήσουμε το Ελληνικό κόσμημα και μιας και αναφερθήκατε στα Νησιά, έχουμε δημιουργήσει δύο ταινίες μικρού μήκους, μπορεί κάποιος να μπει στη σελίδα της ΠΟΒΑΚΩ και να τα δει. Έχουν παιχτεί και στο Ελευθέριος Βενιζέλος και στα καράβια που πηγαίνουν στα νησιά έτσι ώστε να βλέπει ο τουρίστας το Ελληνικό κόσμημα και να το επιλέγει.»

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ