100 Χρονια από την Ελευση του Οσιου Ιωαννη του Ρωσσου στην Ευβοια

Τελευταία Νέα

Την Τρίτη 28  Νοεμβρίου στις 18:30 συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου, στην αίθουσα του Δημοτικού Καταστήματος Κριεζών( αριθ. αποφ. 210/2014),  προκειμένου να συζητηθούν και να ληφθούν αποφάσεις για τα παρακάτω  θέματα  ημερήσιας διάταξης:

  1. 1. Έγκριση και διάθεση πιστώσεων για πολιτιστικές  εκδηλώσεις του Δήμου.
  2. 2. Έγκριση της υπ΄αριθ. 30/2017 απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας, περί «Παραχώρηση αιθουσών».
  3. 3. Έγκριση της υπ΄αριθ. 29/2017 απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας, περί «Κατανομή πιστώσεων στις Σχολικές Επιτροπές του Δήμου, για λειτουργικές δαπάνες Σχολείων».
  4. 4. Έγκριση της υπ΄αριθ. 31/2017 απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας, περί «Ονοματοδοσίας αίθουσας εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου  Αγ. Ιωάννη σε αίθουσα εκδηλώσεων Μητροπολίτη Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ»
  5. 5. Βεβαίωση ότι το ακίνητο ιδιοκτησίας Βασιλείου Δημήτρη βρίσκεται  εντός ζώνης 800 μ. από το κέντρο του οικισμού Μεντούλι.
  6. 6. Έγκριση παράτασης προθεσμίας του έργου: Κατασκευή κλειστού Γυμναστηρίου Δ.Δ Αλιβερίου.
  7. 7. Συγκρότηση επιτροπής προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: Συντήρηση οδοστρωμάτων Αλιβερίου.
  8. 8. Χορήγηση άδειας σε υπαλλήλους της Τεχνικής Υπηρεσίας για σύνταξη μελετών έκδοσης οικοδομικών αδειών δημοτικών κτιρίων.
  9. 9. Έγκριση τροποποίησης προϋπολογισμού   οικ. έτους 2017.

10. Έγκριση των πρωτοκόλλων οριστικής παραλαβής υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 219 του Ν. 4412/2016.

11. Έγκριση χορήγησης των μέσων ατομικής προστασίας και γάλατος σε χρήμα στους δικαιούχους –εργαζόμενους του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθ. 97 του Ν. 4483/2017.

12. Άνοιγμα λογαριασμού όψεως στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Δικαίωση αισθάνονται πλέον ο πρώην δήμαρχος Κύμης-Αλιβεριου Δημήτρης Θωμάς και ο πρώην αντιδήμαρχος Νίκος Κιούσης με την απόφαση του δικαστηρίου που τους έκρινε αθώους για τις δασικές εκτάσεις στις Παραμερίτες, τις οποίες είχαν αγοράσει πριν από μερικά χρόνια και στη συνέχεια είχαν δωρίσει στο δήμο για να κατασκευαστεί το εργοστάσιο κομποστοποίησης απορριμμάτων. Τις εκτάσεις αμφισβήτησε στην κατοχή τους στη συνέχεια, το Δασαρχείο.

Η κίνηση αυτή είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις στην περιοχή με το δασαρχείο να προβαίνει σε μήνυση θεωρώντας τις εκτάσεις αυτές δασικές.

Από την ακροαματική διαδικασία τη Δευτέρα το πρωί στα δικαστήρια της Χαλκίδας, προέκυψε ότι οι κατηγορούμενοι, ο πρώην δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος, είχαν αγοράσει τις εκτάσεις από ανθρώπους που είχαν στην κατοχή τους τις εκτάσεις από το 1880, ενώ τα καλλιεργούσαν από το 1960.

Έτσι, προέκυψε ότι δεν υπήρξε δόλος από την πλευρά των δύο αντρών να καταπατήσουν δασική έκταση για ένα έργο που για να υλοποιηθεί θα έπρεπε να περάσει στη συνέχεια, από σχετικούς ελέγχους και θα «σκόνταφτε» στα δασικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρώην δήμαρχος Κύμης-Αλιβερίου Δημήτρης Θωμάς και ο πρώην αντιδήμαρχος Νίκος Κιούσης δικαιώνονται για δεύτερη φορά για την ίδια υπόθεση, καθώς ανάλογη δικαστική διένεξη μεταξύ αυτών και του δασαρχείου είχε υπάρξει και για άλλη περιοχή, για το ίδιο έργο. 

Η Βούλα Αγιοστρατίτη έχει προσφέρει πολλά στο θεσμό αυτά τα χρόνια, τόσο από τη θέση της Γ.Γ. τους Επιμελητηρίου, όσο και από  την θέση της Προέδρου της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Εύβοιας.

Το έργο της είναι γνωστό στους Ευβοείς τόσο μέσα από την ανάδειξη του πιάτου της Εύβοιας, όσο και από την έκδοση του γαστρονομικού χάρτη στον οποίο συμμετέχουν σύλλογοι, επιχειρηματίες και απλοί πολίτες, κάνοντας ένα ταξίδι στις πολιτιστικές διαδρομές της Εύβοιας και της Σκύρου με παράλληλη ανάδειξη του γαστρονομικού χάρτη του Νομού, στηρίζοντας με έναν μοναδικό τρόπο και με πολλή δουλειά την τουριστική ανάπτυξη του τόπου μας.

Κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να την εμπιστευτούν επιχειρήσεις στο ξεκίνημα τους, να στηριχτούν στα πρώτα τους βήματα και σήμερα να αναπτύσσουν εξαγωγική δράση, παίρνοντας παράλληλα μέρος σε εκθέσεις και προβάλλοντας τα ευβοϊκά προϊόντα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό.

Αγωνίζεται και για το ασφαλιστικό και για μία σειρά θεμάτων που ταλανίζουν τους επιχειρηματίες πιέζοντας τις εκάστοτε Κυβερνήσεις και διεκδικώντας τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου.

Όλα αυτά και πολλά περισσότερα έχει προσφέρει και στους εμπορικούς συλλόγους. Έργο το οποίο της αναγνωρίζουν ακόμη και οι «αντίπαλοι» της στις επερχόμενες Επιμελητηριακές Εκλογές.

Όπως επίσης, της αναγνωρίζεται από όλους ότι κάνει έναν έντιμο προεκλογικό αγώνα, σεβόμενη τους κανόνες της εκλογικής διαδικασίας από την αρχή και το θεσμό γενικότερα, γιατί για την ίδια μιλάει το μέχρι τώρα έργο της.

Με σύμμαχους ικανούς, ευυπόληπτους και καταξιωμένους στο χώρο τους επιχειρηματίες, ρίχνεται στη μάχη των Επιμελητηριακών εκλογών ως επικεφαλής του συνδυασμού «Επιμελητηριακή Συνεργασία» και ευελπιστεί στην στήριξη των επαγγελματιών-μελών του Επιμελητηρίου της Εύβοιας όπως επίσης και στην αναβάθμιση ενός θεσμού που αποτελεί το μοχλό ανάπτυξης για την τοπική και όχι μόνο κοινωνία.

«Επιστρατεύτηκε» να δώσει μία ακόμη μάχη από τη θέση του Προέδρου στα έδρανα του Επιμελητηρίου της Βοιωτίας, ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Βοιωτίας και Γραμματέας πάνω από 10 χρόνια στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδας Παναγιώτης Αγνιάδης.

Έχοντας διατελέσει Προέδρος στο Επιμελητήριο Βοιωτίας 30 χρόνια, θα έλεγε κανείς ότι μπορεί σήμερα, ευχαριστημένος από όσα έχει προσφέρει στο διάβα της επιμελητηριακής του πορείας, να γιορτάζει το αργυρό ιωβηλαίο.

Με γνώμονα πάντα, το συμφέρον των μελών του Επιμελητήριου, σε μία εφ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «τάδε έφη» την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου και στη δημοσιογράφο Έφη Ντίνη, στον ΕΥΡΙΠΟ 90FM, ξετυλίγει το κουβάρι του Επιμελητηριακού Θεσμού και παράλληλα γίνεται ο «μέντορας» των νέων ανθρώπων που στόχο έχουν να αναβαθμίσουν το θεσμό, έχοντας τον ίδιο δίπλα τους  πλέον για να μοιραστεί τη «σοφία» του, τα λάθη του ενδεχομένως αλλά και τις επιτυχίες του, έτσι ώστε να μάθουν γρηγορότερα το δικό τους «μάθημα».

Ταπεινός σαν άνθρωπος, πετυχημένος σαν επιχειρηματίας και σαν αυτοδιοικητικός καθώς διετέλεσε και Περιφερειακός Σύμβουλος, ιδιαίτερα αγαπητός ως Πρόεδρος Επιμελητηρίου, έχοντας περάσει από τη θέση του Προέδρου και του Εμπορικού Συλλόγου Λιβαδειάς και συνάμα προβληματισμένος για το μέλλον του «επιχειρείν»,  βαθύς γνώστης της κατάστασης που επικρατεί στην Χώρα, έχοντας κάνει την αυτοκριτική του, ο Παναγιώτης Αγνιαδης, πορεύεται για τελευταία φορά όπως δήλωσε στο eviakosmos.gr ως επικεφαλής ψηφοδελτίου στο συνδυασμό «Ανεξάρτητη Επιμελητηριακή Ενότητα» στις επερχόμενες επιμελητηριακές εκλογές.

Ενόψει των εκλογών, στέλνει μήνυμα ενότητας με πολλούς αποδέκτες επισημαίνοντας ότι αν έχουν περισσότερο συντονισμό και λιγότερο εγωισμό οι συμμετέχοντες, ο επιμελητηριακός θεσμός θα ανέβει στα ύψη.

Το γεγονός ότι κάποιος εκλέγεται επι 30 χρόνια Προέδρος σε ένα Επιμελητήριο, όπως αυτό της Βοιωτίας που είναι Πρόεδρος έχει πολλά να δώσει ακόμη. Τι έχει αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων κ. Αγνιάδη;

Έχουμε έναν δημιουργικό Νομό. Είμαστε η Τρίτη βιοτεχνική και βιομηχανική δύναμη στην Ελλάδα λόγω της γειτνίασης με την Αθήνα και των μεγάλων βιομηχανιών που έχουμε. Ειδικά Σχηματάρι, Οινόφυτα μέχρι τη Θήβα, όπως επίσης και η Βοιωτική γη. Στις εκτάσεις της Βοιωτίας υπάρχει το 12% της ενέργειας στην Ελλάδα. Αλλάξαν τα χρόνια, μπήκαμε σε νέες τεχνολογίες, πρέπει όμως σιγά σιγά να αλλάζουμε και τη νοοτροπία γιατί δεν πρέπει μόνο να ακολουθούμε την εξέλιξη.

Δυστυχώς, οι νέες απαιτήσεις θέλουν να προηγηθούμε της εξέλιξης και της τεχνολογίας. Πιστεύω ότι είναι μία δύσκολη περίοδος για όλους μας, ειδικά για τον επιχειρηματικό κόσμο, μια και τα τελευταία χρόνια με τα μνημόνια ανεβαίνουμε Γολγοθά. Πιστεύω όμως ότι μόνο μία ενότητα, μία συνέργεια θα μας σώσει. Γιατί δυστυχώς για όλους εμάς και τα μέλη μας πηγαίνουμε συνέχεια σε ανηφόρες.

Από πόσα μέλη απαρτίζεται το Επιμελητήριο Βοιωτίας;

Εμείς είμαστε γύρω στις 10.000 μέλη από τη «Μύκονο του Χειμώνα» που είναι η Αράχωβα μέχρι το Δήλεσι και το Σχηματάρι. Έχουμε 4 τμήματα των Υπηρεσιών, Εμπορικό, Μεταποίησης, και ένα μικρό κομμάτι στο Τουριστικό. Προσπαθούμε να δώσουμε «όπλα» και « εργαλεία» στα μέλη μας, να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες στιγμές. Ο Επιμελητηριακός θεσμός είναι κάτι που πρέπει να κρατηθεί. Πρέπει να κρατήσουν μακριά από τα Επιμελητήρια όλες τις πολιτικές και αυτοδιοικητικές διενέξεις, πράγμα που δυστυχώς πολλοί πάνε να εκμεταλλευτούν.

Γιατί εμείς ανήκουμε στην επιχειρηματικότητα. Εμείς ανήκουμε στη δημιουργία, ανήκουμε σε ένα καλύτερο επιχειρηματικό  αύριο, μακριά από πολιτικές διενέξεις και αντιπαραθέσεις. Αυτό, θα πρέπει να το κρατήσουμε μακριά, και πρέπει να το καταλάβουν και αυτοί που πάνε να μας εκμεταλλευτούν.

Γιατί θα πρέπει κάποιος να δείξει εμπιστοσύνη σήμερα στο θεσμό του Επιμελητηρίου; Γιατί ο Επιμελητηριακός θεσμός στην Εύβοια έχει απαξιωθεί…

Εγώ πιστεύω ότι μόνος του δεν έχει απαξιωθεί. Υπάρχουν παράγοντες που κοιτούν να απαξιώσουν τον Επιμελητηριακό θεσμό. Εμείς δε λειτουργούμε με καταστατικό. Λειτουργούμε με νόμο. Είμαστε οι σύμβουλοι της εκάστοτε κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης μπορώ να πω και μέσα από αυτό, με τις προτάσεις των Επιμελητηρίων, του επιχειρηματικού κόσμου, γιατί κάτω από την ομπρέλα των επιμελητηρίων υπάρχει και η βιομηχανία και η βιοτεχνία και το εμπόριο και οι υπηρεσίες και η καινούργια βιομηχανία, το προϊόν του τουρισμού.

Πλην όμως, να λειτουργήσουμε με ενότητα, σύμπνοια και όχι με ατομικά συμφέροντα. Έχουμε ένα πλεόνασμα, δυστυχώς εγωισμού και ένα έλλειμα συντονισμού. Εάν αυτά αλλάξουν και έχουμε περισσότερο συντονισμό και λιγότερο εγωισμό ο επιμελητηριακός θεσμός θα ανέβει στα ύψη και πρέπει ν ανέβει γιατί αυτή τη στιγμή τα μέλη μας τη χρειάζονται.

Τι σημαίνει το Επιμελητήριο για τον επιχειρηματία –μέλος του;

Το Επιμελητήριο πιστεύω ότι είναι το ληξιαρχείο κάθε επιχείρησης. Εκεί γεννιέται, εκεί μεγαλώνει και εκεί τελειώνει. Άρα εμείς, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε και κάνουμε, είναι να το συμβουλεύουμε, να είμαστε στο εφαλτήριο κάθε επιχείρησης, για το επόμενο άλμα. Όχι βήμα. Τα βήματα τελειώσανε. Τώρα θα πρέπει να σταθούμε όρθιοι για να έχουμε μία βιωσιμότητα. Είναι πολύ δύσκολη λέξη η βιωσιμότητα σήμερα και αυτή πρέπει να περάσει μέσα από τα Επιμελητήρια. Πρέπει να το καταλάβουμε και οι ίδιοι εμείς και να μην έχουμε τις μεταξύ μας διαφορές οι οποίες πολλές φορές είναι και ακραίες και δεν τιμάν τον επιχειρηματία.

Τα δυσβάσταχτα φορολογικά μέτρα έτσι όπως χαρακτηρίζονται από τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες έχουν φέρει στο αμήν τους επιχειρηματίες. Έχετε λουκέτα επιχειρήσεων και στη Βοιωτία, όπως γίνεται σε όλη την Ελλάδα;

Βεβαίως και σα Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων, εμείς είμαστε παντός επιστητού. Έχουμε προτάσεις από επιστημονικές επιτροπές, για τη φορολογία, για το ασφαλιστικό. Είναι θέματα τα οποία μας αγγίζουν και μας πληγώνουν. Είμαστε έτοιμοι και για την ανάπτυξη της Χώρας  εν γένει με κοστολογημένες προτάσεις, οι οποίες έχουν και διεθνή χαρακτήρα μιας και ο Πρόεδρος μας, ο κ. Μίχαλος είναι και Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωεπιμελητηρίου. Μία τιμή για την Ελλάδα , αλλά και ένας άνθρωπος ο οποίος παλεύει νυχθημερόν για ένα καλύτερο αύριο στις επιχειρήσεις της Χώρας.

Όλες μας οι προτάσεις είναι όχι μόνο συζητήσιμες, είναι και μπορώ να πω μία ανακούφιση για μας. Πρέπει όμως και η πολιτεία να τις δει, πρέπει και το Υπουργείο να σκύψει μαζί μας και να κάτσει στο ίδιος τραπέζι για να βγάλουμε κάτι προς ωφέλεια όλων.

Σε ότι αφορά τα ευρωπαϊκά κονδύλια και τη στήριξη του επιχειρηματικού κόσμου, των επαγγελματιών γενικότερα, ποιος είναι ο μοχλός στήριξης και σε ποιο βαθμό μπορεί το Επιμελητήριο να  ανοίξει το δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ του επιχειρηματία και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μπορεί κάποιος να κάνει χρήση των κονδυλίων αυτών για να αναπτύξει μία επιχειρηματική δράση;

Όλα αυτά τα κονδύλια έχουν έρθει και με προτάσεις από την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων τόσο στη βιοτεχνία, όσο και στο εμπόριο. Αυτό το οποίο ζητάμε εμείς, είναι οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις να μειωθούν ή να πάψουν. Να λειτουργούμε κι εμείς σαν μία ευρωπαϊκή επιχείρηση. Να αλλάξουμε όμως πρώτα νοοτροπία και από κει και πέρα να ξέρουν ότι, ό,τι προγράμματα είναι για τους επιχειρηματίες, αυτό πρέπει να το ξέρει η πολιτεία, αυτά πρέπει να πάνε στους επιχειρηματίες. Και να μη διανέμονται από δω και από εκεί και να υπάρχει ένα χάσμα τόσο στο ΕΣΠΑ όσο και στα άλλα Ευρωπαϊκά Προγράμματα.

Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι στο Επιμελητήριο μας αλλά και μέσω της Κεντρικής Ένωσης και δίνουμε πληροφορίες και κατευθύνουμε τα μέλη μας να πάνε στα απαραίτητα προγράμματα για να μπορέσουν και αυτοί να αποκομίσουν θέσεις εργασίας, όσο και να μπορέσουν να κινηθούν. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ρευστότητα, οι τράπεζες έχουν κλείσει τις κάνουλες και αντιμετωπίζουμε μπορώ να πω έναν τοίχο από τα τραπεζικά ιδρύματα, μια και τώρα τελευταία δυστυχώς, δεν λειτουργούν σα τραπεζικά ιδρύματα αλλά σαν επίσημα τοκογλυφικά ιδρύματα.

Υπήρξε ένα σοβαρό πρόβλημα με τις Συνεταιριστικές Τράπεζες και ταυτόχρονα μπλοκάρισαν εκατοντάδες επιχειρηματίες. Εσείς, στη Βοιωτία δεν είχατε ανάλογη Τράπεζα, παραμείνατε σε Πιστωτικό Συνεταιρισμό και δεν είχατε προβλήματα. Σε πρόσφατη συνεδρίαση των Επιμελητηρίων Νήσων στη Σκύρο έγινε κουβέντα για τη σύσταση μιας Συστημικής Τράπεζας που θα στηρίζει με μικροποσά μέχρι 20.000€ μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σχετικά με αυτό, τι γίνεται;

Έχει γίνει αυτή η προσπάθεια και η Κεντρική Ένωση έχει στηρίξει για μικροποσά. Επίσης υπάρχει πρόσθετη πρόταση να καλύψει και κάθε μικρή επιχείρηση, μία θέση εργασίας. Αυτό δεν περπατάει όμως γιατί δεν υπάρχει περίσσευμα, δεν υπάρχει ρευστότητα στις μεγάλες τράπεζες και όπως ξέρετε οι μεγάλες τράπεζες δε μας καλοβλέπουν.

Είναι εκείνες που θα αποτελέσουν τον εγγυητή για να συσταθεί μία τέτοια τράπεζα;

Οπωσδήποτε χρειάζονται και τα κεφάλαια, θέλει και ευρωπαϊκή έγκριση. Αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί με ορισμένες ενέργειες . Από κει και πέρα όμως πρέπει να μπούμε κάπως στις αγορές για να υπάρξει κάποια εισροή και μετά να γίνει προς την κατεύθυνση των μικρών.

Και μεις θέλουμε πριν γίνουν όλα αυτά, γιατί υπάρχουν όπως σας είπα γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε με ιδιωτική πρωτοβουλία γιατί δυστυχώς οι τράπεζες έχουν και μια νοοτροπία δημοσιοϋπαλληλική, η οποία κρατά πίσω όλα τα δημιουργικά και βιώσιμα για μας. Ελπίζω μετά την Τρίτη αξιολόγηση να υπάρξει κάποιο φως.

Τι γίνεται με τον ασφαλιστικό φορέα των επαγγελματιών και τι θα γίνει για εκείνους που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν γιατί χρωστούν ήδη μεγάλα ποσά και δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη και θα κληθούν να τα πληρώσουν όλα αυτά κάποια στιγμή;

Δυστυχώς, ένα θολό τοπίο είναι το ασφαλιστικό. Κανείς δε θα πάρει αυτά τα οποία έχει δώσει και του έχουν παρακρατήσει. Πάμε να κρατηθούν όρθια τα ασφαλιστικά ταμεία. Από κει και πέρα όμως, δυστυχώς δεν έχουμε προχωρήσει και στις 120 δόσεις που μας έχουν υποσχεθεί.   

Οι 120 δόσεις θα είναι με πάγωμα του κεφαλαίου των μέχρι τώρα οφειλών;

Αυτό ζητάμε. Δεν έχουμε πάρει καθαρή απάντηση. Πιστεύω όμως να πάμε προς το τέλος, και η Ευρωπαϊκή Ένωση στα προαπαιτούμενα κάτι να βάλει για το ασφαλιστικό γιατί δυστυχώς το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε είναι η ιατροφαρμακευτική και η Νοσοκομειακή περίθαλψη. Φανταστείτε ούτε αυτό, το πολυτιμότερο αγαθό που υπάρχει στον άνθρωπο δεν το έχει κάποιος επιχειρηματίας.

Δεν το έχει, άλλα το τραγικό είναι ότι το πληρώνει, έτσι;

Και το έχει πληρώσει και κανένας δε θα πάρει αυτά που έχει δώσει. Είναι συντάξεις μιζέριας, συντάξεις φτώχειας δεν ξέρουμε που  θα βγει, ελπίζουμε. Πιστεύουμε ότι κάποια στιγμή αν όχι μόνοι μας, οι ευρωπαίοι θα μας βάλουνε σε κάποια γραμμή τουλάχιστον ανθρώπινη.

Υπήρξαν και κάποιες δικαστικές αποφάσεις που δικαίωσαν κόσμο στο κομμάτι των οφειλών, εφαρμόστηκαν;

Υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις. Δεν εφαρμόζονται όμως, δυστυχώς. Το ασφαλιστικό είναι ένας κυκεώνας, ένας λαβύρινθος. Δε ζητάμε καμία εύνοια, δικαιοσύνη ζητάμε σαν επιχειρηματικός κόσμος. Διότι μην ξεχνάμε ότι οι μόνοι που μπορούν να φέρουν την ανάπτυξη είναι ο επιχειρηματικός κόσμος. Μέσα από την ανάπτυξη θα καλυφθούν πάρα πολλά και οι θέσεις εργασίας, αλλά και μια ανθρώπινη νοσοκομειακή περίθαλψη. Δεν υπάρχει περίθαλψη. Είμαστε τριτοκοσμικοί, δυστυχώς.

Θα σας κάνω μία ερώτηση που θεωρείται αυτονόητη η απάντηση της. Σε ότι αφορά το κομμάτι των επενδύσεων, γιατί δεν έρχονται να επενδύσουν στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι γνωστά. Γιατί δεν έρχονται επενδυτές εδώ;

Υπάρχει αρνητικό κλίμα. Και για να φτιαχτεί αυτό το κλίμα, είναι αλυσίδα.  Πρέπει να  ρυθμιστεί το φορολογικό πρώτα-πρώτα. Δεν μπορεί να  έρθει ένας ξένος επιχειρηματίας, αν δεν ξέρει ότι υπάρχει ένα φορολογικό πρόγραμμα δεκαετίας. Να ξέρει τι θα πληρώσει σε φόρους και ασφαλιστικό στους εργάτες. Να ξέρει ότι θα υπάρχει μία κρατική μηχανή  η οποία θα λειτουργεί.

Όλα αυτά δημιουργούν ένα κλίμα το οποίο απομακρύνει τους επενδυτές, οι οποίοι και θέλουν να ρθούνε, και προσπάθειες γίνονται και από τα Επιμελητήρια σε διεθνές επίπεδο, μέσω του κ. Μίχαλου. Από κει και πέρα όμως χρειάζεται να δώσουμε εξετάσεις ενότητας, σύμπνοιας και συντονισμού.

Σας είπα πάλι θα πρέπει να έχουμε πλεόνασμα συντονισμού στη Χώρα μας για να μπορέσουμε να συγκεντρώσουμε και το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών οι οποίοι δε θα έρθουν γιατί μας αγαπάνε. Θα έρθουν γιατί θέλουν να επενδύσουν και να βγάλουν κάποιο κέρδος.

Πως κρίνετε το γεγονός ότι πάρα πολλοί επιχειρηματίες μεταφέρουν την έδρα των επιχειρήσεων τους σε Κύπρο και άλλες χώρες για φορολογικούς λόγους;

Στην Κύπρο, στη Βουλγαρία. Όλα αυτά γίνονται για φορολογικούς λόγους. Για λόγους συμφερόντων κάθε επιχείρησης και ο επιχειρηματίας όταν έχει 100 χλμ από τη Θεσσαλονίκη και γλιτώνει ορισμένες χιλιάδες και απαλλάσσετε από το φορολογικό βάρος.

Τι σημαίνει όλο αυτό που γίνεται, για την Ελλάδα; 

Αυτό σημαίνει ότι και θέσεις εργασίας χάνονται και έσοδα στο κράτος. Για να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα πρέπει να κάνει και ένα βήμα πίσω το Κράτος αλλά και οι επιχειρηματίες να το δουν με άλλο μάτι. Μην ξεχνάτε ότι και οι επιχειρηματίες έχουν χύσει αίμα, έχουν ξοδέψει χρήμα και θέλουν και αυτοί κάπου κάποια βιωσιμότητα.

Η Βοιωτία ασχολείται με βιομηχανία, μεταποίηση αλλά έχει και πρωτογενή τομέα. Τι γίνεται με τον τουρισμό;

Έχουμε και την Αράχωβα έχουμε και κάτι απείρου κάλους τοποθεσίες που είναι από τον Κορινθιακό. Οι οποίες είναι ανεκμετάλλευτες και με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον επενδυτών. Ειδικά Ελβετών. Πρέπει να αναπτυχθεί ο μοναστηριακός, ο θρησκευτικός τουρισμός όχι μόνο στη Βοιωτία αλλά σε όλη την Ελλάδα.

Πιστεύουμε ότι έχουμε έναν άνθρωπο με διορατικότητα που είναι ο Κώστας Μπακογιάννης ο Περιφερειάρχης, που το βλέπει αυτό. Να τον «εκμεταλλευτούμε» τον Κώστα Μπακογιάννη γιατί οι διασυνδέσεις που έχει και εκτός Ελλάδας είναι κάτι θετικό για την Περιφέρεια μας. 

Ήδη σήμερα, βρισκόμαστε στην ΕΑΒ με τον κ. Μπακογιάννη και γίνεται ένα σύμφωνο συνεργασίας με μία μεγάλη επιχείρηση, ΕΑΒ και Περιφέρεια για κάτι αναπτυξιακές συνεργασίες, οι οποίες πιστεύω θα δώσουν κάποια ανάπτυξη στο Νομό μας.

Όλα αυτά περνούν και μέσα από τις συνεργασίες των Επιμελητηρίων και γι αυτό είπα ότι χρειάζεται μία συνεργασία, μία ομόνοια και ένας συντονισμός.

Μιλήσατε για συνεργασία επιμελητηρίων. Είσαστε γραμματέας στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδας πάνω από 10 χρόνια. Συνεργάζονται τα Επιμελητήρια μεταξύ τους;

Σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία η οποία ήταν και πρόταση δική μας, από το 2018, οι νέες διοικήσεις είναι υποχρεωμένες και βάση νόμου να λειτουργήσουν ως Περιφερειακές Επιμελητηριακές Ενώσεις. Πιστεύουμε ότι αυτό θα δώσει μία νέα πνοή. Χρειάζεται συνεργασία. Μπορεί να υπάρχουν κοινά επιχειρηματικά συμφέροντα. Από κει και πέρα εμείς δεν έχουμε επιχειρηματικό πρόσωπο, έχουμε και κοινωνικό και πολιτιστικό και αναπτυξιακό για όλη την Περιφέρεια. Χρειάζεται αυτή η συνεργασία και πιστεύω ότι θα συνεργαστούμε σε όλα τα επίπεδα. Μπορούμε να συνεργαστούμε, μπορούμε να προσφέρουμε, θέλουμε μεγαλύτερες αρμοδιότητες, κάτι μας έχει δώσει ο νέος νόμος, εμείς ζητάμε παραπάνω.

Δεν θέλουμε υποβάθμιση, γιατί ορισμένοι μας πάνε για υποβάθμιση. Ίσως δε μας θεωρούν και τόσο συμμάχους ειδικά στο μοίρασμα μπορώ να πω, των κονδυλίων για τις επιχειρήσεις, ίσως θέλουνε μια άλλη μερίδα να τα διαχειριστεί αυτά. Αυτό όμως που πονάει αυτή τη στιγμή στην αγορά είναι η μικρομεσαία επιχείρηση.

Και μεις σαν επιμελητήριο πρέπει να τη στηρίξουμε, ειδικά τη μικρή και τη μικρομεσαία γιατί αυτή είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Το λένε οι παλιοί το λέμε κι εμείς, και χρειάζεται μεταξύ μας μια μορφή αλληλεγγύης, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Είναι η τελευταία φορά που πάμε σε επιμελητηριακές εκλογές; Θα περάσουν τελικά στις Περιφέρειες στη συνέχεια τα Επιμελητήρια;

Δεν έχει μπει στο Νόμο. Το μόνο που σας είπα είναι ότι δεν θα γίνουν Περιφερειακά Επιμελητήρια, θα γίνουν περιφερειακά συμβούλια. Αυτό λέει ο νόμος. Παραμένουν ως έχουν απλώς θα υπάρχει και κάποιο περιφερειακό συμβούλιο.

Με τον ίδιο τρόπο θα γίνουν και οι επόμενες εκλογές. Και αυτό γιατί κάθε Νομός θέλει το Επιμελητήριο του, θέλει την αυτοδυναμία του, θέλει την αυτοτέλεια του. Έχει και η Εύβοια καλά επιμελητηριακά συμβούλια, με όποιες διενέξεις θα ξεπεραστούν και πιστεύω ότι μετά τις εκλογές, θα πάμε όλοι μαζί  για να στηρίξουμε και τις τοπικές κοινωνίες αλλά και την περιφερειακή μας κοινότητα γιατί και θα δώσουμε και θα πάρουμε πολλά.

Εσείς στη Βοιωτία κρατάτε και ένα επίπεδο στις συνεδριάσεις. Είστε και πάλι υποψήφιος για Πρόεδρος με έναν «αντίπαλο» σε αυτές τις εκλογές;

Για τελευταία φορά επιστρατεύτηκα, τι να έκανα; Αν και το ήθελα κι εγω. Ένα σύνθημα των Επιμελητηρίων θα πρέπει να είναι να γίνει ένας πολιτισμένος, ένας έντιμος αγώνας γιατί δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Η ανάπτυξη είναι μπροστά μας, η βιωσιμότητα είναι μπροστά μας, η στήριξη των μικρομεσαίων είναι μπροστά μας.

Βέβαια, εκλογές είναι, στην Ελλάδα ζούμε. Θα υπάρχουν κάποιες διενέξεις. Από κει και πέρα πρέπει να προχωρήσουμε γιατί είναι δύσκολες εποχές. Μπορεί να πηγαίνουμε από διαφορετικούς δρόμους αλλά στόχος και σκοπός είναι ένας. Πως θα σώσουμε τη μικρομεσαία  ελληνική επιχείρηση.

Τριάντα χρόνια έχετε κάνει τόσο δουλειά στο Επιμελητήριο Βοιωτίας. Τι παραπάνω περιμένει ο επιχειρηματικός κόσμος της Βοιωτίας ;

Υπάρχουν αρκετά νέα παιδιά. Θα πρέπει να γίνει μία δυνατή ομάδα νέων, να πάρουν ότι καλό έχουμε εμείς οι παλιοί, να προσθέσουν και τον ενθουσιασμό τους για να γίνει ακόμη καλύτερο το αυριανό επιμελητήριο, τόσο στη Βοιωτία όσο και σε όλη την Περιφέρεια. Πιστεύω ότι έχουμε πολλά κοινά πεδία δράσης. Εγώ τις γνώσεις που έχω αποκομίσει και από την Κεντρική Ένωση αλλά και από όλη την Ελλάδα που έχω γυρίσει, θα τις δώσω στους νέους και ένα μόνο θα τους πω. Ότι μόνο με ενότητα, σύμπνοια, συνεργασία και αλληλεγγύη θα μπορέσουμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά γιατί είχαμε μείνει στα βήματα, σημειωτόν. 

Άνθρωποι σαν τον Παναγιώτη Αγνιάδη, με την εμπειρία και το ήθος που διαθέτετε και την πορεία που έχετε διαγράψει μέχρι τώρα, είναι περισσότερο χρήσιμοι στην κοινωνία. Να τολμήσω να ρωτήσω αν τον Παναγιώτη Αγνιάδη θα τον ξαναδούμε σύντομα στο πολιτικό προσκήνιο;

Όχι, όχι. Έχω δώσει ότι ήταν να δώσω, θα μια χρήσιμος μόνο ως σύμβουλος.

Ούτε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση την οποία υπηρετήσατε επίσης με πολύ σθένος;

Παντού. Θέλω κι εγώ λίγο χρόνο μαζί με τα εγγόνια μου να μπορέσω να χαρώ.

 

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΓΝΙΑΔΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗ ΝΤΙΝΗ

 

Οικουμενικό Πατριαρχείο: Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που συνεδριάζει στο Φανάρι υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, αποφάσισε πριν από λίγο – σήμερα Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017 – την αγιοκατάταξη του Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη της Μονής Οσίου Δαυΐδ στην Εύβοια (1920-1991).

Ποιος ήταν ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης
Ο Γέρο-Ιάκωβος εγεννήθη το 1920 στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, εις το Λιβίσι της Μάκρης, απέναντι από τη γειτονική μας νήσο Ρόδο-Καστελλόριζο.
Ένεκεν αυτής της γειτονίας, ένιωθε πάντοτε μια ιδιαίτερη αγάπη για την Κύπρο. Η μάνα του Θεοδώρα, όταν ήθελε να παρακαλέσει την Παναγία, εγύριζε κατά τα βουνά του Κύκκου και φώναζε: «Παναγία του Κύκκου μου. Φύλαγε τα παιδιά του κόσμου και τα δικά μου». Αυτή τη σχέση της μάνας του με την Παναγία του Κύκκου, με την Κύπρο, θα την κληρονομήσει ο Γέροντας μαζί με όλη τη μικρασιατική παράδοση και θα τη μεταφέρει πρόσφυγας το 1922 στη βόρεια Εύβοια.
Όταν τα καράβια της προσφυγιάς έφτασαν το 1922 στον Πειραιά, με τους πονεμένους πρόσφυγες να παρηγορούνται με τη σκέψη ότι θα τους αγκάλιαζε η μητέρα Ελλάδα, τότε άκουσαν τους ανθρώπους του λιμανιού να βρίζουν τον Χριστό και την Παναγία: «Για τους δικούς μας ανθρώπους», έλεγε ο Γέροντας, «ήταν πρωτάκουστα ακούσματα, και όλοι φωνάξαμε·‘‘παρά να βρίζουν τον Χριστό και την Παναγία μας, καλύτερα πίσω στους Τούρκους’’». Οι κυνηγημένοι πρόσφυγες ήταν φορείς μιας άλλης παράδοσης, αυστηρής, καλογερικής. Και ο Γέροντας ένιωθε πάντοτε, ότι ήταν απόγονος αγίων ανδρών, αφού άκουε από τη μάνα του ότι καταγόταν από εφτά γενεές ιερέων. Ένας από αυτούς ήτο ασκητής στα Ιεροσόλυμα, την ίδια δε τη μάνα του Θεοδώρα ο π. Ιάκωβος τη χαρακτήριζε ως ασκήτρια. Είχε τόση αρετή η ευλογημένη αυτή γυναίκα, που προείδε τον θάνατό της πολλές μέρες πριν και τον ανακοίνωσε στα παιδιά της, για να τα προετοιμάσει.
Την προσφυγική οικογένεια του Τσαλίκη τη δέχτηκαν τα φιλόξενα χώματα της βορείου Ευβοίας, συγκεκριμένα το χωριό Φαράκλα. Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα στο δημοτικό σχολείο του χωριού, τα οποία ήσαν και τα τελευταία. Δεν συνέχισε ο Γέροντας στο γυμνάσιο. Ο πατέρας του, ένεκεν της φτώχειας, που είχαν τότε, τον έβγαλε από το σχολείο και τον έπαιρνε μαζί του στα κτίσματα, για να τον βοηθά.
Ο Γέροντας Ιάκωβος και η αγία Παρασκευή
Τα βράδια, όταν όλοι κοιμόντουσαν στο σπίτι, έβγαινε κρυφά και πήγαινε σε ένα ξωκκλήσι του χωριού, για να προσευχηθεί, στην Αγία Παρασκευή. Εκεί έκανε πολλές μετάνοιες, όπως τον συνήθισε η μάνα του Θεοδώρα, και προσευχόταν για ώρες πολλές. Μετά γύριζε στο σπίτι, χωρίς να καταλαβαίνει κανείς τίποτα.
Ένα βράδυ εκεί στο ξωκκλήσι, που γονατιστός ο μικρός Ιάκωβος προσευχόταν, είδε μια σκιά μέσα στο ιερό. Αυτός φοβήθηκε και το πρωί το είπε στη μάνα του. Η διακριτική κυρία Δωρούλα του λέει: «Μη φοβάσαι, Ιακωβάκο μου, το ράσο του παπά θα είναι και το φεγγάρι του κάνει σκιά.» Έτσι διασκέδασε το λογισμό του Ιακωβάκου της. Το βράδυ πήγε πάλι ο μικρός Ιάκωβος στο ξωκκλήσι για τον κανόνα του. Όταν τέλειωσε και εξερχόταν από το ταπεινό ξωκκλήσι, είδε κάτω από ένα μεγάλο δένδρο μια ψηλή μαυροφορεμένη γυναίκα να του κάνει νόημα να την πλησιάσει.
Πήγε κοντά της και τον ρωτά:
«Τι θέλεις, Ιάκωβέ μου, να σου χαρίσω για τις τόσες προσευχές, που κάνεις στο σπίτι μου;»
«Ποια είσαι εσύ, καλή μου κυρία;»
«Εγώ είμαι η αγία Παρασκευή και ό,τι μου ζητήσεις θα στο δώσω.»
«Εγώ είμαι μικρός και δεν ξέρω τι θέλω, θα ρωτήσω όμως τη μάνα μου και ό,τι μου πει θα στο ζητήσω.»
Το πρωί λέει στην ευλογημένη μάνα: «Μάνα, ψες έξω από το ξωκκλήσι είδα την αγία Παρασκευή και μου είπε, ό,τι της ζητήσω θα μου το δώσει. Τι να της ζητήσω, μάνα;» Άνοιξε τότε η μάνα τα δυο της χέρια διάπλατα, σαν να ’θελε να χωρέσουν όλον τον ουρανό, και έκραξε φωνή μεγάλη: «Την τύχη μου, αγία Παρασκευή, να μου δώσεις, την τύχη μου.»
Την επομένη ο μικρός Ιάκωβος επανέλαβε, σαν γνήσιος υποτακτικός, τα λόγια της γερόντισσάς του στην αγία. Η αγία Παρασκευή, στην απλοϊκή απάντηση της μάνας Θεοδώρας απάντησε προφητικά: «Θα σου δώσω εγώ τύχη, να τη ζηλέψουν πολλοί.»
Έλεγε αργότερα σ’ εμάς ο Γέροντας: «Και μήπως ψέματα μου είπε, παιδάκι μου, η αγία Παρασκευή; Μικρή τύχη μου έδωκε; Με έκαμε ιερέα των μυστηρίων του Θεού!» Και θυμόταν και μας διηγιόταν με το ιδιαίτερο γεροντικό του χιούμορ. «Όταν λειτουργούσε ο παπάς του χωριού, την ώρα, που οι ψάλτες έψαλλαν, ‘‘Οι τα Χερουβείμ μυστικώς εικονίζοντες’’, εγώ άκουα φτερουγίσματα γύρω από την Αγία Τράπεζα. Ο παπάς ενόμιζα ότι δεν έχει σώμα. Είναι άγγελος. Έλεγα έχει δυο κόκαλα στους ώμους, σαν κρεμάστρα, και κρέμονται τα ράσα απ’ εκεί.»
Έτσι έβλεπαν την ιερωσύνη τα παιδικά μάτια της ψυχής του, και έτσι στ’ αλήθεια τα θεία πράγματα είναι. Έβλεπε τον παπά, σαν επίγειο άγγελο, που λειτουργεί με τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ. Από μικρός απόκτησε χερουβικούς οφθαλμούς, να θεωρεί τα επουράνια μυστήρια.
Όταν μια μέρα ο παπάς του χωριού τον πήρε μαζί του στα μελίσσια, που είχε στο δάσος, κάπου πιάστηκαν τα ράσα του παπά και φάνηκε το παντελόνι από κάτω από το αντερί. Τότε για πρώτη φορά άρχισε να υποψιάζεται ότι και ο παπάς είναι άνθρωπος, «σάρκα φορών και τον κόσμο οικών».
Στο χωριό γιατρός τα χρόνια εκείνα δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως ο πατήρ Ιάκωβος. Από τον καιρό, που ήτο δεκαπενταετής, όλοι οι κάτοικοι του χωριού έβλεπαν ότι ο Ιάκωβος του Τσαλίκη ήταν άνθρωπος του Θεού, σκεύος εκλογής, γι’ αυτό και τον φώναζαν, πάτερ Ιάκωβε. Όποιος αρρώσταινε, καλούσαν τον πατέρα Ιάκωβο, του διάβαζε μια ευχή και γινόταν καλά. Πολλές γυναίκες, που είχαν δυσκολίες στη γέννα, καλούσαν τον πατέρα Ιάκωβο να κάνει προσευχή, και αυτές αμέσως γεννούσαν. Έτσι μια μέρα ο παπάς του χωριού κάλεσε τον πατέρα Ιάκωβο, που ήτο τότε δώδεκα ή δεκατριών ετών, να διαβάσει την ετοιμόγεννη παπαδιά. «Επήρα και εγώ μια παλαιά εκκλησιαστική φυλλάδα προσευχών, που είχα, και με μεγάλη ντροπή γονάτισα σε μια γωνιά και έκανα την προσευχή για την παπαδιά.» Μόλις βγήκε ο Ιάκωβος από την πόρτα, η παπαδιὰ γέννησε το Βαγγελάκη.
Η μάνα του Γέροντα, Θεοδώρα
Η μητέρα του Θεοδώρα «διετήρει πάντα τα ρήματα ταύτα εν τη καρδία αυτής», και βλέποντας αυτά τα σημεία στον Ιάκωβό της, αντελήφθη ότι το παιδί αυτό έχει ιερά αποστολή να επιτελέσει. Η μάνα του Γέροντα δεν ήτο μια οποιαδήποτε συνηθισμένη γυναίκα του λαού. Ο ίδιος ο Γέροντας την αποκαλούσε ασκήτρια. Περνούσε τη ζωή της με υπομονή στις θλίψεις, συνεχή νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή, χαμαικοιτία. Μικρασιάτισσα. Γυναίκα της Ανατολής. Για τον π. Ιάκωβο ήτο η Γερόντισσά του, κι υποτασσόταν σ’ αυτή μέχρι την κοίμησή της. Μια μέρα βροχερή της είπε: «Μάνα πάλι βρέχει!» Και η αυστηρή Γερόντισσα του απάντησε επιτιμητικά: «Παιδί μου, Θεός είναι, ό,τι θέλει κάνει.»
Η μάνα Θεοδώρα προείδε το θάνατό της πολλές μέρες πριν και προετοίμασε τα παιδιά της, για να μη λυπηθούν υπερβαλλόντως. Παρ’ όλα αυτά, ο ευαίσθητος π. Ιάκωβος κόντεψε να ξεψυχήσει και αυτός πάνω στον τάφο της αγίας μητέρας του. Ένεκεν αυτής του της στάσεως στον θάνατο της μάνας του, πάντα μας τόνιζε να είμεθα εγκρατείς στις θλίψεις και ότι η υπερβολική στενοχωρία ή λύπη είναι αμαρτία.
Το 1952, αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία, ο Γέροντας πήγε στο μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ, όπου έμεινε επί τριάντα εννέα έτη, δηλαδή μέχρι της κοιμήσεώς του.Είχε ήδη περάσει το τριακοστό έτος της ηλικίας ο Γέροντας, όταν έφτασε στο μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ. Εδώ έμελλε να επιτελέσει την ιερά αποστολή του, κατά τα προφητικά λόγια της μάνας Θεοδώρας.
Στην είσοδο της μονής τον περίμενε ο ίδιος ο όσιος Δαβίδ. Όπως η αγία Παρασκευή υποσχέθηκε στο μικρό Ιακωβάκο μία ουράνια τύχη, έτσι και τώρα ο μέγας Γέροντας Δαβίδ υποδεχόταν τον αρτιγέννητο Γέρο-Ιάκωβο με την υπόσχεση: «Αν φυλάξεις ακτημοσύνη, παρθενία και υπακοή, παραμένοντας άχρι τέλους στη μονή, θα σε προσκυνήσουν αρχιερείς, οι πατριάρχες θα σε ευλαβούνται, πλούτος πολύς θα περάσει από μπροστά σου, αλλά δεν θα τον αγγίξεις.»
Αυτή η πρώτη συνομιλία με τον όσιο Δαβίδ έμοιαζε με ακολουθία κουράς, όπου ο Γέροντας εισάγει τον υποτακτικό στον μυστικό κήπο της βασιλείας του Θεού. Ο όσιος Δαβίδ θα είναι πλέον ο Γέροντας του πατρός Ιακώβου, όπως άλλοτε η μάνα του Θεοδώρα. Εξάλλου έτσι ήταν και είναι γνωστός ο όσιος σ’ όλη την Εύβοια: Ο Γέροντας. Και το μοναστήρι του, η μονή του Οσίου Δαβίδ του Γέροντος.
Η μονή είναι κτισμένη τον 16ο αιώνα, ένα αιώνα καρποφόρο για την Εκκλησία, παρόλα τα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ο αιώνας αυτός προσέφερε πολλούς αγίους, τον άγιο Γεράσιμο, τον όσιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω, τον άγιο Τιμόθεο, κτήτορα της μονής Πεντέλης, την οσιομάρτυρα Φιλοθέη την Αθηναία, τον όσιο Δαβίδ και άλλους, οι οποίοι έκτισαν μοναστήρια, απ’ όπου αντλούσε ο λαός του Θεού πίστη και ελπίδα.
Ο Γέροντας Ιάκωβος στο μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ
Το 1952, έτος, που ο π. Ιάκωβος εισήλθε στη μονή του Οσίου Δαβίδ του Γέροντος, το μοναστήρι ήτο ένα ετοιμόρροπο κτίριο, που επιζητούσε τον ανακαινιστή του. Έμεναν τότε στη μονή δύο τρεις αμόναχοι μοναχοί, ιδιορρυθμίτες, που δεν είδαν με καλό μάτι τον νέο μικρασιάτη καλόγερο. Του έδωσαν ένα ανώγειο κελί με τρύπιο πάτωμα, όπου στο ισόγειό του έβαζαν τα γίδια της μονής. Σ’ αυτό το περιβάλλον έζησε την αρχή της καλογερικής του ζωής, μόνος με το Μόνο Θεό, προσευχόμενος νυχθημερόν, ως επίγειος άγγελος, προσφέροντας τη λογική λατρεία, έχοντας τα άλογα ζώα στο ισόγειο. Τις καθημερινές Ακολουθίες στο καθολικό της μονής τις κάνει με τον ευλαβή και απλοϊκό μοναχό π. Ευθύμιο.
Στα νότια της μονής και σε απόσταση είκοσι λεπτών οδοιπορικώς, πλάι σε χαράδρα, μέσα σε βράχο, βρίσκεται ένα μικρό σπήλαιο, γνωστό ως ασκητήριο του Οσίου Δαβίδ. Σ’ αυτό ο όσιος Δαβίδ παρέμενε όλη τη βδομάδα, και το Σάββατο ανέβαινε στη μονή να λειτουργηθεί και να δώσει τις σοφές συμβουλές του. Αυτό το ασκητήριο στην τωρινή εποχή μας, όπου εψυχράνθη ο ζήλος των πολλών, δεχόταν τα βράδια ένα νεαρό επισκέπτη, ένα νέο ευχέτη, να δέεται υπέρ της σωτηρίας του σύμπαντος κόσμου. Ως γνήσιος υποτακτικός του Γέροντος οσίου Δαβίδ, ακολουθεί το παράδειγμά του, νηστεύων, αγρυπνών, προσευχόμενος «εν σπηλαίοις και όρεσι και ταις οπαίς της γης».
Ο Γέροντας προσεύχεται στο ασκητήριο του Οσίου Δαβίδ
Όπως τότε ο μικρός Ιάκωβος πήγαινε κρυφά από τους δικούς του στο ταπεινό ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής, έτσι και τώρα μυστικά, όταν οι λίγοι της μονής κοιμόντουσαν, αυτός επήγαινε στο αγιασμένο ασκητήριο του Οσίου Δαβίδ για τη νυχτερινή του προσευχή.
Έλεγε ο Γέροντας: «Τότε, παιδί μου, δεν υπήρχε δρόμος, ένα στενό μονοπάτι ήτο, και εμείς, μακριά από τον κόσμο, δεν είχαμε τον τρόπο μας να κινηθούμε τη νύχτα. Ούτε ένα φανάρι δεν είχαμε. Τόσο πόθο όμως είχα να πηγαίνω τα βράδια στο ασκητήριο του αγίου μας, και ας είμαι εκ φύσεως δειλός, που τολμούσα να πάω. Καθ’ οδόν όμως, αφού δεν έβλεπα, έπεφτα μέσα σε αυλάκια και χαράδρες και έτσι ήτο αδύνατο να φτάσω. Τότε παρακάλεσα: ‘‘Θεέ μου, φώτισέ μου τον δρόμο να φτάσω στο ασκητήριο.’’ Και ο καλός Θεός άκουσε το αίτημά μου. Από τα πολλά άστρα του ουρανού, μου έδωσε κι εμένα ένα. Αυτό πήγαινε μπροστά και μού ᾽φεγγε τον δρόμο. Εγώ, από πίσω του. Έτσι έφτανα στο ασκητήριο. Εκεί, ‘‘ελθών ο αστήρ, έστη επάνω του σπηλαίο’’· έκανα την προσευχή μου και μετά πάλιν μπροστά ο αστέρας μου φέγγει μέχρι την πόρτα της μονής. Οι πατέρες εκάθευδον και τίποτα δεν καταλάβαιναν από όλα αυτά.»
Ένα βράδυ εκεί στο ασκητήριο οι δαίμονες, στην προσπάθειά τους να εκφοβίσουν τον Γέροντα, για να εμποδίσουν τις πυρφόρες αναβάσεις του στον ουρανό, μετασχηματίσθηκαν σε ένα σμήνος από σκορπιούς. Τον περικύκλωσαν από όλες τις πλευρές, ακόμη κι από την οροφή του σπηλαίου κρεμόντουσαν, σαν τσαμπιά από σταφύλι. Ο Γέροντας, επικαλούμενος τις πρεσβείες του οσίου Δαβίδ και πιστεύοντας ακράδαντα στην αψευδή δωρεά του Κυρίου στους μαθητές του, που τους έδωσε την εξουσία «του πατείν επάνω όφεων και σκορπίων», διέλυσε τις μηχανές και φαντασίες του νοερού εχθρού.
Αυτά είναι μερικά περιστατικά, ενδεικτικά των ασκητικών αγώνων του Γέροντα, που τον αναδεικνύουν εφάμιλλο συνεχιστή των παλαιών οσίων του Γεροντικού και της ερήμου.
Τα χρόνια περνούσαν, οι παλαιοί πατέρες της μονής απήρχοντο εκ του κόσμου τούτου, και δύο νέοι μοναχοί έρχονται βοηθοί του Γέροντος στην αναστήλωση της μονής, αναστήλωση πνευματική και κτιριακή. Το 1962 ήρθε στη μονή ο π. Κύριλλος και αργότερα, μετά τον θάνατο της συζύγου του, ο π. Σεραφείμ. Το 1975 ο Γέροντας χειροθετεῖται ηγούμενος και πνευματικός. Η πνευματική πατρότης στο πρόσωπο του π. Ιακώβου δεν ήτο ψιλός τίτλος, αλλά χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, που το γευόταν κάθε πονεμένη ψυχή, όταν τον πλησίαζε, και ξεδιψούσε τη δίψα της. Η μονή επί των ημερών του διπλασιάζεται κτιριακά με ξενώνες, τραπεζαρία για τους προσκυνητές, καμπαναριό κλπ., ενώ ταυτόχρονα ο ναός ευπρεπίστηκε έτσι, που να ξαναβρεί η μονή το αρχέγονο κάλλος της.
Το μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ
Η φήμη της μονής, για τα θαύματα του οσίου Δαβίδ, τον αγιασμένο ηγούμενό της, και την αβραμιαία φιλοξενία των πατέρων της ξεπερνά τα όρια της Εύβοιας. Γίνεται πανελλήνιο προσκύνημα, πανορθόδοξη αναφορά του αιώνα μας. Από όλα τα μέρη της Ελλάδας φτάνουν προσκυνητές, για να αποθέσουν στο πετραχήλι του Γέροντα τον πόνο και τις αμαρτίες τους. Πολλές φορές έκπληκτοι ακούαμε από τον διορατικό Γέροντα την αμαρτία ή το πρόβλημά μας, πριν ακόμα το εκφράσουμε. Ο προσεκτικός προσκυνητής θα έπρεπε να αντιληφθεί, ότι οι διάφορες διηγήσεις του Γέροντα – ιστορίες της μάνας του από τη Μικρά Ασία και της κατοπινής μοναχικής του ζωής – τον αφορούσαν προσωπικά. Ο Γέροντας, ως γνήσιος ανατολίτης, που ήτο, μιλούσε και φώτιζε τις πικραμένες ψυχές με ιστορίες και παραβολές, για να ακούγονται γλυκύτερα οι ιαματικές του συμβουλές. Στην τράπεζα, στην κουζίνα, στη μεγάλη αυλή της μονής, παντού και πάντοτε είχε κάτι να διηγηθεί από τη ζωή του. Και αυτό το κάτι συχνά αφορούσε τη δική μας ζωή. Όλα αυτά τα διηγιόταν με ιδιαίτερη χάρη, αφού τον χαρίτωνε το Άγιο Πνεύμα, με απαράμιλλη παραστατικότητα, με τις ανάλογες κινήσεις και φωνές, που απαιτούσε η κάθε διήγηση. Είχε μιμητική ικανότητα, που τον καθιστούσε χάρμα ακοής και οφθαλμών.
Ο φιλακόλουθος Γέροντας Ιάκωβος
Αυτός ήτο ο Γέρο-Ιάκωβος πριν την Ακολουθία, απλούς και χαριέστατος. Μέσα στον ναό, στη λατρεία, γινόταν άλλος άνθρωπος. Επίγειος άγγελος, «συλλειτουργών», όπως ο ίδιος έλεγε, «με Χερουβίμ και Σεραφίμ». Χωρίς να είναι ιδιαίτερα ψηλός, έδινε την αίσθηση ενός μεγαλοπρεπούς άρχοντα, που με ύφος υψηλού κηρύγματος κατά την ανάγνωση του εξάψαλμου και ευαγγελίου αναγγέλλει την παρουσία του Κυρίου στην κάθε Λειτουργία. Ήταν, όπως λέμε, μεγαλοπρεπής εν απλότητι.
Κατά τη διάρκεια των Ακολουθιών του συνέβαιναν πολλά πνευματικά γεγονότα, τα οποία μετά μας διηγείτο. Όταν εμνημόνευε στην προσκομιδή, έβλεπε πολλές φορές τις ψυχές των παλαιών πατέρων της μονής να ζητούν τις προσευχές του. Πόση θλίψη είχε, όταν μας περιέγραψε αργότερα τη μετά θάνατο κατάσταση μερικών εξ αυτών.
Όταν εκάλυπταν τα Τίμια Δώρα ευλαβείς ιερείς την ώρα, που έθεταν τον αστερίσκο επάνω του αμνού, έβλεπε ένα φωτοειδή αστέρα επάνω από το κεφάλι του ιερουργούντος ιερέως. Κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας την περισσότερη ώρα, όταν το επέτρεπε η στιγμή, ήτο γονυπετής.
Εντύπωση προκαλούσε η άμεση σχέση, που είχε με τον όσιο Δαβίδ. Όταν κάποτε οι κάτοικοι του χωριού Λιβανάτες ήρθαν, για να πάρουν την κάρα του οσίου στο χωριό τους με σκοπό να κάνουν παράκληση για να βρέξει εκείνη την άνυδρη χρονιά, ο Γέροντας πήγε μπροστά στην εικόνα του οσίου και του μίλησε, μάλλον τον διέταξε μετά παρρησίας: «Γέρο, ήρθαν οι χωριανοί σου να σε πάνε στους Λιβανάτες για την ανομβρία. Σε παρακαλώ τώρα, που θα πάμε, να μπουμπουνίσεις. Πρόσεξε, μη με προσβάλεις!» Και ο όσιος Δαβίδ τον άκουσε αμέσως. Μετά την παράκληση, άρχισαν δυνατές βροχές. Αυτή την άμεση σχέση, που είχε με τον όσιο Δαβίδ, την περιέγραφε σανμία τηλεφωνική κλήση: «Εγώ, παιδί, τα λέγω στο αυτί του αγίου, και αυτός ανοίγει γραμμή με τον Χριστό μας!»
Ο όσιος Δαβίδ εξεπλήρωσε στο ακέραιο τις υποσχέσεις, που έδωκε στον Γέροντα, όταν πρωτοεισερχόταν στη μονή. Πατριάρχες και αρχιερείς εξομολογήθηκαν κοντά του και ζητούσαν τις αποτελεσματικές ευχές του. Ο μακαριστός οικουμενικός πατριάρχης Δημήτριος του έστειλε επιστολές και ο νυν πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος τον επισκέφθηκε. Ο Αλεξανδρείας Νικόλαος επίσης. Οι ένδοξοι της γης μπροστά του εταπεινώθησαν, όπως ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας Ανδρέας Παπανδρέου, όταν συναντήθηκαν σε νοσοκομείο των Αθηνών. Ο ταπεινός Ιακωβάκος, που δεν πήγε γυμνάσιο, για να βοηθά τον φτωχό πατέρα του στα κτίσματα, έγινε διαχειριστής πολλών εκατομμυρίων δραχμών. Κατά το προφητικό λόγιο του οσίου Δαβίδ, δεν τα άγγιξε τα χρήματα. Τα πήρε, για να τα σκορπίσει, ως άλλος Ιωάννης Ελεήμων, σε φτωχούς και άπορους. Αυτό όμως, που πλούσια έδωσε σ’ εμάς τους φτωχούς τότε φοιτητές, είναι η ζωντανή πίστη ότι –όπως τακτικά ο ίδιος ομολογούσε– «ζει Κύριος ο Θεός μου», ποιών στις δύσκολες μέρες μας στο πρόσωπο του αγιασμένου θεράποντα Του ένδοξά τε και εξαίσια.
Ήταν τέτοιας θέρμης η ζέση της πίστεώς του, που το Πάσχα πήγαινε στο κοιμητήριο της μονής και έλεγε, «Χριστός Ανέστη» στους κεκοιμημένους πατέρες, τα δε Χριστούγεννα η ευαίσθητη καρδία του συνέχιζε τον εορτασμό και την πανήγυρη της ημέρας μέσα στο γειτονικό δάσος. Εκεί όλως τυχαία και ξαφνικά ακούσαμε φωνή να ψάλλει: «Χριστός γεννάται δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε… Άσατε τω Κυρίω πάσα η γη…». Ήταν η φωνή του Γέροντα, που έψαλλε με τα χέρια αναπεπταμένα στον εορτάζοντα ουρανό ανάμεσα στα γέρικα πλατάνια, ενώ σμήνος πουλιών συνεόρταζε τριγύρω του.
Αυτές τις καταβασίες έψαλλε την ημέρα των Εισοδίων της Παναγίας κατά το παρελθόν έτος 1991. Μετά εξομολόγησε τον αδελφό Γεννάδιο και τον παρεκάλεσε να μείνει, γιατί «το απόγευμα θα χρειαστεί», όπως είπε, «να τον αλλάξει». Πράγματι το απόγευμα εκοιμήθη, για να κάνει μαζί με τα Εισόδια της Θεοτόκου τη δική του είσοδο στον εορτάζοντα ουρανό.
Ο Γέροντας Πορφύριος, που ετοίμαζε εκείνες τις μέρες τη δική του έξοδο από αυτό τον κόσμο, είπε: «Εκοιμήθη ο Γέρο-Ιάκωβος, ένας από τους μεγαλύτερους αγίους του αιώνα μας. Είχε μέγα διορατικό και προορατικό χάρισμα, το οποίο έκρυβε επιμελώς, για να μη δοξάζεται.»
Κύριε Παντοκράτορ, ο Θεός των πατέρων ημών Ιακώβου και Πορφυρίου, «γένου ίλεως επί ταις αμαρτίας ημών, και ελέησον ημάς».
* Το παρόν κείμενο του Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου, πνευματικού τέκνου του οσιακής μνήμης Γέροντος Ιακώβου, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό «Ὀρθόδοξη Μαρτυρία» του Συλλόγου «Φίλοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους» της Κύπρου. Το κείμενο συνέγραψε ο Μητροπολίτης Μόρφου, όταν ήταν ακόμη διάκονος στην ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Κοντού, στη Λάρνακα. Αποτελεί στην ουσία το πρώτο δημοσιευμένο κείμενο, που αναφέρεται στον βίο του Γέροντος Ιακώβου. Το κείμενο γράφτηκε τό 1992, λίγους μήνες μετά την κοίμηση του Γέροντος Ιακώβου.
 
πηγη:paterikiparadosi.blogspot.gr
 

Μέχρι τις 28 Ιανουαρίου 2018, δύο μήνες από τώρα, έχουν προθεσμία οι απασχολούμενοι με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην εταιρία με την Επωνυμία «Ηλεκτρομηχανική Κύμης ΕΠΕ»,  να υποβάλλουν ηλεκτρονικά αίτηση- υπεύθυνη δήλωση στο Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης για να μεταφερθούν σε ειδικό όπως αναφέρει η προκήρυξη που βγήκε σήμερα, έντυπο, καθορίζοντας την σειρά των θέσεων που επιθυμούν να μεταφερθούν από το σύνολο των θέσεων της εκπαιδευτικής τους βαθμίδας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για να γίνει αυτό, ο Διοικητής του Νοσοκομείου της Κύμης, Βαγγέλης Χατζημαργαρίτης, είχε κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες από την ώρα που πληροφορήθηκε ότι οι εργαζόμενοι της Ηλεκτρομηχανικής μπορούν να απορροφηθούν σε φορείς υγείας και να αμείβονται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, για να πάρει προσωπικό στο Νοσοκομείο της Κύμης ενώ είχε μεριμνήσει μέσα από μία μελέτη που κατέθεσε στο Υπουργείο για την απορρόφηση εργαζομένων και στο Κέντρο Υγείας Αλιβερίου. Έκανε μία αιτιολογική έκθεση για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα άτομα.

Από τους 50 εργαζόμενους, θα απορροφηθούν 28 στο Νοσοκομείο της Κύμης και 13 στο Κέντρο Υγείας Αλιβερίου. Σύνολο 41. Και θα απασχοληθούν στην Καθαριότητα, ως βοηθοί μαγείρων, τραπεζοκόμοι, οδηγοί, φύλακες, εργάτες κτλ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΩΖ6Χ465ΧΘΨ 4ΦΗ 1 1

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΩΖ6Χ465ΧΘΨ 4ΦΗ 1 2

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΩΖ6Χ465ΧΘΨ 4ΦΗ 1 3

 

 

Αυτήν την Τρίτη, στις 28 Νοεμβρίου, ο Γυμναστικός Σύλλογος Κύμης υποδέχεται στην Χαλκίδα την Εθνική Ομάδα Ενόπλων Δυνάμεων, σε μια φιλική αναμέτρηση για φιλανθρωπικό σκοπό! Όλα τα έσοδα του συγκεκριμένου αγώνα θα δοθούν στο σωματείο «Αγαπώ και Πράττω», το οποίο θα τα διαθέσει σε κοινωφελείς δράσεις δικής του επιλογής. Με μόλις 3 ευρώ που θα κοστίζει το εισιτήριο του συγκεκριμένου  αγώνα, μπορούμε να συνεισφέρουμε και εμείς σε αυτόν τον σημαντικό σκοπό! Το παιχνίδι θα διεξαχθεί στο κλειστό της Κανήθου και θα αρχίσει στις 17:00.

Το  «Αγαπώ και Πράττω» είναι ένα κοινωφελές μη κερδοσκοπικό σωματείο κοινωνικής αλληλεγγύης το οποίο ιδρύθηκε το 2016 στην Κύμης Ευβοίας. Ο Γυμναστικός Σύλλογος Κύμης, αναγνωρίζοντας το ευγενές κοινωνικό έργο που επιτελεί το συγκεκριμένο σωματείο, στέκεται στο πλευρό του και προχωρά  στην διεξαγωγή αυτού του σημαντικού φιλανθρωπικού αγώνα μπάσκετ, θέλοντας να ευαισθητοποιήσει τον φίλαθλο κόσμο της Εύβοιας, να τον φέρει σε επαφή με οργανισμούς αλληλεγγύης που πραγματικά νοιάζονται και βοηθούν τον συνάνθρωπο και όλοι μαζί τελικά να δώσουμε ελπίδα εκεί που υπάρχει ανάγκη!

Κλείνοντας, ο Γυμναστικός Σύλλογος Κυμης, ευχαριστεί τους υπευθύνους της Εθνικής Ομάδας Ενόπλων Δυνάμεων που έκαναν άμεσα αποδεκτό το αίτημα του για την διεξαγωγή αυτής της φιλικής αναμέτρησης! Μην ξεχνάτε λοιπόν, αυτήν την Τρίτη στο κλειστό της Κανήθου παίζουμε μπάσκετ και δείχνουμε την αγάπη μας!

Mε την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση στο Λύκειο Βασιλικού. Η εκδήλωση διοργανώνεται από τη Σχολική Σύμβουλο Παιδαγωγικής Ευθύνης κ. Κεχρή σε συνεργασία με το Διευθυντή του ΓΕΛ Βασιλικού κ. Οβαδία και μετά από πρόταση της Αναπλ. Προέδρου της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων Στερ. Ελλάδας κ. Φανής Παπαθωμά.

Η ενημέρωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΓΕΛ Βασιλικού, την Παρασκευή 24/11/2017 και ώρες 10:30-11:30(1η ομάδα 150 μαθητών) & 11:45-12:45 (2η ομάδα 150 μαθητών).

Το πρόγραμμα θα έχει ως εξής:

·         Καλωσόρισμα από τον κ. Σάββα Οβαδία, Διευθυντή του ΓΕΛ Βασιλικού.

·         Χαιρετισμός κ. Φάνη Σπανού, Αντιπεριφερειάρχη Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας και των μελών της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων της Στερ. Ελλάδας. 

·         Χαιρετισμός του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ευβοίας κ. Δημήτρη Κυριτσόπουλο

·         Εισήγηση κ. Ρούλας Κεχρή, Σχολικής Συμβούλου Παιδαγωγικής Ευθύνης, Μέλους Περιφ. Ομάδας Πρόληψης Ενδοσχολικής Βίας & Εκφοβισμού.

·         Εισήγηση κ. Φανής Παπαθωμά, Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Βοιωτίας και Αναπληρώτριας Προέδρου της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων Στερ. Ελλάδας (Ορισμοί-Μορφές της βίας κατά των γυναικών).

·         Εισήγηση κ. Μίνας Παπαναστασίου, Περιφερειακής Συμβούλου, Επίτιμου Μέλους της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων της Στερ. Ελλάδας (Body shaming- Μια πραγματικότητα που πρέπει να αλλάξει).

Συνεδρίασε σήμερα το πρωί η Εκλογική Επιτροπή προκειμένου να συζητήσει τις ενστάσεις που είχαν υποβληθεί από την κα Έλλη Ρουμελιώτου, τον Νίκο Μώρο και ακόμη μία υποψήφιας με το συνδυασμό του Βαγγέλη Κούκουζα η οποία σύμφωνα με πληροφορίες αποκλήσθηκε από τις υποψηφιότητες, από την αρχή.

Δεκτή έγινε μόνο η ένσταση του Νίκου Μώρου, ο οποίος έφερε χαρτί από αρμόδιο Υπουργείο σύμφωνα με το οποίο η επιτροπή θα έπρεπε να δεχτεί δεδικασμένη ανάλογη υπόθεση και να κάνει δεκτό το αίτημα του κ. Μωρου, ο οποίος ειχε ζητήσει στην προηγούμενη συνεδρίαση της Επιτροπής και πριν ανακοινωθούν οι εκλογικοί κατάλογοι, να αντικαταστήσει 3 υποψηφιους άντρες με 3 γυναικες για να μην εχει θέμα με την ποσόστωση. Μετα από αυτό η Επιτροπή το δέχτηκε στη σημερινή διαδικασία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κανείς συνδυασμός δεν έκανε ένσταση για κάποιον άλλο. Δεδομένου, ότι μετά από όλα αυτά που έγιναν τελευταία με την εκλογική διαδικασία στο Επιμελητήριο, θεωρήθηκε σωστό από όλους να κατέβουν οι συνδυασμοί ως έχουν.

Ετσι κατεβαίνουν στις εκλογές οι συνδυασμοί Αγιοστρατίτη-Γεροντίτη, Κούκουζα και Μώρου.

Οι δρομολογούμενες μεταρρυθμίσεις στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι ένα θέμα που απασχολεί σοβαρά την Π.Ε.Δ. Στερεάς Ελλάδας, η οποία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Μάλιστα, στην τελευταία συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, την περασμένη Πέμπτη 16 Νοεμβρίου, στα γραφεία της Π.Ε.Δ., έγινε μια αρχική συζήτηση για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Στερεά Ελλάδα και για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τις σχεδιαζόμενες αλλαγές, όπως το ενδεχόμενο απορρόφησης του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας από όμορα Πανεπιστήμια ή ακόμη και η κατάργηση ορισμένων σχολών.

Τόσο κατά τη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Π.Ε.Δ. όσο και κατά τη χθεσινή συνάντηση εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης, των πολιτικών κομμάτων και άλλων εμπλεκόμενων φορέων, που έγινε στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Δ. Λαμιέων, έπειτα από πρωτοβουλία του Δημάρχου, κ. Σταυρογιάννη, ο Πρόεδρος της Π.Ε.Δ. και Δήμαρχος Ορχομενού, κ. Υπερήφανος τόνισε ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιτραπεί η απαξίωση του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας, ενώ παράλληλα η διεκδίκηση του αυτοδίκαιου αιτήματος για τη δημιουργία και τη λειτουργία του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας θα γίνει πιο σθεναρή, θα είναι απολύτως τεκμηριωμένη και θα στηρίζεται σε στέρεες βάσεις.

Η Στερεά Ελλάδα θέλει και δικαιούται το δικό της Πανεπιστήμιο και ήρθε η ώρα το όραμα να γίνει πράξη, με σχέδιο και υπευθυνότητα, με στόχο την εύρεση και την εφαρμογή μιας ελκυστικής, καινοτόμας και βιώσιμης λύσης.

Ήδη η Π.Ε.Δ. βρίσκεται στη διαδικασία προετοιμασίας μιας ανοικτής ημερίδας με θέμα την αποτύπωση του οδικού χάρτη για την αναβάθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Στερεά Ελλάδα, που προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί στις αρχές Δεκεμβρίου, στη Λαμία

Σελίδα 784 από 1150

Το Evia Kosmos στο Facebook

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Κύλιση στην Αρχή
Eviakosmos.gr Designed By HarisPap Istodimiourgies.gr