«Ο Θεός που επέτρεψε να γίνει αυτό το περιστατικό να είναι ο παράκλητος που θα παρηγορήσει τους γονείς και τους οικείους του ….» Τα λόγια του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Καρυστίας και Σκύρου κ.κ. Σεραφείμ, τα λόγια παρηγοριάς,  «βάλσαμο» στις καρδιές όλων εκείνων που το απόγευμα της Δευτέρας συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία στις Κονίστρες, τον άτυχο 23χρονο Δημήτρη Κόκκο που έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα, που σημειώθηκε το Σάββατο το βράδυ στην Κρήτη.

Ράγισαν και οι πέτρες τη Δευτέρα 21 Μαρτίου το πρωί, όταν η σωρός του άτυχου 23χρονου Δημήτρη Κόκκου, έμπαινε στο χωριό. Κανένας δε μπορούσε να συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί κανείς δεν ήθελε να πιστέψει ότι ο Δημήτρης τους δεν είναι πια εδώ. Τραγικές φιγούρες η μητέρα του Βάσω, ο πατέρας του Νίκος, Τομεάρχης του ΕΚΑΒ στην Εύβοια και η αδερφή του Ελένη. Με πιστολιές, όπως συνηθίζουν να κάνουν στις χαρές και στους γάμους τον υποδέχτηκαν στο χωριό και με πιστολιές τον αποχαιρέτησαν λίγο αργότερα στο νεκροταφείο, όπου η πατρική γη τον υποδεχόταν ντυμένο γαμπρό!

Ο πόνος βουβός, ένα ολόκληρο χωριό βουτηγμένο στο πένθος. Πόνος αβάσταχτος… Από τις περιπτώσεις που δεν εύχεσαι να ζήσει ούτε ο χειρότερος εχθρός σου. Τα μαγαζιά και οι υπηρεσίες δεν άνοιξαν τη Δευτέρα στις Κονίστρες… Μέσα και έξω από το σπίτι του Δημήτρη κόσμος. Κόσμος πολύς, που έσπευσε να τον αποχαιρετήσει μη μπορώντας να διανοηθεί ότι μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου χάθηκε με τη αγαπημένη του «γουρούνα»,  το γελαστό, γεμάτο ζωή και όνειρα παιδί που αγαπούσαν όλοι. Άλλωστε, όταν δεν βρισκόταν στην Κρήτη για σπουδές, ο Δημήτρης κράταγε την καφετέρια της οικογένειας στο χωριό. Μόνο καλά λόγια είχαν να πουν γι αυτόν και ένα μεγάλο γιατί… Γιατί να συμβεί αυτό στο Δημήτρη.

Λίγο μετά τις 2:30 το μεσημέρι, ξεκίνησε από το σπίτι του. Συνοδεία συγγενών και φίλων οδηγήθηκε στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας, όπου χοροστατούντος του Μητροπολίτου Καρυστίας και Σκύρου εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία.  Ανείπωτος ο πόνος για τη μητέρα του. Υποβασταζόμενη από το σύζυγό της, καθώς η ίδια δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της. Και ο πατέρας με όση δύναμη του έχει απομείνει να προσπαθεί να σταθεί δίπλα της και δίπλα στην κόρη τους που δείχνει να τα έχει χαμένα. Δεν το χωράει ο νους τους… Δεν θέλουν να το πιστέψουν… Τα έχουν κυριολεκτικά χαμένα…

Λίγη ώρα αργότερα οι φίλοι του, κρατώντας στους ώμους τους το λευκό φέρετρο με το Δημήτρη γαμπρό, με ένα ολόκληρο χωριό να ακολουθεί την πομπή, κατευθύνονταν από την εκκλησία, με τα πόδια στο νεκροταφείο του χωριού. Εκεί όπου παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος. Με πιστολιές η «μάνα γη» λίγο πριν δύσει ο ήλιος, υποδεχόταν το παλληκάρι της, έναν άγγελο, που ταξίδεψε τόσο νωρίς για τη «Γειτονιά των Αγγέλων»!